III SA/Po 637/13

Dnia 24 maja 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2013 roku wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji na posiedzeniu niejawnym A. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lutego 2013 roku Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego; postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji. A. G., w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zażądał wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wykonanie decyzji, zapłata nałożonej kary, może spowodować zachwianie płynności finansowej, a przez to może wywołać nieodwracalne skutki. Skarżący zaznaczył, że w rozumieniu przepisów jest małym przedsiębiorcą (zatrudnia 19 osób), który w terminie reguluje wszelkie należności. W ostatnich miesiącach firma wykazuje stratę. Do skargi załączono deklarację rozliczeniową ZUS, z której wynika, że miesięczne obciążenia z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz fundusz pracy i fundusz gwarantowanych świadczeń pracowniczych wynoszą 11.908,35 zł. Wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie wynosi natomiast 3.142 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyjaśnić należy, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione prawdopodobieństwem powstania sytuacji wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca ogranicza się jedynie do powołania twierdzenia, że wykonanie decyzji może zachwiać płynność finansową w prowadzonej działalności gospodarczej i nie powołuje przy tym żadnych danych pozwalających ocenić czy takie zagrożenie jest realne. Nieznane bowiem pozostają, zarówno wysokości osiąganych przez Skarżącego przychodów, jak i wysokość kosztów ponoszonych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Skarżący nie określił także wysokości faktycznych przepływów finansowych realizowanych w prowadzonej działalności gospodarczej. Wyjaśnić zatem należy, że wykonanie świadczenia pieniężnego z punktu widzenia następstw prawnych, co do zasady, nie wywołuje niebezpieczeństw określonych w treści przesłanek dla orzeczenia wstrzymania zaskarżonego aktu. Skarżący posiada bowiem roszczenie o zwrot bezpodstawnie uiszczonych należności wraz z odsetkami; restytucja całkowita jest zasadą. Zatem tylko zapłata podatku, nawet w znacznej wysokości, nie świadczy o zaistnieniu prawdopodobieństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zważywszy, że wykonanie świadczenia pieniężnego ma także, lecz zależne od okoliczności konkretnej sprawy, następstwa faktyczne, Sąd przyjął, że, w okolicznościach niniejszej sprawy, Skarżący nie wykazał, ani nie powołał w treści wniosku, realnego prawdopodobieństwa wystąpienia następstw faktycznych w postaci zachwiania stabilności finansowej o znamionach znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Stanowiska o zrealizowaniu warunków do wstrzymania zaskarżonej decyzji nie uzasadnia porównanie udokumentowanej wysokości części kosztów zatrudniania pracowników (11.908,35 zł) z wysokością zobowiązania podatkowego określonego skarżoną decyzją (3.142 zł). Na brak zagrożenia stabilności finansowej o znamionach niewypłacalności wskazuje natomiast fakt, że uiszczenie podatku określonego zaskarżoną decyzją stanowi zaledwie dziesiątą część obciążeń z tytułu minimalnego wynagrodzenia dla dziewiętnastu pracowników (1600 x 19 = 30.400 zł miesięcznie). Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.