III SA/Po 64/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A.M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2016 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2016 r., którą uchylono w całości decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2016 r., nakładającą na skarżącą karę pieniężna w wysokości [...] zł i, na podstawie art. 92a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1414 ze zm., zwanej dalej u.t.d.), nakładającą na skarżącą karę pieniężną w wysokości [...] zł. W petitum skargi reprezentujący skarżącą adwokat zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przepisy szczególne mogą jednakże przewidywać odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., a przez to z wniesieniem skargi do sądu wiązać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Z tą ostatnią sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 93 ust. 1 u.t.d., karę pieniężną, o której mowa w art. 92a ust. 1 u.t.d., nakłada, w drodze decyzji administracyjnej, właściwy ze względu na miejsce wykonywanej kontroli organ, którego pracownicy lub funkcjonariusze stwierdzili naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego. Natomiast w myśl art. 93 ust. 2 u.t.d. decyzja ostateczna, o której mowa w ust. 1, staje się wykonalna po upływie 30 dni od jej doręczenia, jeżeli strona nie wniosła skargi na decyzję do właściwego sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi decyzja staje się wykonalna z chwilą odrzucenia skargi, cofnięcia skargi, lub wydania przez sąd prawomocnego orzeczenia o oddaleniu skargi. Skarżąca wniosła skargę na ostateczną decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2016 r. przed upływem 30 dni od dnia jej doręczenia, zatem decyzja ta stanie się wykonalna dopiero w momencie zaistnienia którejś z przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 93 ust. 2 u.t.d., to jest: odrzucenia skargi, cofnięcia skargi albo wydania przez tut. Sąd prawomocnego orzeczenia o oddaleniu skargi. Skarżąca będzie wówczas zobowiązana do uiszczenia kary pieniężnej, na właściwy rachunek bankowy, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o jej nałożeniu stanie się wykonalna, stosownie do art. 94 ust. 2 u.t.d. Zaskarżona decyzja nie posiada zatem na obecnym etapie postępowania przymiotu wykonalności, co uzasadnia odmowę uwzględnienia wniosku. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia.