III SA/Po 646/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 24 września 2009r. wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. Z. i K. I. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od czynności cywilnoprawnych; postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/M. Ławniczak Skarżący, A. Z. oraz K. I., reprezentowani przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, w skardze do sądu administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej określającej zaległość podatkową na kwotę 19.920,00zł, zażądali wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (pkt 2 skargi). Żądanie nie zostało uzasadnione. Do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie odniósł się również Dyrektor Izby Skarbowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że wniosek, pomimo braku uzasadnienia, podlega merytorycznemu rozpoznaniu (porównaj Bogusław Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- komentarz" Zakamycze 2006, wersja elektroniczna program Lex tez 9 do art. 61 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozważywszy, zarówno prawne, jak i faktyczne skutki wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uznał, że w sprawie nie zachodzą ustawowe przesłanki dla orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Wykonanie świadczenia pieniężnego z punktu widzenia następstw prawnych, co do zasady, nie wywołuje niebezpieczeństw określonych w treści przesłanek dla orzeczenia wstrzymania zaskarżonego aktu. Skarżący posiadają bowiem roszczenie o zwrot bezpodstawnie uiszczonych należności wraz z odsetkami; restytucja całkowita jest zasadą. Zważywszy, że wykonanie świadczenia pieniężnego ma także, choć zależne od okoliczności konkretnej sprawy, następstwa faktyczne, Sąd przyjął jednak, że, w okolicznościach niniejszej sprawy, wykonanie zaskarżonej decyzji nie stwarza realnego prawdopodobieństwa wystąpienia następstw faktycznych w postaci zachwiania stabilności finansowej Skarżących o znamionach znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Powyższą ocenę usprawiedliwia treść dokumentów zgromadzonych w aktach administracyjnych. W toku postępowania kontrolnego w zakresie dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów organy administracji skarbowej ujawniły, że A. Z. jest jedynym udziałowcem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Będąc udziałowcem tej Spółki udzielała jej pożyczek: w grudniu 2004 roku - 760.950,00zł, w grudniu 2003 roku - 536.920,00zł, w maju 2003 roku - 585.000,00zł, a w okresie od października do grudnia 2001 roku - 335.300,00zł. Suma udzielonych pożyczek wyniosła 2.218.170,00zł (k.68-79 akt administracyjnych). Kwota 1.246.000,00zł przeznaczona na wskazane pożyczki pochodziła od K. I. (k.9-12 akt administracyjnych). Podkreślić należy, że Skarżący nie kwestionują ustaleń faktycznych poczynionych w toku postępowania podatkowego, lecz kwalifikację prawną organu odnośnie czynności prawnych dokonanych pomiędzy nimi. Zatem mając na uwadze wysokość środków finansowych, jakimi Skarżący faktycznie dysponują, uznać należało, że nawet przymusowa realizacja należności określonej zaskarżoną decyzją (19.920,00zł), czy należności w wysokości 5.000,00zł określonej decyzją nr [...] (skarga została zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Po 645/09), nie stwarza niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania nieodwracalnych skutków. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/M. Ławniczak