III SA/Po 647/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś Sędziowie WSA Małgorzata Górecka (spr.) WSA Mirella Ławniczak Protokolant: st. sek. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2010 r. przy udziale sprawy ze skargi A. K. na informację Zarządu Województwa z dnia 20 maja 2010 r. w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego nr ... o d d a l a s k a r g ę W dniu 29 października 2009 r. Instytucja Zarządzająca WRPO na lata 2007 – 2013 ogłosiła konkurs nr 07/I/2009 dla Działania 1.2 "Wsparcie rozwoju MSP". Firma M. złożyła dokumentację aplikacyjną projektu ( wniosek : "Wzrost konkurencyjności i pozycji rynkowej M. poprzez realizację innowacyjnej inwestycji " ). Po przeprowadzeniu weryfikacji merytorycznej dokumentacji konkursowej wnioskodawca został poinformowany pismem Zastępcy Dyrektora Departamentu Wdrażania Programu Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa z dnia 20 maja 2010 r. o negatywnej ocenie merytorycznej wniosku. W ocenie organu o negatywnej ocenie zadecydowała relatywnie niska liczba punktów za poszczególne kryteria. W projekcie nie zostaną zastosowane rozwiązania technologiczne stosowane na świecie przez okres krótszy niż 1 rok, wobec czego nie przyznano punktów za kryterium nr 6. Za kryterium nr 7 przyznano 4 pkt. z uwagi na okres prowadzenia działalności gospodarczej, posiadane zasoby kapitałowe i ludzkie. Wnioskodawca nie posiada nagród, wyróżnień i wzorów przemysłowych, gwarantujących kompleksową realizację projektu. Nie ma też doświadczenia w korzystaniu z programów pomocowych UE. Za kryterium nr 8 przyznano 3 pkt., a za kryterium nr 9 dano 0 pkt., gdyż projekt nie zakłada wprowadzenia do oferty firmowej udoskonalonych usług. Za planowane wprowadzenie nowych usług pod względem technologicznym wnioskodawca dostał 4 pkt. za kryterium nr 10. Projekt wpłynie na rozwój przedsiębiorstwa i wzrost jego konkurencyjności w średnim stopniu ( 3 pkt. za kryterium nr 11 ). Projekt zawierał rozwiązania w zakresie ochrony środowiska oraz zastosowania technologii informacyjnych i komunikacyjnych ( kryterium nr 12 i 14 ). Za realizację projektu na obszarze wiejskim przyznano firmie 2 pkt. ( kryterium nr 13 ). Nie dano punktów za kryterium nr 15 i 16, gdyż wnioskodawca nie miał certyfikatu zarządzania jakością i nie był laureatem konkursu. Nie posiadał ponadto patentu lub innego prawa własności przemysłowej ( 0 pkt. za kryterium nr 17 ), nie wykazał też korzystania z wyników prac B + R ( 0 pkt. za kryterium nr 18 ). Ostatecznie projekt dostał 20 pkt., czyli 46,51 % maksymalnej liczby możliwej do uzyskania. Uzyskanie poniżej 60 % punktów skutkowało koniecznością odrzucenia projektu. W proteście od wyniku oceny wniosku o dofinansowanie firma zakwestionowała ocenę kryterium nr 6, 7, 11, 15, 17 i 18. Według niej projekt umożliwi zastosowanie nowych rozwiązań technologicznych stosowanych nie dłużej niż rok, co wynika z faktu sprowadzenia egzemplarza handlowego urządzenia do Polski na przełomie maja i czerwca 2009 r. oraz opinii o innowacyjności ( str. 3 ). Firma posiada potencjał gwarantujący odpowiednią realizację projektu, na co nie wpływa brak nagród czy wzorów przemysłowych oraz brak doświadczenia w korzystaniu ze wspólnotowych programów pomocowych. Projekt wpłynie na rozwój przedsiębiorstwa i wzrost jego konkurencyjności poprzez poszerzenie rynku i kręgu klientów. Firma posiada rozmaite certyfikaty i zaświadczenia oraz zgłoszone wnioski patentowe. Projekt zakłada też wykorzystanie wyników prac B + R ( pkt. 3.7 biznes planu ) Komisja Odwoławcza Instytucji Zarządzającej WRPO orzeczeniem z dnia 7 września 2010 r. oddaliła protest w całości. W uzasadnieniu organ podniósł, iż z opinii o innowacyjności wynika, iż prototyp urządzenia zaprezentowano na targach już we wrześniu 2008 r. i chodzi o technologię stosowaną nie dłużej niż 3 lata. Odnośnie potencjału firmy wskazano, iż nie posiada ona nagród czy wzorów przemysłowych, mogących potwierdzić jej wysoką pozycję na rynku. Sam wnioskodawca potwierdził też brak doświadczenia w korzystaniu z europejskich programów pomocowych. W kwestii wzrostu konkurencyjności firmy podano we wniosku, iż 100 % jej usług jest świadczonych na rynek polski, a realizacja projektu nie zakłada zmiany struktury sprzedaży. Wnioskodawca wskazał wprawdzie określone certyfikaty, jednak nie były to punktowane certyfikaty ISO lub inne certyfikaty zarządzania jakością. Złożenie wniosku patentowego nie jest ponadto równoznaczne z posiadaniem patentu. Firma nie dokonała też wyczerpującego opisu korzystania z wyników prac B + R. W skardze na powyższe orzeczenie firma wniosła o jego uchylenie w całości i stwierdzenie, iż ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo – czyli art. 26 ust. 2 w zw. z art. 26 ust. 1 pkt. 1, pkt. 2 i pkt. 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Zarzucono organowi nie wykazanie wszystkich uwag w treści pisma z 29 stycznia 2010 r., mających wpływ na merytoryczną ocenę wniosku, a ponadto niejasne kryteria punktacji oraz jej nieprzejrzyste zasady. W uzasadnieniu skargi powtórzono argumenty dotyczące poszczególnych zakwestionowanych kryteriów. W odpowiedzi na skargę ( pismo z 28.10.2010 r. ) organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 ww. ustawy. Według § 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Na takiej właśnie zasadzie kontroli sądów administracyjnych poddany został tryb dokonywania przez instytucję zarządzającą programami operacyjnymi oceny projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658 ze zm. ). Zgodnie z przepisem art. 30 c ust. 1 tej ustawy – obowiązującym od dnia 20 grudnia 2008 r. , po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sądowa kontrola dokonywana na podstawie art. 30 c i nast. ustawy, sprowadza się do zbadania, czy ocena projektu dokonywana przez instytucję zarządzającą programem operacyjnym została przeprowadzona w sposób zgodny z prawem, czy też w sposób prawo naruszający. W niniejszym postępowaniu skarżąca firma poddała kontroli sądowoadministracyjnej postępowanie dotyczące negatywnej oceny merytorycznej wniosku, zakończone jego odrzuceniem. W zakresie określonej powyżej kognicji, zdaniem Sądu, ocena merytoryczna przedmiotowego projektu dokonana przez Zarząd Województwa, jako instytucję zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym, została przeprowadzona w sposób zgodny z prawem. Istota sporu pomiędzy skarżącym i Instytucją Zarządzającą w okolicznościach rozpoznawanej sprawy sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy zaistniały przesłanki do odrzucenia wniosku strony skarżącej z powodu niespełnienia kryteriów merytorycznych oceny wniosku ( skutkującym uzyskaniem poniżej 60 % wymaganych punktów ). Przedmiotowy konkurs nr 07/I/2009 ogłoszony został w dniu 29 października 2009 roku przez Zarząd Województwa na stronie internetowej, na której zamieszczone zostały wszystkie dokumenty związane z tym konkursem, w tym Kryteria wyboru projektów ( formalne i merytoryczne ). Po dacie ogłoszenia konkursu wszyscy wnioskodawcy mogli przeprowadzać konsultacje w sprawach dotyczących konkursu i kryteriów wyboru projektów w specjalnym punkcie informacyjnym oraz drogą telefoniczną lub mailową. Strona skarżąca przystępując do przedmiotowego konkursu zobowiązana była zatem złożyć pełną dokumentację konkursową, po wcześniejszym wnikliwym zapoznaniu się z regulaminem konkursu i jego załącznikami oraz po ewentualnym skonsultowaniu swoich wątpliwości w powyższym trybie. Należy podkreślić, iż wniosek strony ma służyć uzyskaniu określonej korzyści finansowej ( dofinansowanie projektu ), wobec tego winien on być sporządzony ściśle według wymagań danego konkursu. Niedochowanie wobec tego należytej staranności nawet w minimalnym stopniu obciąża samego wnioskodawcę i musi wywołać określone negatywne skutki prawne. Po przeanalizowaniu akt sprawy Sąd uznał, iż organ przyznał prawidłową punktację za wszystkie poszczególne kryteria oceny merytorycznej wniosku, stosując przy tym trafny sposób dokonywania oceny danych zgłoszonych we wniosku. Za kryterium nr 6 ( stosowanie technologii używanych krócej niż 1 rok ) firma zasadnie otrzymała 0 pkt. na 6 możliwych, gdyż projekt dotyczył urządzenia zaprezentowanego publicznie jeszcze we wrześniu 2008 r. Sprowadzenie go do Polski na przełomie maja i czerwca 2009 nie zmienia faktu wcześniejszego zastosowania technologicznego tego sprzętu. W opiniach o innowacyjności mowa jest o wykorzystaniu w projekcie rozwiązań technologicznych stosowanych krócej niż 3 lata, podczas gdy kryterium nr 6 wyraźnie punktowało jedynie technologie stosowane krócej niż 1 rok. Za kryterium nr 7 ( potencjał gwarantujący efektywną i kompleksową realizację projektu ) firma otrzymała 4 pkt. na 6 możliwych. Organ zasadnie uznał, iż na ocenę tego potencjału miał wpływ brak nagród, wyróżnień i wzorów przemysłowych mogących potwierdzać silną pozycję rynkową wnioskodawcy oraz brak doświadczenia w korzystaniu z pomocy wspólnotowej. Należy w tym miejscu wyraźnie podkreślić, iż dane te miały istotne znaczenie dla dokonywania oceny potencjału firmy, a na brak tych czynników wskazał sam wnioskodawca w pkt. 2.3.3 oraz pkt. 2.8 biznes planu dołączonego do wniosku. Prawidłowo oceniono również wpływ projektu na rozwój firmy i wzrost jej konkurencyjności ( 3 pkt. na 4 możliwe w ramach kryterium nr 11 ), uznając, iż realizacja projektu nie zmieni zasadniczo struktury sprzedaży firmy, dokonywanej w 100 % na rynku krajowym ( pkt. 2.4 biznes planu ). Strona skarżąca nie wskazała we wniosku w ramach kryterium nr 15 wymaganych certyfikatów ISO lub innych certyfikatów zarządzania jakością, co skutkowało koniecznością przyznania 0 pkt. Bez znaczenia było przy tym zgłoszenie certyfikatów innego rodzaju, skoro nie były one punktowane w ramach tego kryterium. Podobnie zasadne było przyznanie 0 pkt. za kryterium nr 17, gdyż zgłoszenie wniosków patentowych nie jest jednoznaczne z posiadaniem na dzień złożenia wniosku patentu na wynalazek, prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru przemysłowego ( zob. pkt. 3.6 biznes planu ). Korzystanie natomiast z rozwiązań patentowych, których posiadaczem jest inna firma nie stanowiło przedmiotu oceny w rozpatrywanym kryterium. Organ zasadnie przyznał 0 pkt. również w ramach kryterium 18, gdyż we wniosku i biznes planie ( pkt. 3.7 ) nie uzasadniono wyczerpująco wykorzystania w projekcie elementów wyników prac typu B + R. Należy podkreślić, iż obniżona punktacja lub jej brak w ramach poszczególnych kryteriów była efektem oceny danych ( lub ich braku ) w złożonym wniosku i biznes planie. To na wnioskodawcy ciążył obowiązek wykazywania odpowiednich okoliczności mogących wpływać na pozytywną ocenę wniosku, czego w niniejszej sprawie nie uczyniono w wystarczającym stopniu. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd uznał, iż merytoryczna ocena spornego projektu została dokonana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa wobec czego należało orzec o oddaleniu skargi jako niezasługującej na uwzględnienie na podstawie art. 30 c ust. 3 pkt. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658 ze zm. ).