III SA/Po 651/07

Dnia 11 marca 2008 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J.B. na decyzję Wojewody W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania postanawia odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych /-/ R. Talaga Wraz ze skargą na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy K. z dnia [...], nr [...] odmawiającą wymeldowania R.W. z pobytu stałego w miejscowości P. W. nr [...], J. B. złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. We wniosku skarżący wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się z renty w wysokości 1223,00 zł brutto. W skład majątku skarżącego wchodzi 1/8 domu o powierzchni 108,2 m² oraz oszczędności w wysokości 1.400,00 euro. Skarżący zaznaczył, że całą rentę przeznacza na bieżące utrzymanie, a dodatkowo spodziewa się większych wydatków związanych z wyjazdem do Francji. Zgodnie z przepisami art. 245 §1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przepis art. 246 §1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z powołanych powyżej przepisów wynika, że instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów sądowych. Na wnioskodawcy spoczywa jednak ciężar udowodnienia okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy pod rygorem oddalenia wniosku. Z tego względu strona ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy powinna za każdym razem wykazać, że pomimo wykorzystania wszelkich dostępnych możliwości zgromadzenia środków finansowych nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z oświadczeń złożonych przez J.B. wynika, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, a jego dochody miesięczne wynoszą 1.023,00 zł netto i wystarczają na pokrycie bieżących kosztów utrzymania. Należy jednak zwrócić uwagę, że skarżący posiada oszczędności w wysokości 1400,00 euro (ok. 5000,00 zł.), które wielokrotnie przekraczają wysokość wpisu (w niniejszej sprawie wynosi on 100,00 zł) oraz pozostałych kosztów sądowych. Z tego względu nie można uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 oraz art. 245 §1 i §3, art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Talaga D.W.d