III SA/Po 664/14

Dnia 25 czerwca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2014 roku wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji na posiedzeniu niejawnym K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2014 roku Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego poprzez umieszczenie reklamy bez zezwolenia zarządcy drogi; postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Skarżąca w treści skargi zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wartość przedmiotu zaskarżenia została określona na kwotę 12.500 zł. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca wskazała, że wykonanie decyzji mogłoby spowodować wyrządzenie znacznej szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione prawdopodobieństwem powstania sytuacji wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu. Na mocy zaskarżonej decyzji Skarżąca zobowiązana jest do wykonania świadczenia pieniężnego. Wykonanie tego rodzaju obowiązku z punktu widzenia następstw prawnych, co do zasady, nie wywołuje niebezpieczeństw określonych w treści przesłanek dla orzeczenia wstrzymania zaskarżonego aktu. Zobowiązany posiada bowiem roszczenie o zwrot bezpodstawnie uiszczonych należności wraz z odsetkami; restytucja całkowita jest zasadą. Zatem tylko zapłata podatku, nawet w znacznej wysokości, nie świadczy o zaistnieniu prawdopodobieństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku Skarżąca ogranicza się jedynie do powołania twierdzenia, że wykonanie decyzji mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę. Wnioskodawczyni nie wskazuje, aby wykonanie decyzji stwarzało jakiekolwiek zagrożenie dla płynności finansowej w prowadzonej działalności gospodarczej i nie powołuje żadnych danych pozwalających ocenić czy takie zagrożenie jest realne. Nieznane pozostają, zarówno wysokości osiąganych przez Skarżącą przychodów, jak i wysokość kosztów ponoszonych w ramach w prowadzonej działalności gospodarczej. Skarżąca nie określiła także wysokości faktycznych przepływów finansowych realizowanych w prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni nie określiła własnych możliwości płatniczych Zważywszy, że wykonanie świadczenia pieniężnego ma także, lecz zależne od okoliczności konkretnej sprawy, następstwa faktyczne, Sąd przyjął, że Skarżąca nie wykazała realnego prawdopodobieństwa wystąpienia następstw faktycznych w postaci zachwiania stabilności finansowej o znamionach znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.