III SA/Po 665/11

Dnia 13 września 2011 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 13 września 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K.T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi L.T. i K. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia zwolnić K.T. od kosztów sądowych K. T. i L.T. wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu złożyli wypełnione na urzędowym formularzu wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego przez K. T. wynika, że prowadzi ona jednoosobowe gospodarstwo domowe, które jest utrzymywane z jej dochodów z tytułu zatrudnienia w kwocie 983,44 zł. Wnioskodawczyni oświadczyła, że prowadzona jest egzekucja z całego jej majątku oraz majątku jej męża L. T., który stanowią nieruchomości: [...] – budynki warsztatowe – 313 m², [...] – budynki warsztatowe – 5780 m², [...] – rola zabudowana budynkiem gospodarczym – 1.468.500 m² Wnioskodawczyni nie posiada żadnych innych zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych itp.), ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Zgodnie z przepisem art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej jako p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W przedmiotowej sprawie wnioskodawczyni utrzymuje się jedynie z dochodów z tytułu pracy w kwocie 983,44 zł. Jednocześnie z posiadanych nieruchomości prowadzona jest egzekucja administracyjna. W świetle uzyskanych informacji należy przyjąć, że wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego, bez uszczerbku utrzymania koniecznego. W takiej sytuacji należy uznać za zasadny wniosek K.T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wobec powyższego na podstawie art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.