III SA/Po 666/16

Dnia 10 sierpnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania aktu w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] czerwca 2015 roku Nr w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014; postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Zaskarżoną decyzją Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z dnia [...] marca 2015 roku, którą Magdalenie Kalkstein przyznana została płatność w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014. Z uzasadnienia skargi wynika, że wydając decyzję o przyznaniu płatności organy nie uwzględniły na potrzeby ustalenia jej wysokości części gruntów rolnych, które skarżąca zgłosiła do płatności dopiero po tym, jak organ odmówił przyznania płatności do tych gruntów jej mężowi Ł. K. Skarga na decyzję Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zawiera wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Żądanie wstrzymania wykonania aktu nie zostało uzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016, poz. 718, dalej: P.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wyjaśnić należy, że problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem: po pierwsze – aktów zobowiązujących, tzn. ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania; po drugie – aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki; po trzecie - aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Uznać zatem należy, ze decyzja o odmowie przyznania płatności, czy też decyzja o przyznaniu płatność, ale w części, w której nie uwzględniono wniosku rolnika, nie podlega wykonaniu. Z uwagi na skutki prawne takich decyzji nie można ich zaliczyć do kategorii aktów administracyjnych objętych zakresem postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności administracyjnej, przewidziana w art. 61 § 3 P.p.s.a., dotyczy bowiem takich aktów administracyjnych i czynności, których wykonanie może spowodować szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Odnosząc się do żądania wniosku wyjaśnić również należy, że Sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, co oznacza, że strona ma przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Natomiast Skarżąca nie powołała żadnych okoliczności, które wskazują, że wykonanie zaskarżonej decyzji w części obejmującej rozstrzygnięcie o przyznaniu płatności, ale w niższej wysokości niż oczekiwana przez rolnika, stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić również należy, że rozstrzygając kwestię wpadkową wywołaną wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd nie bada trafności zarzutów zgłoszonych w skardze, odnośnie niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.