III SA/Po 668/05
WyrokWSA w Poznaniu2006-10-04
Skład orzekający: Maria Lorych-Olszanowska, Tadeusz M. Geremek, Małgorzata Bejgerowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji miar prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 października 2004 r. w sprawie opłat za czynności urzędowe wykonywane przez organy administracji miar, ustalając wysokość opłaty za legalizację pierwotną wodomierzy w sposób zróżnicowany, zamiast stosować jedną stawkę dla wszystkich zalegalizowanych wodomierzy powyżej określonego progu ilościowego?Ratio decidendi
Sąd uznał, że wysokość opłat za legalizację wodomierzy była uzależniona od łącznej ilości wodomierzy zalegalizowanych w danym roku, zgodnie z brzmieniem rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 października 2004 r. Organy błędnie zastosowały stawki progowe w sposób, który wszedł w życie dopiero na mocy późniejszego rozporządzenia z dnia 30 sierpnia 2005 r. Ponieważ uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie wyjaśniało sposobu wyliczenia należności, sąd uchylił decyzję jako wydaną z naruszeniem prawa materialnego.Stan faktyczny
Spółka "A" wniosła skargę na decyzję Dyrektora Okręgowego Urzędu Miar, który utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Obwodowego Urzędu Miar ustalającą dla spółki wysokość opłaty za legalizację pierwotną wodomierzy. Spółka kwestionowała sposób naliczenia opłaty, twierdząc, że powinna być stosowana jedna stawka dla wszystkich zalegalizowanych wodomierzy powyżej określonego progu ilościowego, a nie zróżnicowane stawki zależne od kolejnych przedziałów ilościowych. Organy administracji uznały, że zastosowanie stawek progowych było uzasadnione.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Okręgowego Urzędu Miar oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Obwodowego Urzędu Miar, zasądził od Dyrektora Okręgowego Urzędu Miar na rzecz skarżącej spółki zwrot kosztów postępowania i stwierdził, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska ( spr.) Sędziowie NSA Tadeusz M. Geremek As.sąd. Małgorzata Bejgerowska Protokolant: ref. staż. Damian Wojtkowiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 04 października 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi Spółki "A" na decyzję Dyrektora Okręgowego Urzędu Miar z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty za czynności związane z prawną kontrolą metrologiczną I. uchyla zaskarżoną decyzję; oraz poprzedzającą ją decyzje Naczelnika Obwodowego Urzędu Miar w K. z dnia [...] . nr [...] II. zasądza od Dyrektora Okręgowego Urzędu Miar na rzecz skarżącej spółki kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ M Bejgerowska /-/ M. Lorych-Olszanowska /-/ T.M. Geremek T.M. WSA/wyr.1 - sentencja wyroku
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Okręgowego Urzędu Miar utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Obwodowego Urzędu Miar w K. Nr [...] z dnia [...] roku , określającą dla Spółki "A" wysokość opłaty w kwocie [...]zł, za czynności związane z prawną kontrolą metrologiczną - legalizacją pierwotną wodomierzy.
Z uzasadnienia decyzji organu I instancji wynika, że zgodnie z art. 24 ustawy - Prawo o miarach - organ administracji miar i podległy mu urząd pobiera opłatę za czynności urzędowe ( legalizację ). W dniu 11 lipca 2005r. został zarejestrowany wniosek dotyczący legalizacji pierwotnej wodomierzy o nominalnym strumieniu objętości mniejszym niż 15m3/h w ilości [...]szt. i legalizacji ponownej wodomierzy w ilości [...]szt. oraz formularz ustalający wysokość opłaty na kwotę [...].
([...] zł. za legalizację ponowną i [...]. za legalizację pierwotną )
Na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z 14 października 2004r. w sprawie opłat za czynności urzędowe wykonywane przez organy administracji miar i podległe im urzędy ( Dz.U. Nr 229, poz. 2309 ) opłata za czynności związane z prawną kontrolą metrologiczną wodomierzy winna wynosić [...].
Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Spółka "A" zakwestionowała zawartą w niej interpretację prawną zapisu w pkt. III.10 załącznika do Rozporządzenia Ministra Finansów z 14.10.2004 roku w sprawie opłat za czynności wykonywane przez organy administracji miar .Stwierdził , że z zapisu pkt. III wynika jednoznacznie, iż wysokość opłat jest uzależniona wyłącznie od ilości wodomierzy zalegalizowanych rocznie - co oznacza, że w przypadku przekroczenia rocznie ilości podanych w poszczególnych przedziałach do wszystkich zalegalizowanych rocznie wodomierzy należy stosować tylko jedną opłatę w wysokości przewidzianej dla osiągniętego przedziału. Na rzecz tak rozumianego stanowiska , zdaniem Spółki, przemawia wykładnia gramatyczna wskazanego przepisu.
Po rozpoznaniu powyższego odwołania Dyrektor Okręgowego Urzędu Miar utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Stwierdził, w uzasadnieniu decyzji, że nie podziela stanowiska przedstawionego w odwołaniu od decyzji organu I instancji i "uznał za w pełni uzasadnione i uprawnione zastosowanie stawek progowych do ustalenia wysokości opłaty, jaka powinna być ustalona przez podmiot wnioskujący o legalizację wodomierzy". Wyjaśnił, że stosowanie stawek progowych powoduje zmniejszanie wysokości opłaty po osiągnięciu kolejnych progów ilościowych, co w konsekwencji w skali roku wpłynie na obniżenie wysokości średniej rocznej opłaty za legalizację.
Ze skargą na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wystąpiła Spółka "A" i wniosła o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji organu I Instancji
Skarżący podniósł zarzut " naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie zapisu pkt. III.10. załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14.10.2004 roku w sprawie opłat za czynności urzędowe wykonywane przez organy administracji miar i podległe im urzędy (Dz. U. nr 229 poz. 2309) przez uznanie, że za legalizację pierwotną wodomierzy wydawaną w okresie 2005 roku należy stosować opłaty w zróżnicowanych wysokościach odpowiadających stawkom w poszczególnych progach ilościowych pomimo zalegalizowania przez spółkę w ciągu 2005 roku wodomierzy w ilości przekraczającej [...]sztuk, zamiast opłaty jednakowej w wysokości 1,50 zł za 1 szt., obowiązującej przy ilości legalizowanych wodomierzy powyżej [...]szt.".
W uzasadnieniu skargi powtórzył stanowisko, co do wykładni wskazanego przepisu zaprezentowane w odwołaniu od decyzji organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Okręgowego Urzędu Miar wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga zasługiwała na uwzględnienie.
W dacie wydawania zaskarżonej decyzji wskazany w niej przepis, zawarty w punkcie III.10. Załącznika do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 października 2004 roku W sprawie opłat za czynności urzędowe wykonywane przez organy administracji miar i podległe im urzędy ( Dz. U. Nr 229 poz. 2309) określał wysokość opłat za czynności związane z legalizacją wodomierzy i stanowił, że " Wodomierze o nominalnym strumieniu objętości mniejszym niż 15 m3 / h :
a) przy ilości legalizowanych wodomierzy do 5.000 szt. rocznie:
- pierwotna (opłata za czynności wykonywane w punkcie legalizacyjnym) - 3,00
- ponowna - 3,00
b)przy ilości legalizowanych wodomierzy od 5.001 do 50.000 szt. rocznie
- pierwotna - 2,50
- ponowna - 3,00
c) przy ilości legalizowanych wodomierzy od 50.001 do 150.000 szt. rocznie:
- pierwotna - 1,50
- ponowna - 3,00
d) przy ilości legalizowanych wodomierzy powyżej 150.000 szt. rocznie:
- pierwotna - 1,00
- ponowna - 3,00
W świetle postanowień przytoczonego przepisu za zasadne należy uznać stanowisko strony skarżącej, że wysokość opłat , za wydanie dowodu legalizacji pierwotnej albo ponownej przyrządów pomiarowych - wodomierzy, była uzależniona od łącznej ilości wodomierzy zalegalizowanych w danym roku ( rocznie ). Przepis ten jednoznacznie wskazywał bowiem dwie przesłanki, które warunkowały wysokość należnej opłaty tj. ilość sztuk legalizowanych wodomierzy w przedziale danego roku.
Z zaskarżonej decyzji , jak również z poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nie wynika wprost w jaki sposób organy te liczyły wysokość zobowiązania za czynności metrologiczne.
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, w kontekście twierdzeń strony, zawartych w odwołaniu od decyzji organu I instancji, zdaje się wynikać, że " zastosowanie stawek progowych " polegało na liczeniu należności od każdej kolejnej ( następnej ) ilości zalegalizowanych wodomierzy, wskazanej w podpunktach a, b, c ,d . Taki sposób liczenia opłat za czynności legalizacyjne wynika dopiero z Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 sierpnia 2005 roku zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności urzędowe wykonywane przez organy administracji miar i podległe im urzędy (Dz.U. Nr 182 poz. 1530 ). Stanowi on , że stawki wymienione w poszczególnych podpunktach stosuje się po kolei, po przekroczeniu określonej liczby zalegalizowanych wodomierzy, wymienionej w podpunkcie poprzedzającym. Warunkiem zastosowania stawki określonej w punkcie c jest więc wcześniejsze wypełnienie liczby zalegalizowanych wodomierzy wymienionych w punktach a i b.
W dacie wydawania zaskarżonej decyzji tj. w dniu [...] powyższe rozporządzenie z 30 sierpnia 2005 roku nie obowiązywało. Jeśli więc w zaskarżonej decyzji zastosowano " stawki progowe " w sposób w tym rozporządzeniu wskazany , to trafnie podnosi strona skarżąca, że uczyniono to wbrew treści wyżej przytoczonego przepisu, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydawania decyzji przez organy obu instancji.
Wobec tego jednak, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie wyjaśnia sposobu wyliczenia należności odnoszącego się do wskazanego przepisu i nie wskazuje zastosowanych stawek, zaskarżona decyzja w tym zakresie uchyla się spod kontroli Sądu. Powyższe stanowi podstawę do stwierdzenia, że decyzja ta wydana została z naruszeniem art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej co prowadzi do jej uchylenia z mocy art.145 § 1 pkt 1 ppkt a, c ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. ).
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji, o kosztach postanawiając w myśl art. 200. a o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w myśl art. 152 cyt. wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/M Bejgerowska /-/M. Lorych-Olszanowska /-/T.M.Geremek
T.M.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło