III SA/Po 669/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor sądowy WSA Piotr Ławrynowicz po rozpoznaniu w dniu 23 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.O. na postanowienie Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. z dnia [...] kwietnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutu w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia odrzucić skargę. E.O. [...] lipca 2021 r. wniosła do tutejszego Sądu, za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A., skargę na postanowienie Dyrektora Centrum Obsługi Poczty Polskiej S.A. z [...] kwietnia 2022 r . nr [...], którym na podstawie art. 34 § 2 pkt 1 i 2a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 479, dalej: u.p.e.a.) oddalono zarzut nieistnienia obowiązku i uznano zarzut braku uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zabezpieczenie postępowania poprzez zawieszenie postępowania egzekucyjnego. W odpowiedzi Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. wniósł o odrzucenie skargi jako wniesionej na postanowienie wydane w I instancji, od którego przysługiwało zażalenie, o czym skarżąca została pouczona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: P.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Powołane przepisy należy rozumieć w ten sposób, że nie wystarczy samo złożenie środka zaskarżenia od kwestionowanej decyzji czy postanowienia organu I instancji, lecz wymagane jest, aby skarga została wniesiona na stosowne działanie organu podjęte po rozpatrzeniu takiego środka prawnego. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, przysługującego jej w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w danej sprawie, otwiera tej stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lutego 2013 r., sygn. I OSK 116/13, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi E.O. jest postanowienie wierzyciela – Dyrektora Centrum Obsługi Poczty Polskiej S.A. z [...] kwietnia 2022 r. o oddaleniu zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym, wydane na podstawie art. 34 § 2 pkt 1 i 2a u.p.e.a. Zgodnie z art. 34 § 3 u.p.e.a. na postanowienie w sprawie zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej przysługuje zażalenie. W zaskarżonym postanowieniu wierzyciel zawarł pouczenie, iż zgodnie z art. 34 § 3 w zw. z art. 17 § 1 u.p.e.a. na postanowienie to służy zobowiązanemu zażalenie, które należy skierować w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego stanowienia do Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżąca pismem z [...] czerwca 2012 r. wniosła zażalenie na postanowienie wierzyciela z [...] kwietnia 2022 r. Nie czekając zaś na jego rozpatrzenie przez organ odwoławczy, w dniu [...] lipca 2022 r. wniosła skargę na to samo postanowienie do tutejszego Sądu. W tym stanie sprawy uznać należy, że skarżąca nie wyczerpała środka zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 P.p.s.a., w tym znaczeniu, że zaskarżyła do tutejszego Sądu postanowienie wierzyciela z [...] kwietnia 2022 r. wydane w I instancji, na które przysługiwało zażalenie. W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. skargę należało odrzucić.