III SA/Po 67/12

Dnia 28 czerwca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A P na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia .... r., nr w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia : 1. ustanowić dla strony skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka 2. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych Skarżący A, w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie skierowania na badania lekarskie, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym ustanowienie rzecznika patentowego oraz zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2012 r. referendarz sądowy zwolnił skarżącego od kosztów sądowych, oraz z uwagi na to, że rzecznik patentowy nie może być pełnomocnikiem w sprawie dot. skierowania na badania lekarskie, przyznał stronie adwokata. Pismem z dnia 28 maja 2012 r. skarżący złożył sprzeciw podnosząc w uzasadnieniu, że wnosił o ustanowienie rzecznika patentowego a nie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Z przepisu tegoż wynika jednoznacznie, iż zaskarżenie postanowienia referendarza sądowego w sprawie prawa pomocy wywołuje ten skutek, iż Sąd wniosek o przyznanie prawa pomocy rozpoznaje od początku, tzn. tak jakby wniosek ten nie był jeszcze przedmiotem analizy, oceny i rozpoznania. Sąd nie wypowiada się więc o zasadności zaskarżonego sprzeciwem postanowienia i nie dokonuje merytorycznego rozpoznania sprzeciwu. Skutkiem sprzeciwu, wniesionego przez skarżącego jest utrata mocy przez zaskarżone postanowienie i konieczność ponownego merytorycznego rozpoznania wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy. W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.) a w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2 cyt. wyżej przepisu). Na podstawie oświadczenia majątkowego oraz dokumentów zgromadzonych w aktach administracyjnych (k. 113-116) ustalono, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, zamieszkuje w lokalu socjalnym. Od około 10 lat skarżący nie posiada stałej pracy zarobkowej, a jedynym źródłem utrzymania jest zasiłek z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w wysokości ok. 300zł miesięcznie. Sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącego uzasadnia ocenę, że nie jest on w stanie wygospodarować środków finansowych na wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru, czy jakiekolwiek koszty sądowe. W tych okolicznościach odmowa przyznania prawa pomocy powodowałaby ograniczenia w realizacji prawa do sądu ponad funkcje ustawowo przypisane kosztom postępowania. Sąd w tym miejscu musi wyjaśnić, że w okolicznościach niniejszej sprawy uwzględnienie żądanie ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie mogło obejmować ustanowienia pełnomocnika w osobie rzecznika patentowego. Zgodnie bowiem z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 11 kwietnia 2001 roku o rzecznikach patentowych (Dz. U. z 2011r. Nr 155, poz. 925) w związku z art. 35 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), rzecznik patentowy nie może być pełnomocnikiem strony w sprawach uprawnień do kierowania pojazdami. Zatem, uznając wniosek skarżącego za zasadny także w zakresie ustanowienia pełnomocnika, Sąd postanowił o ustanowieniu pełnomocnika w osobie adwokata. Wobec powyższego, na podstawie cytowanych wyżej przepisów orzeczono jak w postanowieniu.