III SA/Po 67/13

Dnia 2 grudnia 2016 roku Robert Talaga – starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej postanawia umorzyć postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy Pismem z dnia 1 kwietnia 2016 roku skarżący R.P., ponownie zgłosił żądanie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłat i kosztów sądowych w całości (k. 242 akt sądowych). W odpowiedzi na wezwanie wnioskodawca przesłał wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W treści złożonego wniosku R.P. wskazał, że jest osobą bezdomną, nie uzyskuje żadnych dochodów i korzysta z jadłodajni C. Ponadto oświadczył, że jest osobą zadłużoną, a banki wypowiedziały jego kredyty. Natomiast on sam został eksmitowany na bruk. Ponadto wnioskodawca powołał się na ciężki rozstrój zdrowia (fizyczny i psychiczny). W rubrykach odnoszących się do stanu rodzinnego oraz majątkowego wpisał: "Nie mam" lub "Nie dotyczy". W piśmie z dnia 22 listopada 2016 roku R. P. powołał się również na wzrost zadłużenia, prowadzone egzekucje komornicze i bankowe z tytułu niespłaconych pożyczek, a także wymeldowanie na wniosek prokuratora oraz eksmisję na bruk. W niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym zapadły już rozstrzygnięcia w przedmiocie żądań R. P., którymi domagał się on przyznania mu prawa pomocy. W tej kwestii wypowiadał się referendarz sądowy (k. 56, 256 akt sądowych) oraz orzeczenie wydał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (k. 84, 275 akt sądowych). Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na rozstrzygnięcia w przedmiocie przyznania mu prawa pomocy (k. 99, 298 akt sądowych). Na żadnym etapie toczących się postępowań w przedmiocie przyznania prawa pomocy Skarżący nie złożył oświadczenia majątkowego o treści pozwalającej dokonać rzetelnej i rzeczowej oceny jego zdolności płatniczych. W okolicznościach niniejszej sprawy nie może budzić żadnych wątpliwości, że wnioskodawca nie przedstawił rzetelnie swojej sytuacji majątkowej. Strona świadomie uchyla się od złożenia pełnego oświadczenia majątkowego. Wnioskodawca ma świadomość braków składanych oświadczeń majątkowych. Wnioskodawca nie dokłada jednak należytej staranności w wykazaniu, że nie może ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Kolejne ogólnikowe oraz nieudokumentowane zapewnienia o trudnej sytuacji majątkowej nie pozwalają jednoznacznie wnioskować o zdolnościach płatniczych strony postępowania. Skarżący powinien mieć świadomość tego, że podnoszonym przez niego dotychczas żądaniom w zakresie przyznania prawa pomocy nie towarzyszyły niezbędne elementy wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach oraz oświadczenie osoby fizycznej o jej stanie rodzinnym. Złożenie ponownego żądania przyznania prawa pomocy w takiej sytuacji ma ten skutek, że zbędne jest prowadzenie postępowania wyjaśniającego na okoliczność sytuacji majątkowej wnioskodawcy. W takiej sytuacji ponowne żądanie przyznania prawa pomocy nie aktualizuje obowiązku w zakresie ponownego wzywania skarżącego do uzupełniania informacji dotyczących jego bieżącej sytuacji. Skoro strona postępowania, wbrew swoim obowiązkom prawnym, nie przedstawia informacji dotyczących jej sytuacji majątkowej i osobistej, to należy przyjąć, że brak jest ustaleń faktycznych, które mogą stanowić tło dla weryfikacji sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Wobec powyższego na podstawie art. 249a oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 roku, poz. 718), orzeczono jak w sentencji postanowienia.