III SA/Po 695/16

Dnia 07 lutego 2017 roku Sebastian Michalski – starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu [...] lutego 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. Sp. z o.o. w organizacji Sp. z o.o. w organizacji na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] maja 2016 roku nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji odmawiającej pomocy finansowej dla producentów R. Sp. z o.o. w organizacji i umorzenia postępowania; postanawia umorzyć postępowanie z wniosku R. P. o przyznanie prawa pomocy. Skarżąca R. Sp. z o.o. w organizacji Sp. z o.o. w organizacji, reprezentowana przez R. P. (członek zarządu) wniosła do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P.. W powyższym stanie rzeczy, R. P., działając w imieniu własnym, wystąpił z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym (k. 21 oraz k. 40 akt sądowych). Stwierdzić zatem należy, że w niniejszej sprawie R. P. występuje jako podmiot, który działa za stronę skarżącą. On sam nie jest stroną niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego. O przyznanie prawa pomocy ubiegać się może tylko strona konkretnego postępowania sądowoadministracyjnego. Osoba działająca jedynie za stronę postępowania nie ma obowiązku uiszczania jakichkolwiek kosztów sądowych i nie ma interesu prawnego warunkującego ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W perspektywie powyższych ustaleń stwierdzić należało, że skoro z treści pism kierowanych do sądu wynika, że wniosek o przyznanie prawa pomocy składa R. P. w imieniu własnym, nie zaś w imieniu i na rzecz strony postępowania sądowoadministracyjnego, to merytoryczne rozpoznanie takiego wniosku jest zbędne. Zgłoszenie żądania przyznania prawa pomocy przez R. P. nie zaktualizowało obowiązku przesłania mu formularza wniosku o prawo pomocy dla osoby fizycznej. Podstawą rozstrzygnięcia o żądaniu R. P., nie są dane o jego stanie majątkowym i rodzinnym oraz dochodach w rozumieniu art. 252 §1 oraz art. 246 §1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.u. 2016, poz. 718 ze zm.). Odpada, więc przyczyna usprawiedliwiająca gromadzenie (przetwarzanie) tych danych w rozumieniu art. 51 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 02 kwietnia 1997 roku (Dz.U. nr 78, poz. 48 ze zm.). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 243 §1 w związku z art. 249a oraz art. 258 § 1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia