III SA/Po 710/13

PostanowienieWSA w Poznaniu2013-06-12

Skład orzekający: Barbara Koś

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd może wstrzymać wykonanie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy, gdy skarżący wskazuje na ryzyko znacznej szkody majątkowej i niemajątkowej?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, uznając, że samo skierowanie na takie sprawdzenie nie powoduje pozbawienia prawa jazdy ani nie skutkuje natychmiastową szkodą, której nie da się naprawić. Wskazane przez skarżącego ryzyko szkody majątkowej i niemajątkowej nie uzasadnia ochrony tymczasowej, ponieważ kontrolne sprawdzenie kwalifikacji nie jest równoznaczne z cofnięciem uprawnień do kierowania pojazdami.
Stan faktyczny
Skarżący D. B. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z marca 2013 r., która skierowała go na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej wykonanie spowoduje znaczne szkody majątkowe i niemajątkowe, w tym utratę źródła dochodu, ponieważ prowadzi działalność gospodarczą wymagającą posiadania prawa jazdy. Do wniosku dołączył dokumenty potwierdzające sytuację rodzinną i finansową.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Koś po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga D. B., reprezentowanego przez pełnomocnika – adwokata, na wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Jednocześnie strona złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości, wskazując, że została ona wydana z naruszeniem prawa materialnego, tj. § 8 pkt 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego w zw. z art. 130 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, a ponadto zaskarżona decyzja została oparta na błędnie ustalonym stanie faktycznym. Wobec tego, w ocenie pełnomocnika, nie zachodzi przesłanka skierowania jego mocodawcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Pełnomocnik wnioskodawcy zwrócił uwagę, że wykonanie decyzji skutkować będzie niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody oraz pozbawienia skarżącego i jego rodziny jedynego źródła dochodu. Skarżący jest zatrudniony przez swoją żonę w ramach prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Żonę skarżącego całkowicie absorbuje jednak zajmowanie się domem i wychowywanie trójki małoletnich córeczek: czteroletniej M., ośmioletniej Magdaleny oraz dziesięcioletniej M. Faktycznie zatem cały ciężar prowadzenia działalności gospodarczej, a tym samym utrzymania rodziny spoczywa na skarżącym. Działalność ta nie będzie mogła być kontynuowana po wykonaniu zaskarżonej decyzji, w wyniku której skarżącemu zostanie zatrzymane prawo jazdy. Bez posiadania uprawnień do kierowania samochodem skarżący nie będzie mógł prowadzić działalności gospodarczej. Brak możliwości zarobkowania spowoduje dla rodziny skarżącego niebezpieczeństwo utraty całego dorobku oraz zagrozi ich egzystencji. Skarżący bowiem wraz z małżonką wybudowali niedawno budynek mieszkalny wraz ze zbiornikiem bezodpływowym na ścieki. Tę mającą podstawowe znaczenie dla ich życia inwestycję w całości kredytowali, brak zapłaty którejkolwiek z rat spowoduje wypowiedzenie umowy kredytu i natychmiastową wymagalność całej kwoty. Według pełnomocnika strony, powyższe spowodowałoby oczywiście nieodwracalne dla skarżącego i jego rodziny skutki. Zatem, w jego ocenie, niewątpliwie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Do wniosku strona załączyła odpisy skrócone aktów urodzenia M., M. i M. B., elektroniczny wydruk Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, harmonogram spłat kredytu oraz pismo PINB w J. z dnia [...] grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w świetle art. 61 § 3 chodzi o taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Nadto jak wynika z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący uzasadniając złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazał, iż jej wykonanie spowoduje nieodwracalne dla skarżącego i jego rodziny skutki. Argumentował, że działalność gospodarcza, zarejestrowana na jego małżonkę, lecz faktycznie prowadzona przez skarżącego, nie będzie mogła być kontynuowana po wykonaniu zaskarżonej decyzji, w wyniku której skarżącemu zostanie zatrzymane prawo jazdy. Bez posiadania uprawnień do kierowania samochodem skarżący nie będzie mógł prowadzić działalności gospodarczej. Tym samym pozbawienie skarżącego możliwości kierowania samochodem uniemożliwi mu wykonywanie działalności i pozbawi źródeł utrzymania jego i rodziny. W ocenie Sądu argumenty podniesione przez skarżącego w uzasadnieniu wniosku nie mogą stanowić podstawy do uznania, iż w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków względem skarżącego i jego rodziny. Skargą jest bowiem objęta decyzja wydana w przedmiocie skierowania D. B., na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 1137), na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy kategorii T, B. Zatem zaskarżona decyzja nie pozbawia skarżącego uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi. Dopiero ewentualne niepoddanie się przez skarżącego kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, bądź uzyskanie negatywnego wyniku tego sprawdzenia, skutkować będzie wszczęciem postępowania w przedmiocie pozbawienia wnioskodawcy uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi. Należy zatem stwierdzić, że podniesiona przez skarżącego we wniosku argumentacja, odwołująca się do wykorzystywania samochodu w celach zarobkowych skarżącego, nie stanowi okoliczności uzasadniającej możliwość wyrządzenia wnioskodawcy oraz jego rodzinie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w następstwie wykonania zaskarżonej w niniejszym postępowaniu decyzji. Jak wskazano, samo podejście do egzaminu kontrolnego nie spowoduje pozbawienia wnioskodawcy uprawnień. Innymi słowy, w niniejszym postępowaniu nie można założyć, że poddanie się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji jest równoznaczne z cofnięciem skarżącemu prawa jazdy. Z powyższych względów, w ocenie Sądu brak jest podstaw do udzielnie stronie ochrony tymczasowej. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło