III SA/Po 719/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga M. R. na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Celnej w P., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] lutego 2013 r. określającą stronie zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego. W treści skargi strona wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P., jak i ewentualnej egzekucji, do momentu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania decyzji jest stwierdzenie przez Sąd, iż strona uprawdopodobniła istnienie okoliczności przemawiających za obawą wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Owe uprawdopodobnienie przesłanek uzasadniających pozytywne rozpatrzenie wniosku spoczywa zatem na stronie. Uzasadnienie wniosku o ochronę tymczasową powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do strony skarżącej. Twierdzenia strony powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego konkretnej sytuacji finansowej oraz majątkowej. W niniejszym przypadku skarżący ograniczył się jedynie do sformułowania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, nie wskazując na istnienie jakichkolwiek okoliczności dotyczących wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz nie przedstawiając żadnych dokumentów na poparcie tych okoliczności, co uniemożliwiło dokonanie przez Sąd oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki udzielenia stronie ochrony tymczasowej. Podkreślenia wymaga fakt, że w sprawie wstrzymania wykonania aktu Sąd administracyjny nie działa z urzędu, gdyż takie działanie na tym etapie postępowania oznaczałoby w pewnym stopniu konieczność rozpoznania meritum sprawy i dokonanie swoistego przedsądu. Z kolei w odniesieniu do wniosku strony o wstrzymanie ewentualnej egzekucji, należy wyjaśnić, że przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. nie przewiduje takiej możliwości, gdyż kompetencje Sądu administracyjnego dotyczą jedynie wstrzymania wykonania aktu administracyjnego, nie zaś samego postępowania egzekucyjnego czy egzekucji. Wstrzymanie czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego w administracji leży w zakresie uprawnień organu egzekucyjnego bądź organu nadzoru nad organem właściwym do wykonywania egzekucji (por. m.in. art. 17 § 2 i art. 23 §6 w zw. z art. 1a pkt. 15 i 16 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm.). W tym stanie rzeczy Sąd nie uwzględnił wniosku strony o udzielenie ochrony tymczasowej i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.