III SA/Po 730/16

Dnia 29 września 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 29 września 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania w sprawie ze skargi H. P. Sp. z o.o. we [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2016 roku Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry; postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata, skorzystała z prawa skargi do sądu administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie wymierzania jej kary pieniężnej w kwocie 36.000 zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. W ostatnim akapicie uzasadnienia zarzutów i wniosków skargi przez Sąd, gdyż wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi Skarżąca do ruiny finansowej". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek nie ma uzasadnionych podstaw. Zgodnie z art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016, poz. 718 – dalej P.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego. Zatem na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku. To strona ma przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Warunku uprawdopodobnienia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie spełnia samo ogólnikowe twierdzenie strony o zaistnieniu przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Żądanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji musi być poparte argumentacja (dokumentacją), która umożliwia sądowi weryfikację żądań strony w aspekcie ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne na gruncie konkretnych okoliczności w odniesieniu do konkretnego wnioskodawcy. Wykonanie decyzji nakładającej obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w szczególnych okolicznościach może być źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji przez sąd administracyjny uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku. Skarżąca Spółka nie uzasadniła żądania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Niedopuszczalne prawnie jest oparcie wniosku o ochronę tymczasową na argumencie niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a wydanie na takiej podstawie postanowienia uwzględniającego taki wniosek niweczyłoby kontrolę sądową legalności zaskarżonego aktu (porównaj postanowienie NSA z dnia 26 lutego 2014 roku, o sygn. akt II FSK 2195/13, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl). Strona skarżąca nie wywiązała się z obowiązku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Uzasadnienie zarzutów i wniosków skargi abstrahuje bowiem od przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Z tych względów brak jest podstaw do przyjęcia stanowiska, że wobec Skarżącej zmaterializowały się przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, do których to ustawodawca zaliczył niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Do akt niniejszej sprawy Spółka nie przedłożyła żadnych dokumentów odnoszących się do jej sytuacji finansowej i majątkowej. Natomiast wyznacznikiem sytuacji majątkowej skarżącej Spółki dla oceny zasadności udzielenia ochrony tymczasowej nie może być wysokość uwidocznionego w aktach sprawy kapitału zakładowego (5.000zł), czy tez uwidocznione zaległości na łączną kwotę 36.000 zł. Podkreślić w tym zakresie należy, że wysokość uwidocznionych w KRS zaległości wielokrotne przekracza wysokość kapitału zakładowego Spółki i taki stan rzeczy, w ocenie zarządu skarżącej Spółki, nie skutkuje dla niej stanem niewypłacalności, albowiem w odpisie KRS, który został złożony do akt sprawy, nie ma wzmianki o umorzeniu postępowania egzekucyjnego lub likwidacji skarżącej Spółki, a także informacji o prowadzonym postępowaniu upadłościowym lub układowym. Stwierdzić zatem należy, że skarżąca Spółka, reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata, nie poparła wniosku argumentacją, która mogłaby prowadzić do uwzględnienia żądania udzielenia ochrony tymczasowej. Skoro Sąd nie dysponuje informacjami na temat aktualnej kondycji finansowej skarżącej Spółki, to nie może rzetelnie ocenić, czy wykonanie zaskarżonej decyzji - nawet w kontekście wysokości już wymierzonych lub potencjalnie grożących Spółce innych kar pieniężnych - może prowadzić do wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.