III SA/Po 733/14

Dnia 16 kwietnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska Sędziowie WSA Ireneusz Fornalik WSA Marek Sachajko (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2015 roku przy udziale sprawy ze skargi S. D. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Ostrowie Wielkopolskim z dnia [...] 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek od nieopłaconych składek oddala skargę Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2012 r. S. D. (określany dalej jako: "skarżący" lub "dłużnik") zwrócił się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Ostrowie Wielkopolskim Inspektorat w Kaliszu o umorzenie należności z tytułu odsetek za zwłokę od nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne oraz o zmianę warunków umowy ratalnej z dnia [...] marca 2010 r. nr [...], powołując się na trudną sytuację finansową firmy oraz na problemy zdrowotne. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Ostrowie Wielkopolskim Inspektorat w Kaliszu, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego i zebraniu dowodów w sprawie, decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...], działając na podstawie art. 83 ust. 1 pkt. 3, art. 28 ust. 1-3 a ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t. j. – Dz. U. Nr 205 z 2009 r., poz. 1585 ze zm.) odmówił umorzenia należności z tytułu odsetek za zwłokę od nieopłaconych składek za okres od maja 2001 r. do maja 2009 r. naliczonych do dnia [...] stycznia 2010 r. (a więc do daty złożenia wniosku o rozłożenie na raty należności z tytułu składek w kwocie [...] zł). W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w sprawie nie zachodzą przesłanki całkowitej nieściągalności wymienione w art. 28 ust. 3 ustawy z dnia [...] października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Ponadto, wnioskodawca nadal prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą i posiada majątek mogący stanowić przedmiot postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny nie umorzył postępowania ze względu na brak składników majątkowych. Nie stwierdzono też istnienia przesłanek umorzenia z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. Nr 141, poz. 1365). Dłużnik za okres od stycznia 2012 r. do kwietnia 2012 r. uzyskał z tytułu prowadzonej działalności przychód w wysokości [...] zł przy poniesionych kosztach [...] zł. Ponadto, dłużnik jest częściowo niezdolny do pracy do dnia [...] października 2013 r. i pobiera z tego tytułu rentę w kwocie [...] zł. Dłużnik utrzymuje niepracującą żonę i syna, na którego pobiera świadczenie rodzinne w kwocie [...] zł miesięcznie. Ponosi koszty leczenia [...] zł miesięcznie. Dłużnik spłaca zobowiązania wobec ZUS ([...] zł miesięcznie plus opłata prolongacyjna), zaległe zobowiązania podatkowe ([...] zł miesięcznie), zobowiązania podatkowe żony ([...] zł) oraz zobowiązania związane z prowadzoną działalnością gospodarczą z tytułu umów leasingu (łącznie około [...] zł). Wnioskodawca nie korzysta ze świadczeń pomocy społecznej, jest właścicielem pojazdu ciężarowego [...] i lekkiej przyczepy ciężarowej. Nie posiada nieruchomości. Organ wskazał ponadto, że małoletni syn wnioskodawcy jest współwłaścicielem dwóch nieruchomości. Organ podkreślił dalej, że umorzenie należności z tytułu składek zastrzeżone jest dla sytuacji szczególnie drastycznych, z uwagi m.in. na wiek, stan zdrowia, inne względy społeczne. W ocenie organu strona nie wykazała, że uiszczenie zaległości z tytułu odsetek od nieuiszczonych składek pozbawi ją możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych. Zobowiązany prowadzi bomie działalność gospodarczą i zatrudnia pracowników. Ponadto, spłaca wysokie zobowiązania zarówno o charakterze publicznym, jak i prywatnoprawnym. W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że S. D. wnioskował o obniżenie raty wynikającej z umowy ratalnej z dnia [...] marca 2010r., ale organ wskazał, że już po zawarciu umowy strona zawarła nowe umowy leasingowe powodujące powstanie nowych, i to wysokich zobowiązań. Organ stwierdził, że żona wnioskodawcy nie pracuje, ale nie jest zarejestrowana jako bezrobotna i nie ma orzeczonej niezdolności do pracy. Natomiast, problemy zdrowotne zobowiązanego nie uniemożliwiają mu prowadzenia działalności gospodarczej. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy pełnomocnik S. D. – żona J.D. stwierdziła, że wnioskodawca ponosi negatywne konsekwencje udzielenia przez pracowników ZUS błędnych informacji. Wnioskodawca nie prowadzi osobiście firmy, co przypisał mu organ w swojej decyzji. W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie decyzji z dnia [...] sierpnia 2012r., gdyż organ nie ustalił prawidłowo stanu faktycznego sprawy. Po rozpatrzeniu powyższego wniosku ZUS Oddział w Ostrowie Wielkopolskim Inspektorat w Kaliszu decyzją z dnia [...] grudnia 2012r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] sierpnia 2012 r. Organ, w uzasadnieniu decyzji wskazał, że ponownie dokonał oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego i tak jak we wcześniejszej decyzji wskazał, że nie stwierdzono normatywnych przesłanek umożliwiających umorzenie należności z tytułu odsetek za zwłokę. Organ stwierdził, że w niniejszej sprawie wystąpił brak całkowitej nieściągalności zadłużenia ze strony zobowiązanego. Istnieją bowiem składniki majątkowe mogące stanowić przedmiot skutecznej egzekucji. W kwestii oceny możliwości zarobkowych strony organ stwierdził, że strona dysponuje środkami finansowymi przeznaczanymi na comiesięczne opłacanie wysokich zobowiązań zarówno publiczno-, jak i prywatnoprawnych. Wnioskodawca, zdaniem organu, nie wykazał, że w sytuacji ewentualnej odmowy umorzenia zadłużenia będzie zmuszony korzystać z pomocy organów państwa. Organ w rozstrzygnięciu powołał się na obowiązek regulowania świadczeń publicznoprawnych przez podmioty zobowiązane oraz na obowiązek organu polegający na konieczności pozyskiwania od płatników należności z tytułu składek, zarządzania nimi i wypłacania świadczeń z ubezpieczenia społecznego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu strona wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz uznanie wniosku o umorzenie odsetek za zasadny, zarzucając organowi rażące naruszenie prawa procesowego i materialnego. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że zadłużenie wynika z winy pracowników ZUS, a organ nie przedstawił prawidłowego stanu faktycznego sprawy. Zobowiązany przebył udar mózgu i stan jego zdrowia jest zły. Nie prowadzi osobiście działalności gospodarczej. Ponadto, ZUS nie skorzystał z możliwości umorzenia składek i odsetek na podstawie ustawy z 9 listopada 2012 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko i argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Wyrokiem z dnia 10 września 2013 r., sygn. akt III SA/Po 221/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną decyzję i stwierdził, że decyzja ta nie może być wykonana. Sąd stwierdził, że decyzja została wydana z obrazą przepisów prawa procesowego - art. 24 § 3 kpa w zw. z art. 145 § 1 pkt 3 kpa, bowiem w wydaniu decyzji przez organ II instancji uczestniczyły te same osoby, które uczestniczyły w wydaniu decyzji przez organ I instancji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ dokonywał czynności mających na celu uzyskanie od skarżącego informacji niezbędnych dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Jednakże skarżący - pomimo żądania organu w tym zakresie - nie przedłożył żadnych dokumentów dotyczących aktualnej informacji finansowej i zdrowotnej skarżącego. Z poczynionych przez organ ustaleń wynika, iż odwołujący prowadzi działalność gospodarczą. Z tego tytułu za rok 2009 uzyskał przychód w kwocie [...] zł przy kosztach uzyskania w kwocie [...] zł, za rok 2010 skarżący uzyskał przychód w kwocie [...] zł przy kosztach w wysokości [...] zł. W roku 2011 skarżący uzyskał przychód w wysokości [...] zł przy kosztach [...] zł. W roku 2012 skarżący uzyskał przychód w wysokości [...] zł przy kosztach w wysokości [...] zł. Skarżący do dnia [...] listopada 2016 r. jest uprawniony do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Aktualna wysokość świadczenia rentowego skarżącego wynosi [...] zł. Żona odwołującego jest zatrudniona u odwołującego, z tego tytułu osiąga wynagrodzenie w kwocie minimalnej. Odwołujący nie korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej, nie posiada zobowiązań podatkowych. Odwołujący nie jest właścicielem nieruchomości. Skarżący jest współwłaścicielem przyczepy lekkiej model [...], i samochodu ciężarowego [...]. Zakład Ubezpieczeń Społecznych uznał, iż nie zachodzą przesłanki całkowitej nieściągalności. Zgodnie z przepisem art. 28 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych należności z tytułu składek mogą być umarzane w całości lub w części. Należności mogą być umarzane w przypadku ich całkowitej nieściągalności, z zastrzeżeniem przepisów ust. 3a. W związku z powyższym decyzją nr [...] z [...] kwietnia 2014 r. postanowił utrzymać w mocy decyzję z dnia [...] sierpnia 2012 r., Nr [...] odmawiającą umorzenia odsetek za zwłokę w kwocie [...] zł. Pismem z dnia [...] maja 2014 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Ostrowie Wielkopolskim z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...]. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji w całości, rozpoznanie sprawy co do istoty i umorzenie odsetek za zwłokę w kwocie [...] zł. Wydanej decyzji zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść decyzji naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego oraz brak poprawności instytucji wydającej decyzję. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że zaskarżona decyzja powinna być rozpoznana zgodnie z art. 1 ust. 8 ustawy z 9 listopada 2012 o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność (Dz. U. z 2012 r., poz. 1551). Ponadto wskazał, że decyzja z dnia [...] sierpnia 2012 r. została uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, wyrokiem z 10 września 2013 r. (sygn. akt III SA/Po 221/13). Skarżący wskazał także na błędne oznaczenie instytucji wydającej zaskarżoną decyzję, poprzez brak wskazania Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wydającego decyzję. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko i argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonej decyzji oraz wniósł o zasądzenie od odwołującego na rzecz organu rentowego kosztów zastępstwa procesowego wg norm przewidzianych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi - w dacie jego podjęcia - przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd skargę oddala (art. 151 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja nr [...] Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] kwietnia 2014 r. utrzymująca w mocy decyzję z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] odmawiającą umorzenia odsetek za zwłokę w kwocie [...] zł. Rozpatrując sprawę w wyżej zakreślonych granicach Sąd stwierdził, że skarga nie jest zasadna, ponieważ zaskarżona decyzja- zarówno w aspekcie materialnoprawnym, jak i formalnym - nie narusza prawa. Sąd uznał za prawidłowe ustalenia organu w zakresie stanu faktycznego, ponieważ znajdują one potwierdzenie w zebranym przez organ materiale dowodowym. Jak zasadnie wskazał organ, podstawą prawną dla podjęcia kontrolowanego rozstrzygnięcia jest art. 83 ust. 1 pkt 3, art. 28 ust. 1 - 3a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1442) - dalej u.s.u.s. Zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 3 u.s.u.s. Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydaje decyzje w zakresie indywidualnych spraw dotyczących ustalania wymiaru składek i ich poboru, a także umarzania należności z tytułu składek. Z treści przepisu art. 28 ust. 1 i 2 u.s.u.s. wynika, że należności z tytułu składek mogą być przez Zakład umarzane w całości lub w części tylko w przypadku ich całkowitej nieściągalności. Całkowita nieściągalność, o której mowa powyżej, zachodzi zaś w sytuacjach wskazanych w art. 28 ust. 3 pkt 1-6 u.s.u.s., a zatem gdy: 1) dłużnik zmarł nie pozostawiając żadnego majątku lub pozostawił ruchomości niepodlegające egzekucji na podstawie odrębnych przepisów albo pozostawił przedmioty codziennego użytku domowego, których łączna wartość nie przekracza kwoty stanowiącej trzykrotność przeciętnego wynagrodzenia i jednocześnie brak jest następców prawnych oraz nie ma możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie; 2) sąd oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości dłużnika lub umorzył postępowanie upadłościowe z przyczyn, o których mowa w art. 13 i art. 361 pkt 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze; 3) nastąpiło zaprzestanie prowadzenia działalności przy jednoczesnym braku majątku, z którego można egzekwować należności, małżonka, następców prawnych, możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa; 4) nie nastąpiło zaspokojenie należności w zakończonym postępowaniu likwidacyjnym; 4a) wysokość nieopłaconej składki nie przekracza kwoty kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym; 5) naczelnik urzędu skarbowego lub komornik sądowy stwierdził brak majątku, z którego można prowadzić egzekucję; 6) jest oczywiste, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwot przekraczających wydatki egzekucyjne. W sytuacji braku całkowitej nieściągalności, a zatem gdy nie zachodzą przesłanki wskazane w art. 28 ust. 3 u.s.u.s., może dojść do umorzenia należności z tytułu składek na podstawie art. 28 ust. 3a u.s.u.s. Przepis ten ma jednak zastosowanie jedynie do należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne ubezpieczonych będących równocześnie płatnikami składek na te ubezpieczenia. Do umorzenia tego typu należności może dojść tylko w uzasadnionych przypadkach o których mowa w § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. Nr 141, poz. 1365) – dalej określanego jako "rozporządzenie". W przepisie tym wskazano, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych może umorzyć należności z tytułu składek, jeżeli zobowiązany wykaże, że ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną nie jest w stanie opłacić tych należności, ponieważ pociągnęłoby to zbyt ciężkie skutki dla zobowiązanego i jego rodziny, w szczególności w przypadku: 1) gdy opłacenie należności z tytułu składek pozbawiłoby zobowiązanego i jego rodzinę możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych; 2) poniesienia strat materialnych w wyniku klęski żywiołowej lub innego nadzwyczajnego zdarzenia powodujących, że opłacenie należności z tytułu składek mogłoby pozbawić zobowiązanego możliwości dalszego prowadzenia działalności; 3) przewlekłej choroby zobowiązanego lub konieczności sprawowania opieki nad przewlekle chorym członkiem rodziny, pozbawiającej zobowiązanego możliwości uzyskiwania dochodu umożliwiającego opłacenie należności. Warto również zaznaczyć, że umorzenie składek (dokonane zarówno na podstawie art. 28 ust. 3 u.s.u.s. jak i na podstawie art. 28 ust. 3a u.s.u.s.) powoduje także umorzenie odsetek za zwłokę, kosztów upomnienia i dodatkowej opłaty. Dodać przy tym należy, że decyzja w sprawie umorzenia należności składkowych ma charakter uznaniowy, co oznacza, że organ może, ale nie musi udzielić stosownej ulgi, nawet w przypadku spełnienia przez podatnika przesłanek określonych w którymś z ww. przepisów. Świadczy o tym użycie w art. 28 ust. 2 i 3a u.s.u.s. wyrażenia "mogą być umarzane" oraz zastosowanie w konstrukcji § 3 ust. 1 rozporządzenia słowa "może". Ten sposób regulacji wskazuje na wydanie przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzji w tym zakresie w ramach tzw. uznania administracyjnego. Sąd wskazuje, że organ słusznie przyjął, po uwzględnieniu całokształtu materiału dowodowego i ustaleniu stanu faktycznego, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą wyżej określone przesłanki umorzenia należności z tytułu całkowitej nieściągalności składek. Zakład Ubezpieczeń Społecznych po odebraniu w dniu 9 grudnia 2013 r. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 września 2013 r., sygn. akt III SA/Po 221/13, wszczął administracyjne postępowanie w przedmiocie ponownego rozpatrzenia wniosku o umorzenie i dokonał powtórnej analizy finansowej, rodzinnej i zdrowotnej skarżącego w oparciu o zgromadzone w sprawie dowody. Skarżący, pomimo zawiadomienia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, nie przedłożył żadnych dokumentów o aktualnej sytuacji rodzinnej i finansowej - uzyskiwanych przychodach i ponoszonych kosztach oraz o zdolności do podjęcia pracy. W związku z powyższym organ dokonał oceny finansowej skarżącego na podstawie dokumentów zgromadzonych w pierwszo instancyjnym postępowaniu oraz zgromadzonych z urzędu. Organ prawidłowo ustalił, że skarżący uzyskuje, wyżej opisane, przychody z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Do dnia [...] listopada 2016 r. skarżący jest uprawniony do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Aktualna wysokość świadczenia wynosi [...] zł. Żona skarżącego jest zatrudniona i z tego tytułu osiąga wynagrodzenie w kwocie minimalnej. Skarżący nie korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej, nie posiada zobowiązań podatkowych, nie jest właścicielem nieruchomości. Jest współwłaścicielem przyczepy lekkiej, model [...], i samochodu ciężarowego [...]. Ponadto, skarżący posiada zobowiązania związane z prowadzeniem działalności gospodarczej z tytułu umów leasingu, które skarżący spłaca w ratach w łącznej kwocie około [...] zł. Sąd podziela stanowisko organu, że opłacanie składek jest obowiązkiem płatnika składek. Ponadto, biorąc pod uwagę zobowiązania skarżącego z tytułu umów leasingu, należy zaznaczyć, że podczas rozpatrywania wniosku o umorzenie należności o charakterze publicznoprawnym nie można przyznać prymatu zobowiązaniom cywilnoprawnym, np. z tytułu umów leasingu, ponieważ opłacanie składek jest obowiązkiem publicznoprawnym, natomiast umorzenie zaległości powoduje utratę dochodów Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Umarzanie należności publicznoprawnych jest instytucją o charakterze nadzwyczajnym. Dlatego przyczyny ewentualnego umorzenia składek również muszą cechować się nadzwyczajnym charakterem. Zakład Ubezpieczeń Społecznych słusznie więc przyjął że, uwzględniając stan faktyczny niniejszej sprawy, nie zachodzą ww. normatywne przesłanki umorzenia należności z tytułu całkowitej nieściągalności składek. Sąd uznał, że prawidłowo zostało przeprowadzone postępowanie dowodowe w zakresie ustalenia stanu majątkowego i finansowego skarżącego, i szczegółowe opisanie tego stanu w aspekcie prawnych przesłanek umorzenia zobowiązań publicznoprawnych. Okoliczności powyższe wskazane zostały w uzasadnieniu decyzji, w której organ uznał, że uzyskiwany przychód z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej pozwala na spłatę zobowiązań bez negatywnego wpływu na zaspokojenie niezbędnych potrzeb życiowych zarówno samego skarżącego, jak i rodziny skarżącego. Sąd uznał, że organ prawidłowo uzasadnił swoją decyzję wydaną w ramach tzw. uznania administracyjnego. Odnosząc się do zarzutu wskazanego w skardze, a dotyczącego ewentualnej możliwości zastosowania w ustawie z dnia 9 listopada 2012 r. o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność (Dz. U. z 2012 r., poz. 1551), należy wskazać, że ustawa ta weszła w życie już po złożeniu przez skarżącego wniosku o umorzenie odsetek. Tak więc organ administracji publicznej rozpoznawał sprawę zgodnie z wnioskiem i w zakresie ww. wniosku skarżącego z dnia [...] czerwca 2012 r. Tak więc podstawą prawną uprawniającą do wszczęcia postępowania o umorzenie zaległych składek na ubezpieczenie społeczne i wydania decyzji administracyjnej w tym przedmiocie jest art. 28 u.s.u.s. oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy tj. rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. Nr 141, poz. 1365). Zakres postępowania potwierdzony został także przez Naczelny Sąd Administracyjny, który stwierdził, że zakresie postępowania prowadzonego na podstawie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych i rozporządzenia z 2003 r. wpływu na treść rozstrzygnięcie nie mają przepisy ww. ustawy z dnia 9 listopada 2012 r. o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2014 r., sygn. akt II GSK 324/14). Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, uznając że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. skargę oddalił.