III SA/Po 734/10

Dnia 23 lutego 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych – Olszanowska Sędziowie NSA Tadeusz M. Geremek (spr.) WSA Beata Sokołowska Protokolant: stażysta Anna Zys – Ruszkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2011 roku przy udziale sprawy ze skargi T na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2008 rok o d d a l a s k a r g ę Dnia 13 marca 2008r. x złożyła deklarację - podatek od nieruchomości na 2008r., z której wynikało, że jest użytkownikiem hali produkcyjno-magazynowej z częścią biurową wraz z infrastrukturą towarzyszącą położoną P, a także, że korzysta ze zwolnienia z tego podatku na podstawie Uchwały Rady Miejskiej P z dnia 31 sierpnia 2006r. nr L/402/06 - uchwała w sprawie udzielania przez Gminę pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją poprzez zwolnienie z podatku od nieruchomości. W związku z rozpoczęciem nowej inwestycji, pismem z dnia [...]. spółka wystąpiła do Burmistrza o udzielenie zwolnienia od podatku od nieruchomości wskazując termin jej zakończenia - maj 2007r. Spółka powołała się na § 2 cytowanej uchwały, zgodnie z którym zwolnienie udzielone na tej podstawie obejmuje nieruchomości położone na terenie Gminy wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej spełniające warunek - jeżeli chodzi o termin zakończenia inwestycji - do 30 czerwca 2007 r. Decyzją Burmistrza z dnia [...] r. określono wysokość podatku od nieruchomości za 2008 r. w kwocie [...] zł. Przy określaniu wysokości podatku, zastosowano stawki przewidziane w uchwale Rady Miejskiej z dnia 30 października 2007r. nr XIV/95/07 w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości. Zdaniem organu I instancji spółka zakończyła inwestycję po 30 czerwca 2007 r. Podstawę do przyjęcia takiego stwierdzenia stanowiły dla Burmistrza zapisy zawarte w dzienniku budowy, a szczególności wpis z dnia 23 lipca 2007 r. wskazujący na zakończenie wszystkich robót budowlanych. W odwołaniu od powyższej decyzji, spółka zarzuciła naruszenie § 1, 2, 3 i 4 uchwały z dnia 31 sierpnia 2006r. nr L/402/06 poprzez stwierdzenie, że podatnik nie jest uprawniony do zwolnienia od podatku od nieruchomości za rok 2008, zamieszczenie w niej błędnego pouczenia, niezastosowanie przez organ I instancji trybu z art. 281-292 Ordynacji podatkowej, tj. kontroli podatkowej. Uzasadniając podniesione zarzuty, pełnomocnik spółki wskazał, że zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 sierpnia 2006 r. w sprawie udzielania przez gminy pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją (Dz. U. Nr 142, poz. 1017), będącym podstawą do uchwalenia przez Radę Gminy uchwały nr L/402/06, nabyła ona prawo do zwolnienia z dniem dokonania zgłoszenia. Do czasu wydania skarżonej decyzji, organ podatkowy nie kwestionował uprawnienia podatnika, który składając deklarację na poczet podatku od nieruchomości, wykazywał przysługujące mu zwolnienie od tego podatku. Przyjęty przez organ podatkowy termin zakończenia inwestycji jest zdaniem odwołującej się spółki nieprawidłowy, nadto, nie znajduje żadnego uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa. Uchwała (nr L/402/06) nie określa co należy rozumieć przez "zakończenie nowej inwestycji do dnia 30 czerwca 2007 roku". Zdaniem pełnomocnika, należałoby przyjmować, iż chodzi tu o wzniesienie nowej inwestycji w danym miejscu. Taki wniosek można bowiem wywieść z zapisu zawartego w § 2 pkt 2 uchwały, uzależniającego przyznanie zwolnienia od utworzenia nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją do dnia 31 grudnia 2007r., a więc dającego podatnikom chcącym skorzystać ze zwolnienia pół roku więcej na de facto uruchomienie produkcji w nowej inwestycji. Zdaniem spółki zakończyła ona swoją inwestycję w dniu 29 czerwca 2007 r., co zostało potwierdzone w zawiadomieniu skierowanym do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Ponadto Pełnomocnik załączył do akt sprawy także inne dokumenty będące w posiadaniu spółki, które miały dowodzić zakończenia inwestycji przed wymaganym terminem (...). Zdaniem spółki wszystkie wpisy w dzienniku budowy dokonane po 30 czerwca 2007 r., o których mowa w decyzji organu I instancji, dotyczyły wyłącznie prób rozruchu instalacji budynku i nie obejmowały już żadnych prac budowlanych. Po 29 czerwca 2007 r. nie były prowadzone żadne prace, budynek po tym dniu stał gotowy i skończony czekając jedynie na przeprowadzenie koniecznych prób instalacji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, że decydujące dla sprawy jest ustalenie terminu zakończenia przedmiotowej inwestycji. Organ odwoławczy uznał podobnie jak organ I instancji, że w niniejszej sprawie, kluczowe znaczenie stanowiła treść zapisów zamieszczonych w dzienniku budowy. Analiza tego dokumentu doprowadziła organ podatkowy II instancji do wniosku, że ostateczne ukończenie wszelkich robót budowlanych nastąpiło w dniu 23 lipca 2007r., a nie jak twierdzi spółka, przed 30 czerwca 2007r. Znajdujący się w aktach sprawy dziennik budowy pod tą datą zawiera następujący zapis: "Zakończenie wszystkich prób i przeglądów technicznych urządzeń. W dniu dzisiejszym zgłaszam gotowość do odbioru budynku. Zakończono wszystkie prace zgodnie z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę..." - inż. AR - kierownik budowy. W toku rozprawy przeprowadzonej przez Kolegium, kierownik budowy, po zapoznaniu się z treścią wszystkich wpisów w dzienniku budowy, oświadczył, że sam budynek został zakończony w terminie wcześniejszym, w czerwcu 2007 r. zakończyła się umowa ze spółką na prace budowlane, jednak samej inwestycji nie można było zakończyć z uwagi na brak przyłącza energetycznego, a co za tym idzie zgłosić jej do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na ostateczną decyzję SKO złożyła spółka zarzucając naruszenie prawa materialnego, tj. § 1, 2, 3, 4 uchwały RM nr L/402/06 i § 7 cytowanego rozporządzenia poprzez ich błędną interpretację i uznanie, że zakończenie nowej inwestycji nastąpiło dopiero po przeprowadzeniu testów bliżej niesprecyzowanej przez organy instalacji oraz po wybudowaniu przyłącza energetycznego, a nie w momencie zaistnienia stanu rzeczywistego odpowiadającego warunkom podjęcia użytkowania. Skarżąca spółka zarzuciła również naruszenie prawa procesowego, w szczególności art. 180, 210 § 1 i 4 Ordynacji podatkowej poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie, polegające na braku ustalenia stanu prawnego sprawy, art. 122 i 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i dokonanie błędnych ustaleń faktycznych polegających na przyjęciu, że do dnia 30 czerwca 2007 r. nie było wykonane przyłącze energetyczne budynku. Spółka podniosła także fakt niewłaściwego pouczenia w zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie w jakim momencie nastąpiło zakończenie inwestycji podjętej przez skarżącą spółkę, a polegającej na budowie hali produkcyjno-magazynowej. Rozstrzygnięcie tej kwestii jest istotne z uwagi na zapis § 2 uchwały Rady Gminy z dnia 31 sierpnia 2006r. nr L/402/06 w sprawie udzielania przez Gminę pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją, który przewidywał zwolnienie z podatku od nieruchomości położone na terenie gminy nieruchomości wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej, spełniające następujące warunki: 1) zakończenia nowej inwestycji do dnia 30 czerwca 2007 roku i wykorzystywanie jej na prowadzenie działalności gospodarczej w okresie zwolnienia, 2) utworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją do dnia 31 grudnia 2007r. Należy zwrócić uwagę na to, że z treści powyższego przepisu nie wynika co należy przyjmować za "zakończenie" nowej inwestycji. Sąd w pełni podziela pogląd organów obu instancji, że decydujące znaczenie w ocenianej sprawie stanowiła treść zapisów zamieszczonych w dzienniku budowy. Analiza tego dokumentu doprowadziła organy podatkowe do wniosku, że ostateczne ukończenie wszelkich robót budowlanych nastąpiło w dniu 23 lipca 2007 r., a nie jak twierdzi skarżąca, przed 30 czerwca 2007 r. Znajdujący się w aktach sprawy dziennik budowy (k. 4 akt administracyjnych) pod tą datą zawiera następujący zapis: " (...) Zakończono wszystkie prace zgodnie z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę". Zasadne jest zatem stanowisko organów podatkowych, że przed dniem 23 lipca 2007 r. inwestycja nie była zakończona. Przemawia za tym analiza przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243 poz. 1623 ze zm.), a w szczególności art. 54 – 57. Art. 54 stanowi, że do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę, można przystąpić, z zastrzeżeniem art. 55 i 57, po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Dokumenty wymagane przy zawiadomieniu określone zostały w art. 57 Prawa budowlanego. Zgodnie z tym przepisem inwestor zobowiązany jest dołączyć m.in. oryginał dziennika budowy, a także oświadczenie kierownika budowy o zgodności wykonania obiektu z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę i przepisami, o doprowadzeniu do należytego stanu i porządku teren budowy, drogi, ulicy. Konieczne jest także złożenie oświadczenia o właściwym zagospodarowaniu terenów przyległych, protokoły badań i sprawdzeń, inwentaryzację geodezyjną powykonawczą, potwierdzenie (zgodne z odrębnymi przepisami) odbioru wykonanych przyłączy. Mając na względzie powyższe regulacje stwierdzić należy, iż słuszne jest stanowisko organów obu instancji, że zakończenie budowy jest pewnym stanem faktycznym, związanym z zaprzestaniem prac związanych z wznoszeniem obiektu budowlanego. Zakończenie budowy nastąpi więc przede wszystkim gdy zostało złożone zawiadomienie o zakończeniu budowy spełniające powyższe warunki. Jednakże, złożenie tego zawiadomienia nie jest konieczne do uznania, że nastąpiło faktyczne zakończenie budowy. Wystarczy, by spełniono warunki upoważniające do złożenia tego zawiadomienia. Dziennik budowy stanowi urzędowy dokument przebiegu robót (art. 45 Prawa budowlanego). Jak słusznie zauważają organy obu instancji z treści art. 22 pkt 9 cytowanej ustawy wynika, że jednym z podstawowych obowiązków kierownika budowy jest zgłoszenie obiektu budowlanego do odbioru odpowiednim wpisem do dziennika budowy. W dzienniku ujawnia się datę wpisu. Oznacza to, że na podstawie wpisów zawartych w dzienniku budowy możliwe jest określenie momentu, w którym zakończono budowę. Mając to na uwadze, za prawidłowe należy uznać działanie organów podatkowych polegające na przyjęciu, iż dziennik budowy stanowi główny dowód w sprawie. Z treści wpisu z dnia 23 lipca 2007 r. jednoznacznie wynika, że w tym dniu zakończono wszelkie prace i zgłoszono gotowość odbioru budynku. Sąd podziela również stanowisko organów podatkowych, że choć w aktach administracyjnych znajduje się zawiadomienie o zakończeniu budowy obiektu budowlanego (k. 5 akt adm.) kierowane do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, to jednak z uwagi na brak przyłącza energetycznego, inwestycji nie można było zakończyć. Co za tym idzie, mimo tego, że zgłoszenie znajduje się w aktach, to z uwagi na braki w dokumentacji (przyłącze energetyczne), nie powinno ono zostać dokonane. Reasumując, należy stwierdzić, że mają rację organy obu instancji, iż skarżąca spółka nie wypełniła stawianego przez uchwałę warunku (nie ukończyła nowej inwestycji) uprawniającego do skorzystania ze zwolnienia z podatku od nieruchomości. W świetle powyższego Sąd uznał za nieuzasadnione zarzuty zawarte w skardze naruszenia prawa materialnego, tj. § 1, 2, 3, 4 uchwały RM nr L/402/06 i § 7 cytowanego rozporządzenia, a także art. 180, 210 § 1 i 4 Ordynacji podatkowej poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie, polegające na braku ustalenia stanu prawnego sprawy, art. 122 i 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i dokonanie błędnych ustaleń faktycznych polegających na przyjęciu, że do dnia 30 czerwca 2007 r. nie było zakończenia nowej inwestycji. Za uzasadniony Sąd uznał zarzut błędnego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji, mówiący o tym, że "wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji". Jednakże w świetle art. 145 § 1 pkt 1c tylko istotne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie uchybienie organu podatkowego pozostaje bez wpływu na wynik sprawy. Z tych względów skarga jako bezzasadna, stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) podlegała oddaleniu.