III SA/Po 737/21

Dnia 22 września 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Paluszyńska (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Górecka Asesor WSA Robert Talaga po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 września 2021 roku sprawy ze skargi P.M. na postanowienie Komendanta Policji z dnia [...] marca 2021 roku nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji dotyczącej odmowy wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy 1. uchyla zaskarżone postanowienie 2. zasądza od Komendanta Policji na rzecz skarżącego kwotę [...]złotych (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania Zaskarżonym postanowieniem Komendant Policji na podstawie art. 58 § 1 i 2 i art. 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.), dalej: "K.p.a.", odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Komendanta Powiatowego Policji w [...] z [...] stycznia 2021 r. Z akt administracyjnych wynika, że decyzję organu pierwszej instancji doręczono stronie [...] stycznia 2021 r., a odwołanie wniesiono [...] lutego 2021 r. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że postanowieniem Komendanta Policji z [...] lutego 2021 r. stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z [...] stycznia 2021 r., który upłynął [...] lutego 2021 r. Wniosek o przywrócenie tego terminu nie jest zasadny, gdyż strona nie uprawdopodobniła, aby jego uchybienie nastąpiło bez jej winy. Stronie doręczono odpis decyzji organu pierwszej instancji w postaci dwóch kart zadrukowanych obustronnie. Decyzja ta w tej formie znajduje się w aktach, zaś przedstawiona przez stronę kopia tej decyzji na trzech stronach - bez czwartej, zawierającej pouczenie o terminie i sposobie wniesienia odwołania - nie uprawdopodabnia, że wnioskodawca nie otrzymał czwartej strony decyzji organu pierwszej instancji. W skardze strona, reprezentowana przez radcę prawnego, zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 i nast. K.p.a. przez jego bezzasadne zastosowanie z uwagi na błędne uznanie, że strona uchybiła terminowi do wniesienia odwołania mimo braku pouczenia jej o terminie i sposobie wniesienia odwołania. W uzasadnieniu skargi wskazano, że doręczony stronie odpis decyzji organu pierwszej instancji składał się z trzech stron, które nie zawierały pouczenia o sposobie i terminie do wniesienia odwołania. Skarżący wniósł o: 1. uchylenie zaskarżonego postanowienia; 2. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie, wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Jej odpis doręczono mu [...] stycznia 2021 r., stąd czternastodniowy termin do wniesienia odwołania za pośrednictwem organu pierwszej instancji (art. 129 § 1 i 2 K.p.a.) upłynął [...] lutego 2021 r., natomiast wniesiono je [...] lutego 2021 r. Decyzja organu pierwszej instancji powinna zawierać pouczenie, w jakim trybie służy od niej odwołanie (art. 107 § 1 pkt 7 K.p.a.), a więc o sposobie i terminie do jego wniesienia. Organy są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego, w tym udzielania im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek (art. 9 K.p.a.). Kluczowa w sprawie jest okoliczność, czy doręczony skarżącemu odpis decyzji organu pierwszej instancji zawierał powyższe pouczenie. Jeżeli nie, jak utrzymuje skarżący, organ powinien był przywrócić termin do wniesienia odwołania. W razie bowiem uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (art. 58 § 1 K.p.a.). Organ odwoławczy nie udowodnił, że odpis decyzji organu pierwszej instancji doręczono skarżącemu ze stosownym pouczeniem. Nie dowodzi tego to, że w aktach administracyjnych znajduje się ta decyzja na dwóch obustronnie zadrukowanych kartach, z których druga karta na odwrotnej stronie zawiera stosowne pouczenie. Fakt ten oznacza jedynie to, że taka decyzja jest w tych aktach, natomiast nie dowodzi, że jej odpis w takiej formie (dwóch obustronnie zadrukowanych kart, z których druga karta na odwrotnej stronie zawiera stosowne pouczenie) doręczono skarżącemu. Organ odwoławczy miał szczególny obowiązek zwrócenia uwagi na powyższą okoliczność, gdyż skarżący już w postępowaniu administracyjnym zakwestionował doręczenie mu odpisu decyzji zawierającej stosowne pouczenie. Organ odwoławczy tymczasem, jak już wyżej wskazano, nie odniósł się w wystarczający sposób do tego argumentu, poprzestając na gołosłownym stwierdzeniu, że w związku ze znajdowaniem się w aktach decyzji zawierającej stosowne pouczenie, zawarto je również w doręczonym skarżącemu odpisie decyzji. Organ odwoławczy nie podjął zatem wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia, czy uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez winy skarżącego (art. 58 § 1 K.p.a. w zw. z art. 7 K.p.a.), nie zebrał i nie rozpatrzył w wyczerpujący sposób całego materiału dowodowego (art. 77 § 1 K.p.a.) i na podstawie jego całokształtu nie ocenił, czy doręczony skarżącemu odpis decyzji zawierał stosowne pouczenie. Powyższe, jak już wyżej wskazano, mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, stąd Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), orzekł jak w pkt 1. sentencji wyroku. W pkt 2. sentencji wyroku orzeczono o kosztach postępowania na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 powyższej ustawy oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265). Na zasądzone koszty składa się kwota [...]zł tytułem wynagrodzenia radcowskiego. Ponownie rozpatrując sprawę organ odwoławczy uwzględni uwagi poczynione przez Sąd. W szczególności - w związku z tym, że z uwagi na podniesiony przez skarżącego zarzut braku stosownego pouczenia to na organie odwoławczym ciąży obowiązek udowodnienia, że doręczony skarżącemu odpis decyzji zawierał stosowne pouczenie - organ odwoławczy: 1. przesłucha - o ile to będzie możliwe - osobę odpowiedzialną za wysłanie skarżącemu odpisu decyzji na okoliczność zawarcia w nim stosownego pouczenia; 2. zobowiąże skarżącego do nadesłania oryginału doręczonego mu odpisu decyzji.