III SA/Po 748/13

Dnia 25 czerwca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P. na decyzję Zarządu Województwa Wielkopolskiego z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia ulgi w spłacie zobowiązania wynikającego z umowy o dofinansowanie w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 12 kwietnia 2013 r. strona, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Zarządu Województwa Wielkopolskiego z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia ulgi w spłacie zobowiązania wynikającego z umowy o dofinansowanie w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego. Wraz ze skargą strona złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności administracyjnej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zaistnienie okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozstrzyga w tym przedmiocie w oparciu o wniosek skarżącego oraz materiał dowodowy sprawy, przy czym uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu (czynności) spoczywa na stronie skarżącej (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r., FZ 495/04). W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się przy tym, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają nałożone na niego obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Warszawa 2008, s. 339). Zasadniczo więc cech wykonalności nie posiadają decyzje lub postanowienia odmowne. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności administracyjnej może jednak polegać także na czasowym zawieszeniu skutków prawnych wynikających z rozstrzygnięcia zawartego w danym akcie bądź wywołanych dokonaniem określonej czynności. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że decyzja, której dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania nie kwalifikuje się do wykonania (zawieszenia jego skuteczności). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest bowiem decyzja w przedmiocie odmowy udzielenia ulgi w spłacie zobowiązania wynikającego z umowy o dofinansowanie w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego. Decyzja ta zawiera jedynie negatywną ocenę, co do zasadności przyznania ulgi. W szczególności zaś nie nakłada na stronę żadnych nowych obowiązków, ani nie zmienia wysokości powstałego wcześniej zobowiązania, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw czy obowiązków materialnoprawnych. W związku z powyższym skuteczność zaskarżonej decyzji nie stwarza również niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżona decyzja nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków, które podlegałyby realizacji w drodze egzekucji. Podnoszona przez skarżącą możliwość przeprowadzenia egzekucji nie wynika więc z faktu wydania przedmiotowej decyzji. Mając powyższe na uwadze, brak było podstaw do uwzględnienia wniosku wobec czego orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi