III SA/Po 752/10

Dnia 20 stycznia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi Pismem z dnia 8 listopada 2010 r. V złożyli skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe. Wraz ze skargą złożono wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że V została zlikwidowana z dniem 1 stycznia 2006 r. Zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej, adresowana do spółki cztery lata po jej likwidacji, nadana listem poleconym została zwrócona do organu z adnotacją Poczty "adresat wyprowadził się". Wiadomość o jej wydaniu skarżący powzięli dopiero w dniu 2 listopada 2010 r., po skierowaniu przeciw nim egzekucji administracyjnej i po zapoznaniu się z aktami sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi. Dokonując oceny przedstawionych przez skarżących okoliczności uzasadniających nie dokonanie w terminie uchybionej czynności procesowej wskazać należy, iż w ocenie Sądu wykazali oni, że uchybili terminowi do wniesienia przedmiotowej skargi bez swojej winy. Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się - zgodnie z orzecznictwem i literaturą przedmiotu – z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Uchybienie terminu może być przykładowo poczytane jako zawinione przez nią, "jeśli strona nie chciała dopełnić czynności w terminie albo chciała czynności dopełnić, lecz nie dopełniła z powodu jakiejś przeszkody, którą mogła przezwyciężyć" (v. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz wyd. 7, Wydawnictwo C.H. Beck. W-wa 2005, str. 334). Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej (v. wyrok NSA z 13 października 1999 r., sygn. akt IV SA 1656/97). Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. W ocenie Sądu, przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu zawiera dane uprawdopodobniające brak zawinienia. Podkreślić należy, iż uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym, słabszym niż dowód, nie dającym pewności, lecz jedynie wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o danym fakcie. Uprawdopodobnienie prowadzi bowiem jedynie do uzasadnionego przypuszczenia, że zdarzenie rzeczywiście miało miejsce. Wnioskodawca przedstawił w uzasadnieniu wniosku, że V została zlikwidowana z dniem 1 stycznia 2006 r., zaś zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej, adresowana do spółki, nadana listem poleconym została zwrócona do organu z adnotacją Poczty "adresat wyprowadził się". Co za tym idzie, faktycznie nie dotarła do adresata. Wiadomość o jej wydaniu skarżący powzięli dopiero w dniu 2 listopada 2010 r., po skierowaniu przeciw nim egzekucji administracyjnej i po zapoznaniu się z aktami sprawy. Dopiero wtedy, w dniu 9 listopada 2010 r. zaskarżyli decyzję do Sądu administracyjnego. Zdaniem Sądu przedstawione okoliczności świadczą o braku winy przy dokonywaniu czynności procesowej i stanowią przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu. W tej sytuacji, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu orzekł jak w sentencji.