III SA/Po 754/14

Dnia 18 maja 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2016 roku na posiedzeniu niejawnym ponownego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi "A" Sp. j. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2014 roku Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym i określenia jego wysokości za miesiąc maj 2009 roku; postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 16 września 2014 roku tutejszy Sąd odmówił skarżącej spółce wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] maja 2014 roku w przedmiocie stwierdzenia powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym i określenia jego wysokości za miesiąc maj 2009 roku. Od postanowienia tego nie zostało złożone zażalenie. W piśmie procesowym z dnia 11 maja 2015 roku skarżąca ponowiła wniosek o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji. Postanowieniem z dnia 27 maja 2015 roku tutejszy Sąd ponownie odmówił skarżącej spółce wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Także to postanowienie nie zostało przez stronę zaskarżone. W piśmie procesowym z dnia 21 kwietnia 2016 roku strona wniosła po raz kolejny o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że strona uiszcza comiesięcznie z tytułu wydanych decyzji podatkowych ok. 25.000,00 zł, a całkowita wysokość zobowiązania wynosi kwotę 3.600.567,00 zł. Systematycznie spadają dochody spółki. Zysk w 2015 roku wyniósł 80.434,04 zł i był prawie 14-krotnie mniejszy w stosunku do zysku z 2014 roku. Aktywa spółki na dzień 31 grudnia 2015 roku wynosiły 2.804.707,62 zł. Pasywa w tej dacie wynosiły natomiast 272.043,42 zł. Zysk z 2014 roku (1.128.696,13 zł) stanowi aktualnie jedyne źródło finansowania spłaty rat i ulega corocznemu uszczupleniu o kwotę 300.000,00 zł. Firma ma coraz mniejsze środki przeznaczane na prowadzenie bieżącej działalności gospodarczej, co może doprowadzić do jej ostatecznego bankructwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Ze względu na to, że strona skarżąca w toku niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego zwracała się już dwukrotnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, przy rozpatrywaniu kolejnego wniosku w tym przedmiocie należy mieć na uwadze dyspozycję art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), zgodnie z którym, postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i § 3 rzeczonego art. 61, Sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Wobec tego wskazać trzeba, że choć skarżąca spółka wykazuje zmianę okoliczności faktycznych, przedstawiając dane wynikające z bilansu sporządzonego na rok 2014 i 2015, które do tej pory nie były przez nią prezentowane i nie stanowiły przedmiotu oceny ze strony tut. Sądu, to okoliczności te nadal nie świadczą o zaistnieniu którejś z przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., a w konsekwencji nie mogą prowadzić do zmiany lub uchylenia uprzednio podjętego postanowienia. Na mocy zaskarżonej decyzji skarżąca spółka zobowiązana jest do wykonania świadczenia pieniężnego, zapłaty podatku akcyzowego w wysokości 202.497,00 zł. Łączna kwota podatku akcyzowego do zapłaty z dziewięciu decyzji zaskarżonych do tut. Sądu obejmujących okres od marca do listopada 2009 roku wynosi 3.317.753,00 zł. Jak podała natomiast skarżąca, całkowita kwota wynikłego stąd zobowiązania wynosi 3.600.567,00 zł. Nadal aktualna pozostaje ocena, że jednorazowa zapłata należności ze wszystkich dziewięciu decyzji niesie ze sobą niebezpieczeństwo zachwiania stabilności finansowej o znamionach znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić jednakże należy, że kontrola podatkowa u skarżącej została przeprowadzona w maju-czerwcu 2011 roku. W grudniu 2011 roku zostało wszczęte postępowanie podatkowe. W dniu [...] listopada 2012 r. została wydana decyzja Naczelnika Urzędu Celnego stwierdzająca powstanie obowiązku podatkowego i określająca wysokości zobowiązania podatkowego. Z kolei decyzja organu odwoławczego została wydana w dniu [...] maja 2014 roku. Zatem skarżąca ma świadomość ewentualnych konsekwencji finansowo-podatkowych prowadzonej działalności gospodarczej od ponad czterech lat. Rozważając żądanie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji należy wskazać, że posiadany majątek (aktywa spółki na koniec 2013 roku wynosiły 4.937.779,14 zł, na koniec 2014 roku 4.745.022,96 zł, a na koniec 2015 roku 2.804.707,62 zł), wysokość przychodów (34.897.688,78 zł za 2013 rok, 32.687.875,87 zł za 2014 roku, a także 10.005.770,18 zł za 2015 rok) oraz realizowany zysk z działalności gospodarczej (683.588,82 zł za rok 2013, 1.128.696,13 zł za rok 2014 i 80.434,04 zł za rok 2015) jednoznacznie wskazują, że nie jednorazowo ale w dłuższym okresie skarżąca posiada zdolność uregulowania ciążących na niej zobowiązań finansowych lub co najmniej zabezpieczenia środków na zapłatę należności objętych zaskarżonymi decyzjami. Co więcej, na obecnym etapie postępowania skarżąca Spółka ujawniła, że zapłata należności wynikających ze skarżonych decyzji została rozłożona na raty decyzjami Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., choć do tej pory - występując o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - powoływała się na groźbę jednorazowej ich spłaty. Comiesięczna rata spłaty kształtuje się obecnie na poziomie ok. 25.000,00 zł i jak wynika z wyjaśnień samej skarżącej jest ona pokrywana z posiadanych przez nią środków pieniężnych w kasie i na rachunkach w wysokości 635.503,01 zł. Tym bardziej zatem brak jest na ten moment podstaw, aby stwierdzić, że wykonanie skarżonej decyzji, jak i pozostałych decyzji określających wobec skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym, niesie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie są przy tym uzasadnione obawy skarżącej związane z zawieszeniem postępowania przed tut. Sądem, które nota bene nastąpiło na zgodny wniosek stron (art. 126 P.p.s.a.), i oczekiwaniem na orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości UE, które zapaść ma w związku z pytaniami prejudycjalnymi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zadanymi w postanowieniu z dnia 4 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Wr 562/14. Sprawa ta przed Trybunałem Sprawiedliwości UE została zarejestrowana pod sygn. akt C-418/14 i dnia 2 czerwca 2016 r. nastąpić ma ogłoszenie rzeczonego orzeczenia. Kwestia spłaty ostatniej, najwyższej raty z tytułu przedmiotowych zaległości, która nastąpić ma dopiero dnia 30 czerwca 2017 r., nie może być wobec tego aktualnie brana pod uwagę. Na koniec dodać także trzeba, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Sąd bierze pod uwagę nie tylko okoliczności wskazane we wniosku ale też wszelkie okoliczności i dokumenty znane Sądowi z urzędu (zob. postanowienie z dnia 10 marca 2008 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt II OZ 209/08, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika natomiast z informacji powszechnie dostępnych, znajdujących się w Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego (informacje te dostępne są na stronie internetowej: https://ems.ms.gov.pl/), w dniu 8 lipca 2014 roku wspólnicy skarżącej spółki, w tym samym składzie osobowym, utworzyli niemalże pod identyczną firmą, nowy podmiot gospodarczy "A" Sp. z o.o. (KRS nr [...], zob. wydruk z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego, k. 80-85 akt sądowych). Pomimo to, w tym samym okresie, strona skarżąca wystąpiła z wnioskami o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i o przyznanie prawa pomocy. W dniu 14 sierpnia 2014 roku nowa spółka została zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym. Zatem zrealizowany został obowiązek pokrycia wkładów na kapitał zakładowy nowoutworzonej spółki, co najmniej do wysokości 500.000,00 zł. Jednocześnie w Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego brak jest informacji, aby kapitał zakładowy choćby w części został pokryty aportem. Wkład wspólników skarżącej spółki w nowe przedsięwzięcie gospodarcze, dokonany około półtora miesiąca po ostatecznym określeniu zobowiązania podatkowego, stanowi niemalże równowartość kwoty podatku wynikającej z doręczonej spółce decyzji. Wspólnicy dobrowolnie zatem przeznaczyli część majątku na zorganizowanie nowego podmiotu gospodarczego, co wiązało się z nieuiszczeniem przedmiotowego zobowiązania podatkowego. Reasumując, strona skarżąca nie wykazała, aby zaistniały nowe okoliczności, które uzasadniałyby przyznanie ochrony tymczasowej. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 4 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.