III SA/Po 755/10

PostanowienieWSA w Poznaniu2010-12-28

Skład orzekający: Robert Talaga

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest zasadny, gdy skarżący jest już zwolniony z opłat sądowych z mocy ustawy?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie podlega rozpatrzeniu, jeśli skarżący jest już zwolniony z opłat sądowych z mocy ustawy na podstawie art. 239 pkt 1 lit. e) PPSA, a nie ciążą na nim żadne inne zobowiązania finansowe związane z postępowaniem sądowym.
Stan faktyczny
W. B. złożył skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. i jednocześnie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Po wezwaniu, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, przedstawiając swoją sytuację materialną, w tym dochody, brak majątku, zadłużenie alimentacyjne, kredyt i zadłużenie czynszowe.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 28 grudnia 2010 roku. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zadłużenia z tytułu nieopłaconych składek postanawia : odmówić przyznania prawa pomocy Dnia 29 października 2010 roku W. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. W skardze zawarty został wniosek o zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Na tej podstawie wnioskodawca został wezwany do przedłożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, co uczynił w zakreślonym terminie wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku W. B. wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości 2.619,75 zł. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku nieruchomego, ani żadnych zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych, itp.), a także żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Jego wynagrodzenie wynosi ok. 1582,25 zł netto, ale 800,00 zł jest potrącane w związku z obowiązkiem alimentacyjnym. Zastrzegł jednocześnie, że posiada do spłacenia zaległe alimenty w kwocie 33.000,00 zł, kredyt w wysokości 5.000 zł oraz zadłużenie u osoby wynajmującej pokój na ok. 2400,00 zł. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej jako p.p.s.a., odróżnia dwa rodzaje zwolnień od kosztów sądowych – z mocy ustawy i z mocy orzeczenia sądowego. W niniejszej sprawie skarżący jest zwolniony z opłat sądowych z mocy ustawy (art. 239 pkt. 1 lit e) p.p.s.a.). W takim przypadku brak jest podstaw do rozpatrzenia wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych, jeżeli nie ciążą na nim żadne zobowiązania finansowe z tytułu wniesienia i rozpatrzenia jego sprawy przed sądem administracyjnym. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 §2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło