III SA/Po 762/05

WyrokWSA w Poznaniu2007-07-19

Skład orzekający: Barbara Koś, Marzenna Kosewska, Beata Sokołowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o niedopuszczalności odwołania jest zasadne, gdy pełnomocnik strony nie dołączył do akt oryginału lub urzędowo potwierdzonego odpisu pełnomocnictwa, mimo wezwania organu?
Ratio decidendi
Organ odwoławczy zasadnie stwierdził niedopuszczalność odwołania, ponieważ pełnomocnik strony nie dołączył do akt oryginału lub urzędowo potwierdzonego odpisu pełnomocnictwa, mimo wezwania organu do uzupełnienia tego braku formalnego. Zgodnie z art. 137 § 3 Ordynacji podatkowej, obowiązek przedłożenia stosownego pełnomocnictwa, z którego wynika jego zakres podmiotowy i przedmiotowy, ciąży na pełnomocniku. Nieuzupełnienie tego braku dawało organowi podstawy do stwierdzenia niedopuszczalności odwołania na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.
Stan faktyczny
Strona wniosła odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w sprawie określenia podatku od towarów i usług od importowanych towarów. Odwołanie wniósł radca prawny, który nie dołączył do niego oryginału lub urzędowo potwierdzonego odpisu pełnomocnictwa. Organ odwoławczy wezwał radcę prawnego do uzupełnienia tego braku formalnego pod rygorem stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Po bezskutecznym wezwaniu, organ stwierdził niedopuszczalność odwołania. Strona skarżąca wniosła skargę do WSA, kwestionując zasadność postanowienia organu odwoławczego.
Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę strony.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś Sędziowie WSA Marzenna Kosewska (spr.) WSA Beata Sokołowska Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2007 r. przy udziale sprawy ze skargi I.H. - Przedsiębiorstwo "A" na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie określenia kwoty długu celnego o d d a l a s k a r g ę /-/M. Kosewska /-/B. Koś /-/B. Sokołowska Syng. akt III SA/Po 762/05 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] roku Nr [...] Dyrektor Izby Celnej na podstawie art. 228 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 137 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1947 roku - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137 z 1997 r. poz. 926 ze zm.), art. 1 ust. 1 pkt 2 lit. a, art. 6 pkt 4 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 86 poz. 960 ze zm.), ar stwierdził niedopuszczalność odwołania z dnia [...] na decyzję Naczelnika Urzędu Celnego nr [...] z dnia [...] Organ odwoławczy wyjaśnił, że decyzją z dnia [...] organ I instancji określił ponownie wobec strony I.H. wysokości podatku od towarów i usług od importowanych towarów objętych zgłoszeniem celnym SAD OBR nr. [...] z dnia [...] roku. Na powyższą decyzję wniósł odwołanie radca prawny B.F.. Z uwagi na treść przepisu art.137 § 3 ordynacji podatkowej, nakładający na pełnomocnika strony obowiązek dołączenia do akt oryginału lub urzędowo potwierdzonego odpisu pełnomocnictwa oraz obowiązek uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 lit. a, art. 6 pkt 4 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej wezwano radcę prawnego B.F. nadesłania w terminie 7 dni wymaganego upoważnienia oraz o opłatę skarbową pod rygorem stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Ponieważ wezwanie pozostało bez odpowiedzi dało to podstawę do stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona wniosła o uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Celnej. Wyjaśniła, że pismem z dnia 21 kwietnia 2004 r. przedłożone zostało pełnomocnictwo ogólne do reprezentowania strony przed Naczelnikiem Urzędu Celnego . Zdaniem strony skarżącej organ odwoławczy w momencie stwierdzenia, że przed organem drugiej instancji nie występuje pełnomocnik strony, powinien wszelkie pisma kierować bezpośrednio na adres strony, a w momencie stwierdzenia, że odwołanie wniosła osoba nie posiadająca legitymacji czynnej do dokonania czynności wezwać skarżącego do podpisania zażalenia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Odwołanie z dnia 12 kwietnia 2005 r. na decyzję Naczelnika Urzędu Celnego , którą to decyzją zastała określona wysokości podatku od towarów i usług od towarów importowanych wniósł radca prawny B.F., w którym to odwołaniu, podpisując je, oświadczył, iż działa w imieniu i na rzecz strony - I.H. na podstawie udzielonego pełnomocnictwa. Wraz z odwołaniem nie został przedłożony do akt przez pełnomocnika oryginał lub urzędowo poświadczony odpis upoważnienia, a w sytuacji gdy upoważnienie zostało udzielone radcy prawnemu odpis upoważnienia uwierzytelniony przez samego radcę prawnego. Zasadnie zatem organ odwoławczy, aby stwierdzić, czy w niniejszej sprawie odwołanie zostało wniesione przez prawidłowo umocowanego pełnomocnika, zwrócił się do radcy prawnego B.F. o uzupełnienie braku formalnego odwołania poprzez przedłożenie w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma pełnomocnictwa udzielonego przez I.H. do reprezentowania go przed Dyrektorem Izby Celnej, w którym to pełnomocnictwie należało określić rodzaj udzielonego przedstawicielstwa oraz zakres czynności i uiszczenie opłaty skarbowej w kwocie 15 zł.. Zgodnie bowiem z art. 137 § 3 Ordynacji podatkowej obowiązkiem pełnomocnika jest dołączenie do akt oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa Adwokat , radca prawny lud doradca podatkowy może sam poświadczyć odpis udzielonego mu pełnomocnictwa W aktach każ dej sprawy musi być dokument , z którego wynika umocowanie do działania w imieniu strony . Prawidłowo organ celny przyjął, iż pismo strony z dnia 21 kwietnia 2004 r. skierowane do Naczelnika Urzędu Celnego informujące organ pierwszej instancji, iż ustanowiła pełnomocnika w osobie radcy prawnego B.F. nie jest spełnieniem wymogu określonego w art. 137 § 3 Ordynacji podatkowej i nie mogło stanowić wystarczającej podstawy do przyjęcia , że radca prawny B.F. jest pełnomocnikiem strony w postępowaniu przed organem celnym II instancji - Obowiązek przedłożenia stosownego pełnomocnictwa, z którego będzie wynikał jego zakres podmiotowy i przedmiotowy ciąży na pełnomocniku strony. Nieuzupełnienie braku formalnego odwołania w sposób wskazany w piśmie z dnia 27 czerwca 2005 r., doręczonym w dniu 1 lipca 2005 r. zdaniem Sądu dawało organowi odwoławczemu podstawy do stwierdzenia niedopuszczalności odwołania - zgodnie z dyspozycją art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Bezpodstawnym jest zarzut skargi, iż organ celny w zaistniałej sytuacji winien wezwać samą stronę do podpisania odwołania. Obowiązek taki ciążyłby na organie celnym w przypadku stwierdzenia wniesienia odwołania przez osobę nieuprawnioną do pełnienia czynności pełnomocnika, tj. osobę inną niż wskazana w art. 137 § 1 Ordynacji podatkowej. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) o oddaleniu skargi. /-/ M. Kosewska /-/ B. Koś /-/ B. Sokołowska za nieobecnego sędziego /-/ B. Koś KS d

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło