III SA/Po 767/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek Sędziowie WSA Barbara Koś WSA Mirella Ławniczak ( spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Teresa Matuszewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 września 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi "A" S.A. w L na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2004 r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe o d d a l a s k a r g ę /-/M. Ławniczak /-/T. Geremek /-/B. Koś W dniu [...] lipca 2000 roku na podstawie dokumentu SAD o nr [...] dokonano zgłoszenia celnego środków higieny zębów i jamy ustnej Protefix Adhesive sprowadzonych z Niemiec, w celu objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym. Do zgłoszenia celnego załączono deklaracje wartości celnej i faktury zakupu o nr [...] z dnia [...].02.2000 roku i [...]z dnia [...]. 06. 2000 roku, obie wystawione przez firmę "B" z siedzibą w N. Powyższe zgłoszenie celne przyjęto jako odpowiadające wymogom formalnym, a towar objęto procedurą dopuszczenia do obrotu i określono kwotę wynikającą długu celnego. W wyniku czynności kontrolnych przeprowadzonych w trybie art. 83 § 3 Ustawy z dnia 9 stycznia 1997 roku - Kodeks celny ( Dz. U. nr 23, poz.117 ) w siedzibie firmy "C" SA ujawniono umowę zawarta pomiędzy w/w spółką a dostawcą towaru, firmą "B" - "o prowadzenie składu celnego". W treści tejże umowy w § 3 pkt 5 zawarto zapis, iż na podstawie raportu sprzedaży firmy "B" wystawia firmie "C" w ciągu 7 dni rachunek za pobrane ze składu celnego produkty objęte umową. Rachunek powinien uwzględniać rabat w wysokości 8 % przyznawanego firmie "C" na zakupione produkty - z uwagi na utworzenie składu celnego. Przy czym w § 4 tejże umowy wskazano, iż wraz z rabatem udzielonym na opisanych wyżej zasadach opłacone są wszystkie koszty obsługi składu celnego. Uwzględniając powyższe - decyzją z dnia [...] marca 2003 roku Naczelnik Urzędu Celnego w P. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie deklarowanej wartości celnej w zgłoszeniu celnym z dnia [...] lipca 2000 roku. Następnie decyzją z dnia [...] czerwca 2003 roku o nr [...] uznano przedmiotowe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej wartości celnej oraz określenia kwoty wynikającej z długu celnego .Uzasadniając decyzję organ przyjął, iż strona zataiła przed organami celnymi w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego istnienie umowy dotyczącej rabatu na zakupione wyroby farmaceutyczne w wysokości 8%.Tym samym faktury przedstawione przy zgłoszeniu celnym o nr [...] z dnia [...].07.2000 nie uwzględniały tych rabatów. Wobec powyższego Naczelnik Urzędu Celnego uznał, iż wartość celna w każdym przypadku winna zostać zadeklarowana zgodnie ze stanem faktycznym, a w przypadku jej obniżenia po dokonaniu zgłoszenia - skorygowana. W odwołaniu od w/w decyzji "A" (następca prawny firmy "C" SA) wniosła o jej uchylenie zarzucając organowi I instancji naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 23 § 1 i § 9 Kodeksu celnego oraz art. 65 § 5, 83 § 3 i 85 § 1 Kodeksu celnego a także przepisów postępowania tj. art. 122, 145 § 1 i art. 208 § 1 Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku -Ordynacja podatkowa. Odwołujący się podkreślił, iż decyzja dostarczona została podmiotowi nieistniejącemu, tj. Spółce Akcyjnej "C", która wykreślona została z Rejestru Handlowego a nadto, iż organ niesłusznie uznał, iż "C" SA otrzymała rabat, który pomniejszył wartość transakcyjną towaru. Odwołujący się dowodził, iż przyznanie rabatu było związane wyłącznie z utworzeniem przez importera składu celnego i nie wpłynęło na wartość transakcyjną towarów. Decyzją z dnia [...] września 2004 roku o nr [...] Dyrektor Izby Celnej w P. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Dodatkowo podkreślił, iż importer w momencie dokonywania zgłoszenia celnego, znając ostateczną wartość rabatu, miał obowiązek zgłosić istnienie podstaw do obniżenia w przyszłości wartości celnej. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż uwzględnienie rabatu w wysokości 8% w dacie przyjęcia zgłoszenia celnego miało wpływ na prawidłowe ustalenie wartości celnej sprowadzanego towaru . W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie decyzji obu instancji, podnosząc jednocześnie argumenty zawarte w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumenty przytoczone w uzasadnieniu swojej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargę należało oddalić. W oparciu o treść art. 1 Ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) - sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Odnosząc się do zarzutu wadliwego ustalenia wartości celnej towaru - nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego, iż podwyższenie wartości transakcyjnej towaru nastąpiło w sposób dowolny, gdyż nie nastąpił żaden z przypadków wskazanych w treści art. 30 i 31Ustawy z dnia 09.01.1997 r. - Kodeks celny (Dz. U. Nr 23 poz. 117) . Stwierdzić należy, iż przepis art. 30 reguluje tylko dodatkowo sposób określenia wartości celnej przy zastosowaniu art. 23 Ustawy - Kodeks celny wymieniając jednocześnie enumeratywnie koszty, które dodaje się do ceny faktycznie zapłaconej, przy czym stosowania tego ostatniego przepisu nie wyłącza ani go nie ogranicza, Ustalenie wartości celnej na podstawie wartości transakcyjnej następuje z uwzględnieniem postanowień art. 30 tegoż Kodeksu, który przewiduje doliczenia do wartości transakcyjnej. Sam fakt sformułowania w treści cytowanego artykułu zwrotu "w celu określenia wartości celnej z zastosowaniem art. 23" stanowi o tym, iż jest on jedynie uzupełnieniem uregulowania zawartego w art. 23 Ustawy -Kodeks celny. Z treści art. 23 § 9 cytowanej Ustawy jednoznacznie wynika, iż podstawą określenia wartości celnej towaru importowanego jest kwota płatności dokonanej lub mającej być dokonaną przez kupującego wobec lub na korzyść sprzedawcy. Paragraf 9 jest rozwinięciem definicji wartości transakcyjnej towarów i obejmuje wszystkie płatności, które mają być dokonane jako warunek sprzedaży towarów. Logiczną konsekwencją takiej regulacji jest uznanie, że cena rzeczywiście zapłacona na podstawie treści umowy musi być uwzględniona przez organ celny przy ustalaniu wartości celnej towaru i to bez względu na fakt, iż nastąpiło to już po dokonaniu zgłoszenia celnego. Zawarta umowa o prowadzenie składu celnego i dystrybucję, zgodnie z którą ( § 3 pkt 5 umowy) przyznano kupującemu tj. firmie "C" S.A rabat w wysokości 8% na zakupione produkty była w istocie częścią składową umowy sprzedaży importerowi towarów objętych zgłoszeniem celnym. Po wyprowadzeniu towarów ze składu celnego sporządzano raporty sprzedaży i na podstawie tych raportów sprzedający wystawiał faktury za sprzedany towar stosując procentowy upust. Zobowiązania umniejszane były także o koszty prowadzenia składu celnego (§ 4 umowy).Umowa zawarta została w dniu 1[...] sierpnia 1998 roku, a więc realizacja jej postanowień była dokonana przy pomocy raportów sprzedaży wystawianych już po dacie zgłoszenia celnego. Udzielany rabat był niewątpliwie upustem cenowym i to niezależnie od okoliczności, iż towar był objęty procedurą składu celnego. Organy celne obu instancji słusznie uznały więc, iż rabat związany był z ceną zakupu towarów i ich wartością celną. Oceny tej nie podważa okoliczność, iż towar objęty zgłoszeniem celnym objęty był procedurą składu celnego. Postępowanie wykazało jednoznacznie, że dokonano zgłoszenia celnego - w celu objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym i do zgłoszenia załączono deklarację wartości celnej oraz faktury zakupu a nie umowę o prowadzenie składu celnego, którą ujawniono dopiero w wyniku kontroli postimportowej. Cytowane przez skarżącego orzeczenie NSA z dnia 21 września 1995 (V SA 30/95) roku stanowi właśnie, iż wartość transakcyjną towarów znajdujących się w składzie celnym ustala się według stanu towaru i wartości celnej w dniu jego zgłoszenia do odprawy celnej .Taka jest w istocie wymowa uzasadnienia tegoż wyroku Sądu Najwyższego. Skarżący błędnie zinterpretował tezę cytowanego orzeczenia, w której omyłkowo zacytowano zdanie sprzeczne z treścią uzasadnienia. Decyzja zezwalająca na złożenie towaru w składzie celnym nie stanowi o dopuszczeniu do obrotu na polskim obszarze celnym, następuje to dopiero przez zgłoszenie towaru do odprawy celnej a dla wymiaru cła mają znaczenie zastosowane stawki celne obowiązujące w dniu jego zgłoszenia. Rozważania powyższe maja jednakże drugoplanowe znaczenie, gdyż jak to wykazało postępowanie wyjaśniające-umowa o prowadzenie składu celnego i dystrybucję obowiązywała zarówno w dniu wprowadzenia towaru do składu celnego jak również w dniu jego wyprowadzenia i dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym. Wbrew twierdzeniom skarżącego w niniejszym stanie faktycznym zasadnie zastosowano treść art. 83 § 3 kodeksu celnego. Bowiem jeżeli z kontroli zgłoszenia celnego po zwolnieniu towaru wynika, że przepisy regulujące procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawdziwe, nieprawidłowe lub niekompletne dane lub dokumenty - organ celny podejmuje niezbędne działania w celu właściwego zastosowania przepisów prawa celnego, biorąc pod uwagę nowe dane. W niniejszej sprawie w wyniku przeprowadzonej kontroli ujawniono miedzy innymi umowę o której mowa wyżej, a która nie była wcześniej znana organowi celnemu. Kontrola przewidziana w tym przepisie może być przeprowadzana z urzędu co oznacza, że następuje to według uznania organu celnego a nie jak twierdzi skarżący - wyłącznie na wniosek zgłaszającego. Podzielić należy także stanowisko organu, iż konsekwencją zawarcia przedmiotowej umowy i wprowadzenia jej do obrotu gospodarczego powinno być przedstawienie jej do wiadomości organowi celnemu. Sąd nie podzielił także stanowiska skarżącego w kwestii naruszenia art. 145 § 1 Ustawy Ordynacja podatkowa i tym samym zaistnienia zdaniem skarżącego stanu przedawnienia. Postanowienie o wszczęciu postępowania w sprawie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe doręczone zostało pod adresem wskazanym w zgłoszeniu celnym ( pkt 8 zgłoszenia z dnia [...] .07.2000), pod tym adresem także zgłaszający - importer prowadził działalność gospodarczą a korespondencja została odebrana pod wskazanym adresem. Na organie wbrew twierdzeniom skarżącego nie ciąży obowiązek ustalania adresu aktualnie prowadzonej działalności. Taki obowiązek istniałby wyłącznie w sytuacji, gdyby postanowienie o wszczęciu postępowania nie zostało stronie skutecznie doręczone, co w niniejszym wypadku nie miało miejsca. Natomiast zgodnie z treścią art. 165 Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa ( Dz. U .z 2005 r. Nr 8, poz.60 ze zm) z dniem doręczenia skarżącemu postanowienia zostało wszczęte postępowanie. Od tego dnia na stronie ciążą obowiązki przewidziane przepisami prawa a między innymi wynikające z treści art. 146 Ustawy Ordynacja podatkowa. Tym samym chybione są także zarzuty naruszenia art.145 § 1 i 208 § 1 Ustawy Ordynacja podatkowa. Nie znajdują również uzasadnienia zarzuty skarżącego o naruszeniu norm postępowania, polegającego zdaniem skarżącego na pominięciu treści art. 120 Ustawy Kodeks celny oraz wszelkich okoliczności związanych ze zgłoszeniem towaru do procedury składu celnego. Organ wyraził wręcz tożsamą ze skarżącym tezę, że należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu zgłoszenia celnego, a w tym konkretnym wypadku w dniu wprowadzenia do składu celnego. Natomiast treść artykułu 120 Ustawy - Kodeks celny dotyczy sytuacji gdy powstaje rozbieżność pomiędzy wartością celną towaru zgłaszanego do procedury dopuszczenia do obrotu a wartością celną z dnia objęcia procedurą składu celnego. Nie ma on zastosowania w sytuacji obniżenia wartości celnej już po objęciu towaru procedurą dopuszczenia do obrotu. Skarżący nie kwestionował przecież ani w odwołaniu od decyzji ani w skardze do Sądu wartości przyjętej w zgłoszeniu z dnia [...].07.2000 roku. Natomiast brak jest podstaw do przyjęcia, iż organ pominął jakiekolwiek fakty istotne z punktu widzenia przepisów prawa materialnego mogących mieć w tej sprawie zastosowanie. Przedsięwziął także wszelkie niezbędne kroki w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Wobec zarzutów skargi naruszenia art.122 Ustawy - Ordynacja podatkowa stwierdzić należy, iż organ podjął wszelkie czynności procesowe zmierzające do zebrania pełnego materiału dowodowego, jak również wyczerpująco wyjaśnił przesłanki dokonanego rozstrzygnięcia. Powyższe argumenty dotyczą także kolejnego zarzutu skarżącego wskazanego w sentencji skargi, a mianowicie naruszenia art. 187 ustawy - Ordynacja podatkowa. Skarżący wprawdzie owego zarzutu nie uzasadnił, lecz z treści uzasadnienia wynika, iż w istocie podniósł on kwestie naruszenia art. 187, który jest skonkretyzowaniem zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 122 postępowania podatkowego. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd uznał, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a zatem przedmiotowa skarga nie zasługiwała na uwzględnienie i z tego względu orzekł, na podstawie art.151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, o jej oddaleniu. /-/ M. Ławniczak /-/T. Geremek /-/B. Koś