III SA/Po 77/10

Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] listopada 2009r. Nr [...] w przedmiocie określenia wartości celnej towaru oraz kwoty wynikającej z długu celnego; postanawia zwolnić skarżącą od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. /-/ S. Michalski Skarżąca W. K., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata, wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wartość przedmiotu zaskarżenia określiła na kwotę 30.559zł W uzasadnieniu wniosku podała, że gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z konkubentem. Wychowują wspólnie dwóch synów w wieku 16 i 15 lat. Łączny miesięczny dochód rodziny to około 2.100zł (świadczenie rentowe i wynagrodzenie z umowy zlecenia konkubenta -1.429zł oraz wynagrodzenie z umowy zlecenia Wnioskodawczyni - 660zł). Miesięczne koszty utrzymania rodziny Skarżąca określiła na kwotę 1.850zł (szkoła i wyżywienie – 1.000zł, wydatki na leczenie – 500zł opłaty – 350zł). Oświadczyła również, że posiada nieruchomość zabudowaną budynkiem mieszkalnym, która stanowi zabezpieczenie na poczet grzywien grożących w postępowaniu prowadzonym przez Sąd Okręgowy w K. Sytuacja majątkowa i finansowa przedstawiona przez Skarżącą wskazuje, iż należy ona do grona osób spełniających przesłanki dla przyznania prawa pomocy. Z oświadczenia majątkowego Wnioskodawczyni wynika, że nie posiada ona realnych możliwości wygospodarowania środków na uiszczenia jakichkolwiek kosztów sądowych. Miesięczny dochód w przeliczeniu na jednego członka rodziny wynosi około 525zł. Wedle zasad doświadczenia życiowego jest to kwota, która nie przekracza środków niezbędnych na pokrycie kosztów miesięcznego utrzymania koniecznego dla jednej osoby. Powyższe uzasadnia także ocenę, że Wnioskodawczyni nie ma realnych możliwości wsparcia się pożyczką lub kredytem w celu pokrycia kosztów postępowania sądowego. W tych okolicznościach odmowa przyznania prawa pomocy może ograniczyć realizację prawa do sądu ponad funkcje przypisane opłatom sądowym. Uwzględnić również należało, że Skarżąca we własnym zakresie pokryła koszty postępowania obejmujące wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ S. Michalski