III SA/Po 772/11
PostanowienieWSA w Poznaniu2011-12-06
Skład orzekający: Sebastian Michalski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy strona skarżąca, posiadająca stałe dochody i majątek, może ubiegać się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (zwolnienie od kosztów sądowych), jeśli koszty sądowe nie spowodują zachwiania jej sytuacji materialnej i bytowej?Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, uznając, że strona skarżąca posiada stałe dochody i majątek, które pozwalają na pokrycie kosztów sądowych bez zachwiania sytuacji materialnej i bytowej rodziny. Instytucja prawa pomocy jest przeznaczona dla osób najuboższych, a strona ubiegająca się o wsparcie, mimo posiadania dochodów i majątku, powinna wykazać, że nie jest w stanie wygospodarować środków na koszty sądowe nawet po ograniczeniu wydatków do niezbędnego minimum.Stan faktyczny
Skarżąca Z. G. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości. Skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem, posiada samochód osobowy i działkę ROD z altaną. Rodzina czerpie dochody ze świadczeń emerytalnych, a miesięczny dochód netto wynosi 2.875,04 zł. Wartość przedmiotu sporu wynosi 207 zł, a całkowite koszty sądowe szacowane są na 300 zł.Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 06 grudnia 2011 roku Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 06 grudnia 2011 roku wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi Z. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2011 roku nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011 rok; postanawia odmówić przyznania prawa pomocy.
Skarżąca Z. G. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Na podstawie oświadczenia majątkowego, przedłożonych dokumentów oraz akt administracyjnych ustalono, że Wnioskodawczyni prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem. Zamieszkują w lokalu o pow. 58mkw. Skarżąca posiada samochód osobowy (marki i roku produkcji nie określono) oraz działkę na Rodzinnych Ogródkach Działkowych zabudowaną budynkiem (altaną) o pow. 40,35 mkw. Z przedłożonych kserokopii zeznań podatkowych za 2009 oraz 2010 rok wynika, że rodzina wnioskodawczyni czerpała dochody ze świadczeń emerytalnych oraz innych źródeł (42.963,44zł - przychód za 2010 rok oraz 41.094,12zł – przychód za 2009 rok). Łączne wpływy na rachunek bankowy z tytułu świadczeń emerytalnych to 2.875,04zł netto miesięcznie (wartości za wrzesień, październik oraz listopad 2011 roku). Skarżąca oświadczyła, że czynsz za mieszkanie to 401,84zł. Pomimo wezwania wysokość pozostałych kosztów utrzymania rodziny nie została określona, a według oświadczenia na te koszty składają się opłaty za energię elektryczną, gaz i pakiet INEA, a także wydatki na leki, wyżywienie oraz utrzymanie i eksploatację samochodu osobowego (marka pojazdu i rok produkcji nie zostały określone).
Odnosząc się do żądania wniosku wskazać należy, że określona przez Wnioskodawczynię wartość przedmiotu sporu to 207zł. Zatem wpis od skargi, zgodnie z par. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu sądowoadministracyjnym (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.), wyniesie 100zł. Ewentualne dalsze koszty sądowe to 100zł – opłata kancelaryjna za odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz 100zł - wpis od skargi kasacyjnej.
Instytucja prawa pomocy została ustanowiona dla ludzi najuboższych, którzy nie posiadają stałych dochodów, czy majątku. Strona ubiegająca się o wsparcie w ramach prawa pomocy, a przy tym posiadająca stałe dochody i zgromadzony majątek, powinna wykazać, że pomimo ograniczenia wydatków do granic zabezpieczenia kosztów koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny nie jest w stanie wygospodarować środków na koszty sądowe. Tylko wówczas uzasadnione jest twierdzenie, że koszty sądowe ograniczają realizację konstytucyjnego prawa do sądu.
Skarżąca posiada stałe dochody; miesięczny dochód netto rodziny prawie dziesięciokrotnie przewyższa całkowite koszty sądowe związane z rozpoznaniem wniesionej skargi. Wnioskodawczyni zgromadziła także znaczny, w porównaniu z wysokością kosztów sądowych, majątek.
Treść oświadczenia majątkowego, nawet po skierowaniu do Wnioskodawczyni wezwania o jego uzupełnienie, nie uzasadnia stanowiska, iż uzyskiwane miesięczne dochody w całości wyczerpują koszty utrzymania koniecznego rodziny. Skarżąca nie wykazała wysokości kosztów utrzymania koniecznego. Z kolei przedłożona historia z rachunku bankowego nie daje podstaw do twierdzeń, że uzyskiwany dochód jest przeznaczany na tego rodzaju wydatki.
W konsekwencji nie można przyjąć, iż uiszczenie kwoty 100zł wpisu od skargi, czy też kwoty 300zł tytułem całkowitych kosztów sądowych, spowoduje zachwianie sytuacji materialnej i bytowej rodziny Wnioskodawczyni w taki sposób, iż nie będzie ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych.
Z powyższych względów, stosownie do treści art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło