III SA/Po 778/07

Dnia 28 listopada 2007 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych – Olszanowska Sędziowie Protokolant po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2007 roku przy udziale na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Miasta i Gminy S. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajęta pod drogę publiczną postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/M. Lorych – Olszanowska KS d Dnia 18 października 2007 roku pełnomocnik Miasta i Gminy S. wniósł skargę na decyzję Wojewody W. z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty P. z dnia [...], znak [...] w przedmiocie ustalenia i wypłaty odszkodowania w wysokości 16.547,00 zł za nieruchomość położoną w S., która z mocy prawa stała się własnością Miasta S. Jednocześnie w skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik strony skarżącej wskazał, że powszechnie znane są problemy finansowe z jakimi borykają się gminy, co uzasadnienia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ponadto podniósł, że rzeczoznawca błędnie dokonał wyceny przedmiotowej nieruchomości, zdecydowanie zawyżając jej wartość, a egzekucja przedmiotowej kwoty przed rozstrzygnięciem sprawy byłaby dla strony skarżącej krzywdząca. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z ogólną zasadą na stronie występującej z wnioskiem spoczywa obowiązek wykazania okoliczności faktycznych, na które się powołuje i z których wywodzi korzystne dla siebie skutki prawne. W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca oprócz powołania się na powszechnie znane problemy finansowe z jakimi borykają się gminy oraz wskazania, że przeprowadzenie egzekucji wskazanej należności przed rozstrzygnięciem sprawy będzie dla niej krzywdzące, nie przedstawiła żadnych innych okoliczności umożliwiających dokonanie oceny czy wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Jednocześnie należy podkreślić, że egzekucja powyższej kwoty odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną na podstawie zaskarżonej decyzji posiada zdecydowanie charakter pieniężny i ze swej natury tworzy stan rzeczy, który jest odwracalny. W konsekwencji fakt ewentualnego wcześniejszego uregulowania tego zobowiązania nie tworzy sytuacji, w której strona na skutek jej wykonania poniosłaby niepowetowaną szkodę. Ponieważ z akt sprawy nie wynikają żadne dodatkowe okoliczności, które uzasadniałyby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków przez zaskarżoną decyzję brak jest podstaw do stwierdzenia, że zachodzą przesłanki wymienione w przytoczonym wyżej przepisie, a tym samym brak podstaw do uwzględnienia wniosku. Wobec powyższego Sąd na podstawie przytoczonego przepisu orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/M. Lorych – Olszanowska KS D