III SA/Po 780/12
WyrokWSA w Poznaniu2012-10-02
Skład orzekający: Walentyna Długaszewska, Barbara Koś, Szymon Widłak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ rentowy prawidłowo odmówił umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, pomimo przewlekłej choroby zobowiązanego i jego niezdolności do pracy, biorąc pod uwagę jego sytuację majątkową i rodzinną?Ratio decidendi
Organ rentowy prawidłowo odmówił umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ponieważ pomimo przewlekłej choroby zobowiązanego i jego niezdolności do pracy, nie wykazał on, że opłacenie należności pociągnęłoby zbyt ciężkie skutki dla niego i jego rodziny. Zobowiązany uzyskuje dochód z renty i jego małżonka z wynagrodzenia, a organ podjął działania zmierzające do zabezpieczenia wierzytelności na nieruchomości zobowiązanego.Stan faktyczny
Skarżący H. W. wnioskował o umorzenie zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne z powodu przewlekłej choroby nowotworowej i niezdolności do pracy. Organ rentowy dwukrotnie odmówił umorzenia, uznając, że sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącego nie uzasadnia umorzenia. Skarżący odwołał się do poprzedniego wyroku WSA, który uchylił wcześniejszą decyzję organu i wskazał na konieczność zbadania przesłanki przewlekłej choroby. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, organ utrzymał w mocy decyzję o odmowie umorzenia, co doprowadziło do wniesienia kolejnej skargi do WSA.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 2 października 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Sędziowie WSA Barbara Koś WSA Szymon Widłak Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2012 roku przy udziale sprawy ze skargi H. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. z dnia 22 maja 2012 roku nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek oddala skargę
W dniu 26 lutego 2010 r. do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] wpłynął wniosek H. W. o umorzenie zaległości z tytułu pozostałych do spłaty rat układu ratalnego. Wniosek był motywowany trudną sytuacją życiową – chorobą nowotworową, która przyczyniła się do zawieszenia działalności gospodarczej, a w konsekwencji utraty płynności finansowej.
Decyzją z dnia [...] października 2010r. r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych – działając na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 3 oraz art. 28 ust. 1 i ust. 3a i 3b oraz art. 32 ustawy z dnia 13m października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.) – po rozpatrzeniu wniosku H. W. odmówił umorzenia należności z tytułu pozostałych do spłaty rat układu ratalnego na:
1) ubezpieczenia społeczne za okres 08/2002 – 03/2003 w kwocie 2 455,14 zł.;
2) ubezpieczenie zdrowotne za okres 08/2002 – 01/2003 w kwocie 527,90 zł.;
3) fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres 09/2002-01/2003 w kwocie 129,04 zł.
4) odmówił umorzenia odsetek naliczonych na dzień wpływu wniosku do tut. Oddziału, tj. na dzień 26.02.2010 r. w łącznej kwocie 2 907,00 zł.
Decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r., Zakład Ubezpieczeń Społecznych – działając na podstawie art. 83 ust. 4 ustawy systemie dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.) w związku z art. 138 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego – po ponownym rozpatrzeniu sprawy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] października 2010 r.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego H. W. zarzucił, że Zakład poczynił błędne ustalenia odnośnie jego sytuacji finansowej. Skarżący za błędne uznał twierdzenia organu, iż jego żona pracuje od października 2010 r. za 1900 zł. Podniósł, że była ona na zasiłku dla bezrobotnych i dopiero od 1 lutego 2011 r. podpisała na okres próbny 4 miesięcy umowę o pracę za 1200 zł. miesięcznie. Zobowiązany oświadczył, że jego działalność gospodarcza jest zawieszona od 26 czerwca 2009 r., do chwili obecnej nie jest wyrejestrowana, gdyż ZUS wprowadził go w błąd twierdząc, iż musi płacić składkę zdrowotną. Wskazał ponadto, że odmówiono mu przyznania pomocy społecznej z powodu zarejestrowanej przez niego działalności gospodarczej. Skarżący podkreślił, że jego przewlekła ciężka choroba jest na tyle poważna, iż w obecnej chwili jest inwalidą niezdolnym do pracy, nie mówi. Podniósł również, że ZUS przyznał mu zasiłek rehabilitacyjny od dnia 21.12.2009r. do dnia 21.12.2010 r., jednak nie wspomniał o tym, iż nie wypłaca go od 23 czerwca 2010 r. W piśmie z dnia 18 maja 2011 r. skierowanym do Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] zobowiązany oświadczył, że posiada orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, z którego wynika, iż w chwili obecnej nie jest zdolny do pracy i wymaga pomocy drugiej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Wobec powyższego, w ocenie skarżącego bezsporne jest, iż w jego sprawie zachodzi przesłanka przewlekłej choroby zobowiązanego i niemożliwości uzyskania dochodu. Do powyższego pisma ubezpieczony załączył orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia 15 kwietnia 2011 r. wydane przez Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...]. W piśmie z dnia 24 października 2011 r. skarżący ponownie zwrócił uwagę na swój ciężki stan zdrowia i w wydane w stosunku do niego orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia 15 kwietnia 2011 r. Podniósł ponadto, że Zakład odebrał mu bezprawnie zasiłek rehabilitacyjny i zobowiązał do jego zwrotu. Zarzucił organowi błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, iż nadal prowadzi działalność gospodarczą, podczas gdy aktualnie działalność została już wykreślona z ewidencji działalności gospodarczej, na dowód czego załączył decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] czerwca 2011 r. Zdaniem ubezpieczonego powyższe świadczy, iż w stosunku do niego zachodzi przesłanka braku możliwości uzyskania dochodu z powodu przewlekłej choroby.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 4 listopada 2011r. wydanym w sprawie o syg. akt IIISA/Po 227/11 po rozpoznaniu skargi wniesionej przez H. W. uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] z dnia [...] października 2010r.
W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że organ odwoławczy naruszył przepisy procesowe - art. 7, art. 77 § 1 i art. 80, gdyż nie uwzględnił i nie ocenił prawidłowo wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy okoliczności, czym przekroczył granice uznania administracyjnego. Zakład nieprawidłowo ocenił okoliczności związane ze stanem zdrowia skarżącego – nowotworem raka krtani, stwierdzając, że choroba nie pozbawia zobowiązanego możliwości uzyskania dochodów, gdyż działalność jest nadal prowadzona. Powyższe twierdzenie organu świadczy niewątpliwie o nieprawidłowej analizie przedłożonej przez ubezpieczonego dokumentacji związanej z jego chorobą i leczeniem. Stanowisko Zakładu, że skarżący z nowotworem raka krtani ma możliwość uzyskania dochodu, tylko z tej racji, że nie wyrejestrował swojej działalności z ewidencji działalności gospodarczej, jest sprzeczne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, stanowi przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i tym samym granic uznania administracyjnego. Sąd uznał również, że rację ma strona skarżąca, że organ rentowy winien w niniejszej sprawie w szczególności zbadać, czy nie zachodzi przesłanka umorzenia wskazana w § 3 ust. 1 pkt 3 powołanego rozporządzenia tj. przewlekła choroba zobowiązanego pozbawiająca go możliwości uzyskiwania dochodu umożliwiającego opłacenie należności. Konkludując Sąd stwierdził , że Zakład nie uwzględnił i nie ocenił należycie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności, naruszając tym samym art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., zaś wskazane uchybienia, jako naruszające granice uznania administracyjnego, mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd wskazał również, że rozpoznając ponownie sprawę, organ rentowy zobowiązany jest uwzględnić poczynione przez Sąd uwagi. W szczególności ustalając, czy istnieją w sprawie okoliczności świadczące o wystąpieniu uzasadnionego przypadku pozwalającego na umorzenie pozostałych do spłaty rat układu ratalnego z tytułu zaległych składek, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne Zakład winien przede wszystkim mieć na uwadze wydane w stosunku do skarżącego przez Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia [...] kwietnia 2011r., w którym stwierdzono niezdolność zobowiązanego do pracy. Dodatkowo ustalając na nowo stan faktyczny sprawy organ obowiązany jest uwzględnić decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] czerwca 2011 r. o wykreśleniu z ewidencji działalności gospodarczej od dnia 29 czerwca 2011 r. działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego.
W trakcie ponownie przeprowadzonego postępowania Zakład Ubezpieczeń Społecznych pismem z dnia 23 stycznia 2012r. poinformował H. W. o możliwości uzupełnienia wniosku o dodatkowe dokumenty potwierdzające okoliczności uzasadniające umorzenie należności, wskazując, że wnioskodawca winien przedłożyć wszelkie dokumenty potwierdzające jego sytuację materialno – bytową.
W odpowiedzi na ww. pismo H. W. poinformował, że jego sytuacja finansowa jest znana organowi i nie uległa zmianie. Ponadto z uwagi na stan zdrowia nie jest w stanie przedłożyć organowi innych dokumentów, poza oświadczeniem o stanie rodzinnym i majątkowym oraz sytuacji materialnej.
Decyzją z dnia [...] marca 2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych – działając na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 3 oraz art. 28 ust. 1 i ust. 3a i 3b oraz art. 32 ustawy z dnia 13m października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2009r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.) – po ponownym rozpatrzeniu wniosku H. W. odmówił umorzenia należności z tytułu pozostałych do spłaty rat układu ratalnego na:
1) Fundusz Ubezpieczeń Społecznych za okres 08/2002 – 03/2003 w kwocie
2.455,14zł.;
2) Fundusz Ubezpieczeń Zdrowotnych za okres 08/2002 – 01/2003 w kwocie 527,90 zł.;
3) Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres 09/2002-01/2003 w kwocie 129,04 zł. oraz odmówił umorzenia odsetek od należności z tytułu nieopłaconych składek naliczonych na dzień 26 lutego 2010 r. w łącznej kwocie 2 907,00 zł.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zobowiązany powołał się na ww. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ponownie wskazał na swoją trudną sytuację życiową, zarzucając, że organ nie wziął pod uwagę kosztów leczenia,
Decyzją z dnia [...] maja 2012r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych – działając na podstawie art. 83 ust. 4 ustawy systemie dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.) w związku z art. 138 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego – po ponownym rozpatrzeniu sprawy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] marca 2012 r.
Jak wynika z ustaleń organu, dokonanych na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego, H. W. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Nie pracuje, pobiera rentę w wysokości 1138,00zł netto. Żona skarżącego zatrudniona jest na podstawie umowy o pracę i z tego tytułu uzyskuje wynagrodzenie w wysokości 1.034,48zł. netto. Gospodarstwo domowe posiada stałe miesięczne koszty utrzymania w łącznej kwocie 905,85zł. Miesięczne koszty związane z leczeniem są według skarżącego "nie do policzenia". H. W. wskazał jedynie, że samo lekarstwo na nadciśnienie miesięcznie kosztuje 150,00zł. W miesiącu czerwcu br. skarżący zostanie poddany badaniu tomografem komputerowym, którego koszt wyniesie około 900,00zł. Skarżący w wyniku choroby nowotworowej ( guz krtani ) zmuszony został do likwidacji działalności gospodarczej w dniu 29 czerwca 2011r. W chwili obecnej nie mówi, kontaktuje się wyłącznie poprzez pisanie na kartce. Posiada orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności do dnia 30 kwietnia 2013r. Według oświadczenia, wymaga specjalnej diety, wszystkie posiłki otrzymuje w postaci płynnej. Koszty lekarstw w ostatnim czasie wzrosły o 80 procent. Na podstawie informacji z wydziału Ksiąg Wieczystych organ ustalił, że H. W. jest współwłaścicielem nieruchomości położonej w [...] na osiedlu [...] o pow. 64,3m². Skarżący posiada zadłużenie wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na dzień 26 grudnia 2010r. w kwocie 6.019,08zł. oraz zobowiązania wobec banków, w tym z tytułu kredytów w łącznej kwocie 28.205,55zł. Zobowiązania wobec banków nie są spłacane, są dochodzone w trybie egzekucji komorniczej. Postępowanie egzekucyjne jest prowadzone wobec żony skarżącego M. W. W dniu 19 stycznia 2012r. wierzyciel po cesji wierzytelności "A" S.A. wystąpił z przesądowym wezwaniem do zapłaty kwoty 581.67zł.
Na podstawie ustalonego w sprawie stanu faktycznego, Zakład stwierdził, że w przypadku skarżącego nie zachodzą przesłanki będące podstawą umorzenia należności na podstawie art. 28 ust. 1-3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.
Dokonując oceny sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżącego w świetle § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. Nr 141, poz. 1365), wydanego na podstawie art. 28 ust. 3a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, organ stwierdził, że skarżący uzyskuje dochód z tytułu renty, a jego małżonka z tytułu umowy o pracę.
Obecnie uzyskiwany dochód wynosi 2.325,48zł netto, na który składa się renta skarżącego w wysokości 1.138,00zł netto i zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 153,00zł netto, a także wynagrodzenie żony skarżącego z tytułu umowy o pracę w kwocie 1.034,48zł netto. Skarżący prowadzi dwuosobowe gospodarstwo domowe. Zakład wskazał, że dokonano już zabezpieczenia na pojeździe skarżącego, który został sprzedany na części za kwotę 700zł. Podjęto także działania zmierzające do zabezpieczenia wierzytelności Zakładu na ww. nieruchomości skarżącego.
H. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w której wskazał, że nie zgadza się z decyzją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, która jest dla niego krzywdząca i niezrozumiała.
W odpowiedzi na skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie należy wskazać, że niniejsza sprawa była już przedmiotem orzekania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, który wyrokiem z dnia 4 listopada 2011r. uchylił decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] z dnia [...] stycznia 2011 r i poprzedzającą ją decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] z dnia [...] października 2010r.
Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 zm.) ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu administracyjnego wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność była przedmiotem zaskarżenia. W wiążącym w niniejszej sprawie wyroku z dnia 4 listopada 2011r Sąd wskazał na konieczność zbadania, czy nie zachodzi w przedmiotowej sprawie przesłanka umorzenia należności określona w § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, tj. przewlekła choroba zobowiązanego pozbawiająca go możliwości uzyskiwania dochodu umożliwiającego opłacenie należności. Zakład nieprawidłowo bowiem ustalił i ocenił okoliczności związane ze stanem zdrowia skarżącego – nowotworem raka krtani, stwierdzając, że choroba nie pozbawia skarżącego możliwości uzyskania dochodów, gdyż działalność jest nadal prowadzona. Sąd wskazał, że Zakład winien przede wszystkim mieć na uwadze wydane w stosunku do skarżącego przez Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia [...] kwietnia 2011 r., w którym stwierdzono niezdolność skarżącego do pracy oraz decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] czerwca 2011 r. o wykreśleniu z ewidencji działalności gospodarczej od dnia 29 czerwca 2011 r. działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego.
W ocenie Sądu, w ponownie przeprowadzonym postępowaniu Zakład Ubezpieczeń Społecznych uwzględnił powyższe wskazania zawarte w wyroku z dnia 4 listopada 2011r.
Jak prawidłowo ustalił i ocenił organ, w przypadku skarżącego nie zachodziły przypadki całkowitej nieściągalności, o których mowa w art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.) zwanej dalej u.s.u.s. W wyroku z dnia 4 listopada 2011r.Sąd wskazał, że w przypadku H. W. nie ma zastosowania art. 28 ust. 3 u.s.u.s. i w tym zakresie nie nastąpiła w przedmiotowej sprawie istotna zmiana stanu faktycznego.
Zdaniem Sądu, w świetle dokonanych w przedmiotowej sprawie ustaleń faktycznych również za zasadne należało uznać stanowisko organu dotyczące braku podstaw prawnych i faktycznych do umorzenia skarżącemu zaległych należności na podstawie art. 28 ust. 3a u. s.u.s.
W myśl tego przepisu bowiem należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne ubezpieczonych będących równocześnie płatnikami składek na te ubezpieczenia mogą być w uzasadnionych przypadkach umarzane pomimo braku ich całkowitej nieściągalności. Szczegółowe warunki umorzenia należności z tytułu składek zostały określone w wydanym na podstawie art. 3b ww. przepisu u. s.u.s. rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. Nr 141, poz. 1365). Stosownie do § 3 ust. 1 tego rozporządzenia Zakład może umorzyć należności z tytułu składek, jeżeli zobowiązany wykaże, że ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną nie jest w stanie opłacić tych należności, ponieważ pociągnęłoby to zbyt ciężkie skutki dla zobowiązanego i jego rodziny, w szczególności w przypadku:
1) gdy opłacenie należności z tytułu składek pozbawiłoby zobowiązanego i jego rodzinę możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych;
2) poniesienia strat materialnych w wyniku klęski żywiołowej lub innego nadzwyczajnego zdarzenia powodujących, że opłacenie należności z tytułu składek mogłoby pozbawić zobowiązanego możliwości dalszego prowadzenia działalności;
3) przewlekłej choroby zobowiązanego lub konieczności sprawowania opieki nad przewlekle chorym członkiem rodziny, pozbawiającej zobowiązanego możliwości uzyskiwania dochodu umożliwiającego opłacenie należności.
Dokonując oceny sytuacji finansowej i rodzinnej skarżącego w świetle wskazanego wyżej przepisu, w szczególności, na co wskazał Sąd w wyroku z dnia 4 listopada 2011r. § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia z dnia 31 lipca 2003 r., organ prawidłowo wziął pod uwagę to , że skarżący uzyskuje dochód w wysokości 2.325,48zł netto, na który składa się dochód z tytułu uzyskiwanej przez skarżącego renty w wysokości 1.138,00zł netto i zasiłku pielęgnacyjnego w kwocie 153,00zł netto oraz wynagrodzenie żony skarżącego z tytułu umowy o pracę w kwocie 1.034,48zł netto. We wniosku z dnia 26 lutego 2010 r. , co podkreślił organ, skarżący oświadczył, że nie pracuje i nie uzyskuje żadnych dochodów, wskazał również, że także jego żona nie pracuje. Organ uwzględnił, że skarżący prowadzi dwuosobowe gospodarstwo domowe. Zakład wskazał, że dokonano już zabezpieczenia na pojeździe skarżącego, który został sprzedany na części za kwotę 700zł. Podjęto także działania zmierzające do zabezpieczenia wierzytelności Zakładu na nieruchomości skarżącego zapisanej w księdze wieczystej [...] w [...]. Zakład uwzględnił okoliczność, że skarżący, w związku z ciężką chorobą nowotworową zlikwidował działalność gospodarczą w dniu 29 czerwca 2011r. Jednakże, jak wskazał organ, skarżący uzyskuje dochód z renty, a jego małżonka z tytułu umowy o pracę, dokonano zabezpieczenia na pojeździe skarżącego, który został sprzedany na części za kwotę 700zł, jak również podjęto działania zmierzające do zabezpieczenia wierzytelności Zakładu na ww. nieruchomości skarżącego, co uzasadnia odmowę umorzenia zaległych składek na podstawie powołanych wyżej przepisów.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał również, że należności publicznoprawne powinny by regulowane przed cywilnoprawnymi. Skarżący w dniu 26 marca 2012r. uregulował swoje zadłużenie wobec Spółdzielni Mieszkaniowej "B" w [...], nie uregulował natomiast zadłużenia z tytułu należności publicznoprawnych
W świetle powyższych ustaleń za bezzasadny Sąd uznał zarzut skargi dotyczący naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, polegający na braku uwzględnienia i braku prawidłowej oceny okoliczności przedmiotowej sprawy.
Organ w sposób prawidłowy uwzględnił i ocenił okoliczności i dokumenty przedłożone przez skarżącego w toku postępowania, zaś wnioski, jakie wyprowadził z treści materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, nie wykraczają poza swobodną ocenę dowodów jaką dysponuje organ w postępowaniu administracyjnym.
Dokonując analizy stanowiska organu należy zauważyć, że organ podjął wszelkie możliwe kroki w kierunku ustalenia aktualnej sytuacji rodzinnej, majątkowej i zdrowotnej skarżącego. Pismem z dnia 23 stycznia 2012r. zwrócił się do skarżącego o przedłożenie wszystkich możliwych dokumentów potwierdzających jego sytuację materialno – bytową, wystąpił również do wielu instytucji z wnioskami o udzielenie stosownych informacji dotyczących m. in. stanu posiadania skarżącego. Natomiast skarżący wskazując na swoją trudną sytuację, konieczność stosowania specjalnej diety, wysoki koszt lekarstw, nie przedstawił na tę okoliczność żadnych dowodów.. Jak zwrócił uwagę organ, według skarżącego, miesięczne koszty związane z leczeniem są "nie do policzenia". Należy jednak wskazać, że przepis § 3 ust. 1 powołanego wyżej rozporządzenia, wymaga od zobowiązanego wykazania, że ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną nie jest w stanie uiścić powstałych należności, ponieważ pociągnęłoby to zbyt ciężkie skutki dla niego i jego rodziny. Zatem ciężar udowodnienia zaistnienia przesłanek do umorzenia spoczywa przede wszystkim na zobowiązanym, co jest zrozumiałe, biorąc pod uwagę, że wiedzę o stanie majątkowym i sytuacji rodzinnej zobowiązanego, tj. o okolicznościach, które stanowią podstawę do ewentualnego uwzględnienia wniosku o umorzenie należności, posiada sam zobowiązany.
Materiał dowodowy zgromadzony w przedmiotowej sprawie, jak prawidłowo ustalił Zakład Ubezpieczeń Społecznych, nie stanowił podstawy do uznania że skarżący ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną nie jest w stanie opłacić zaległych należności, ponieważ pociągnęłoby to zbyt ciężkie skutki dla niego i jego rodziny.
Wobec powyższego, uznając że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, w tym należycie wypełnia wskazania zawarte w powołanym wyżej wyroku z dnia 4 listopada 2011r., Sąd na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) oddalił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło