III SA/Po 787/15

PostanowienieWSA w Poznaniu2017-05-17

Skład orzekający: Małgorzata Górecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd powinien przywrócić termin do wniesienia zażalenia na postanowienie sądu, gdy pełnomocnik strony powołuje się na chorobę jako przyczynę uchybienia terminu?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, ponieważ pełnomocnik strony nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu. Choroba pełnomocnika nie uniemożliwiała mu odbierania i nadawania pism procesowych, co wskazuje na brak usprawiedliwionej przyczyny uchybienia terminu.
Stan faktyczny
Pełnomocnik skarżącego nie zdążył w terminie wnieść zażalenia na postanowienie sądu z powodu choroby, którą potwierdził zaświadczeniem lekarskim. Choroba miała uniemożliwić mu stawienie się na wezwanie sądu oraz wysłanie pism procesowych. Jednakże pełnomocnik odbierał i nadawał pisma w urzędzie pocztowym w okresie choroby, co wskazuje na możliwość dokonania czynności procesowych.
Rozstrzygnięcie
Odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 9 marca 2017 r.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 17 maja 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi x na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia[...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za rok [...] postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 9 marca 2017 r. o odrzuceniu zażalenia Postanowieniem z dnia 9 marca 2017 r. Sąd odrzucił zażalenie na postanowienie z dnia 23 września 2015 r. – k. 126. Postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] r. – k. 135. 7 dniowy termin do wniesienia zażalenia upływał z dniem[...] r. W dniu [...] r. pełnomocnik wniósł zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej – k. 137. Na wezwanie Sądu w dniu [...] r. złożył on zaświadczenie lekarskie nr [...]z dnia [...]r., z którego wynika, że nie mógł on stawić się na wezwanie Sądu Rejonowego w dniu [...] r. z powodu choroby nr statystyczny nr[...] . Jako przewidywany termin zdolności do stawienia się na wezwanie wskazano - po dniu [...] r. – k. 141. Ponadto nadesłane zostało pismo z dnia [...]r. w którym pełnomocnik wskazał, że przyczyną uchybienia terminu była choroba, potwierdzona przez lekarza sądowego. Na skutek tej choroby skarżący nie mógł chodzić. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie 7 dni od dnia, kiedy pełnomocnik skarżącego mógł rozpocząć chodzenie po [...] ( co pozwoliło mu udać się na pocztę i wysłać odpowiednie pisma ). Oprócz [...] skarżący doznał też [...], co może poświadczyć odpowiedni [...]– k. 142. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. – Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Według utrwalonego orzecznictwa brak winy powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 226, postanowienie SN z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I CKN 556/98, postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1999 r., sygn. akt II UKN 667/98). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (, wyrok NSA z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 1999 r., sygn. akt I SA/Ka 1609/97). W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego winien wykazać brak winy w niedochowaniu terminu do wniesienia środka zaskarżenia w okresie od [...] r. Z zaświadczenia lekarskiego wynika niemożność stawienia się na wezwanie Sądu Rejonowego w dniu [...] r. Jako przewidywany termin zdolności do stawienia się na wezwanie wskazano w powyższym zaświadczeniu - po dniu [...]r. Wskazać należy jednak, że w niniejszej sprawie pełnomocnik odbierał osobiście w urzędzie pocztowym kierowane do niego pisma po dniu [...] r. ( w okresie wskazywanym w przedmiotowym zaświadczeniu lekarskim ) – w dniu [...] r. ( k. 115 akt ). Również przedmiotowe postanowienie z dnia [...] r. zostało odebrane przez niego w urzędzie pocztowym w dniu [...]r. – k. 135. Oznacza to, że choroba wskazywana w powyższym zaświadczeniu lekarskim nie uniemożliwiała pełnomocnikowi osobistego odbierania, ale również nadawania na poczcie pism procesowych kierowanych do tutejszego Sądu. Z tego powodu w ocenie Sądu pełnomocnik (którego działania są działaniami strony, którą reprezentuje) nie wykazał w wystarczający sposób braku winy po stronie skarżącego w uchybieniu terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 9 marca 2017 r. Z tego powodu orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło