III SA/Po 793/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w dniu 28 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości na uchwałę Rady Miasta Poznania z dnia 13 października 2020 r., nr XXXVI/641/VIII/2020 w przedmiocie powierzenia Prezydentowi Miasta Poznania uprawnień do ustalania cen i opłat albo o sposobie ustalania cen i opłat za usługi komunalne o charakterze użyteczności publicznej oraz za korzystanie z obiektów i urządzeń użyteczności publicznej postanawia: odrzucić skargę Strona skarżąca zakwestionowała uchwałę Rady Miasta Poznania z dnia 13 października 2020 r., nr XXXVI/641/VIII/2020 w przedmiocie powierzenia Prezydentowi Miasta Poznania uprawnień do ustalania cen i opłat albo o sposobie ustalania cen i opłat za usługi komunalne o charakterze użyteczności publicznej oraz za korzystanie z obiektów i urządzeń użyteczności publicznej. Organ wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. 2022.329) , dalej jako P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę: 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia; 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona; 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 5a) jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego; 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W aspekcie niniejszej sprawy należy zwrócić uwagę na treść art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Zgodnie z tym przepisem każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z treści zaskarżonej uchwały wynika, że akt ten ma charakter wewnętrzny. Jak słusznie wskazał organ wnosząc o odrzucenie skargi, przedmiotem uchwały jest wyłącznie kwestia przekazania odpowiednich kompetencji do podjęcia aktu normatywnego pomiędzy organami gminy ( organ stanowiący ceduje uprawnienie do ustalenia cen i opłat dotyczących przedmiotowych usług komunalnych na organ wykonawczy ). Uchwała nie wprowadza praw czy obowiązków adresowanych wobec strony skarżącej. Strona skarżąca w uzasadnieniu skargi nie wykazała zatem, że w sprawie doszło do rzeczywistego naruszenia jej interesu prawnego. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 a P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.