III SA/Po 8/16

Dnia 3 lutego 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi sp. z o. o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego oleju smarowego postanawia : odrzucić skargę Skarżąca w piśmie kierowanym do WSA w Poznaniu , do którego dołączyła decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] wniosła o uznanie jej prawa do uznania, że produkty objęte kodem CN 2710 nie będące paliwami silnikowymi , nie będące paliwami opałowymi i nie będące biokomponentami w rozumieniu ustawy z 25 sierpnia 2006r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych nie są wyrobami w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym z dnia 6 grudnia 2008r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi. W uzasadnieniu organ przedstawił chronologicznie stan sprawy. Skarżąca żądała stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym (wniosek z 27.01.2012r.), który został rozpatrzony decyzją Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] . odmownie. W wyniku odwołania , ponownie rozpatrując sprawę Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia[...] . utrzymał w mocy decyzję I instancji. Z kolei decyzja ta została zaskarżona do WSA w Poznaniu, który prawomocnym postanowieniem z dnia 16 stycznia 2014r. odrzucił skargę skarżącej (III SA/Po 1656/13). Skarżąca następnie żądała stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...]., który to wniosek ostatecznie został rozpatrzony przez organ podatkowy odmownie decyzją ostateczną Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]. , która wobec oddalenia skargi przez WSA w Poznaniu wyrokiem z dnia 18 lutego 2015r. (III SA/Po 50/15) stała się decyzją prawomocną. Skarżąca kolejny raz pismem z dnia 10.09.2015r. przedstawiając nową argumentację wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji naczelnika Urzędu Celnego z dnia [....] . . Decyzja z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej odmówił stwierdzenia nieważności decyzji . W decyzji tej zawarto pouczenie o prawie do wniesienia odwołania do tego organu w terminie 14 dni. Decyzja została doręczona stronie w dniu 4 listopada 2015 r. Ponieważ z pism strony z dnia 12, 17 i 24 listopada 2015 r. nie wynikało, jakie są jej żądania procesowe organ wezwał ją pismem z dnia 28 grudnia 2015 r. do wskazania w terminie 7 dni – pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia – czy jej pismo z 12 listopada 2015 roku należy traktować jako odwołanie od decyzji z [...] 2015 r. czy jest to kolejny wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2012 r. Strona w wyznaczonym terminie nie odpowiedziała na to wyzwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę można wnieść jedynie po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia, takich jak m . in. odwołanie. Zaskarżeniu nie podlega zatem decyzja wydana w ramach I instancji a więc decyzja , która została dołączona do skargi t.j. decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] . W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.