III SA/Po 80/09

Dnia 02 kwietnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska ( spr.) Sędziowie WSA Barbara Koś WSA Beata Sokołowska Protokolant: st. sekr. sąd. Kamila Perkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 02 kwietnia 2009 roku przy udziale sprawy ze skargi Miasta na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia odmowy wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych postanawia: odrzucić skargę /-/ B. Sokołowska /-/ W. Długaszewska /-/ B. Koś WSA/wyr.1 – sentencja postanowienia Prezydent Miasta decyzją dnia [...]. nr [...] odmówił firmie R. w P. zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości z terenu miasta K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa uchyliło powyższą decyzję i udzieliło ww. spółce zezwolenia na prowadzenie przedmiotowej działalności. Miasto wniosło do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu skargę na powyższe rozstrzygnięcie. Postanowieniem z dnia 9 marca 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zawiesił postępowanie, z uwagi na wystąpienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego – czy w sytuacji kiedy organ gminy orzekał w postępowaniu w pierwszej instancji gmina może wnieść skargę do sądu administracyjnego. Następnie postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 lutego 2009r. postępowanie zostało podjęte. Na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2009r. pełnomocnik uczestnika postępowania oświadczył, iż zaskarżona do Sądu decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego wygasła, w związku z czym w jego ocenie, niniejsza sprawa stała się bezprzedmiotowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Przepis art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Zgodnie z podzielanym przez skład orzekający poglądem utrwalonym w orzecznictwie i w doktrynie (zob. postanowienie NSA z dnia 15 października 1990 r., sygn. akt SA/Wr 990/90, ONSA 1990/4/7; wyrok NSA z dnia 16 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1017/04, niepubl.; wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2009r., sygn. GSK 656/08, www.nsa.gov.pl; postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2007r., sygn. II FSK 1337/06, niepubl.; wyrok NSA z dnia 21 kwietnia 2006r., sygn. II OSK 780/05, niepubl.; ) gmina bez względu na przedmiot sprawy i jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy nie jest stroną postępowania administracyjnego w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, dotyczącej osoby trzeciej, w której decyzję wydaje wójt (burmistrz, prezydent) gminy; ani gmina, ani żaden jej organ nie są uprawnione do zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji organu odwoławczego (art. 197 Kpa). Pojęcie strony definiują art. 28 i 29 Kpa, z których wynika, że stroną w postępowaniu administracyjnym nie może być organ powołany z mocy prawa do wydania decyzji administracyjnej w sprawie objętej postępowaniem. Organ taki bowiem ma obowiązek wydania decyzji zgodnej z prawem niezależnie od tego, czy pozostaje ze stroną w stosunkach uzależnionych od treści decyzji. W roli tego organu nie ma miejsca na jego własny interes prawny lub obowiązek, także wówczas, gdy w rzeczywistości decyzja dotyka jego praw lub obowiązków. Taka pozycja organu zapobiega równoczesnemu występowaniu w charakterze strony kierującej się własnym interesem i zabiegającej o uzyskanie korzystnej dla siebie decyzji. W przedmiotowej sprawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniósł Prezydent Miasta– organ, który rozstrzygał sprawę w pierwszej instancji. Działał ona zatem jako organ administracji publicznej co wyłącza go z kręgu podmiotów upoważnionych do zaskarżania do sądu administracyjnego aktów lub czynności wydanych w toku instancyjnym przez organ odwoławczy. Skarga wniesiona przez Prezydenta Miasta, który w niniejszej sprawie wydał decyzję jako organ pierwszej instancji jest zatem niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej powyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tego względu Sąd uznając skargę za niedopuszczalną orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/B. Sokołowska /-/ W. Długaszewska /-/. B. Koś T.M.d