III SA/Po 815/10

Dnia 14 kwietnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych – Olszanowska po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za kwiecień 2001 r. postanawia zawiesić postępowanie sądowe Postanowieniem z dnia 3 lutego 2011r. sygn. akt I GSK 262/10 Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił do rozstrzygnięcia całej Izbie Gospodarczej Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, tj.: " Czy w rozumieniu art. 72 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) jest nadpłatą kwota podatku akcyzowego uiszczona z tytułu sprzedaży energii elektrycznej w sytuacji, w której ten kto ją uiścił nie poniósł z tego tytułu uszczerbku majątkowego?". Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zgodnie ze wskazanym przepisem rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w postępowaniu zawieszonym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej pojawia się tak zwana kwestia prejudycjalna, czyli przeszkoda, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik tegoż postępowania. Udzielenie odpowiedzi na przytoczone pytanie prawne Naczelnego Sądu Administracyjnego nie pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za [...] i na ocenę prawną zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy należało uznać, że zachodzą przesłanki, o których mowa w cytowanym przepisie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a i zawiesić niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne do czasu rozstrzygnięcia przedmiotowego zagadnienia prawnego przez całą Izbę Gospodarczą Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia.