III SA/Po 819/09

PostanowienieWSA w Poznaniu2009-11-26

Skład orzekający: Robert Talaga

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, prowadzący jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymujący się z działalności gospodarczej w kwocie 550,00 zł brutto miesięcznie, ponoszący dodatkowo zwiększone koszty leczenia i rehabilitacji, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (zwolnienia od kosztów sądowych)?
Ratio decidendi
Sytuacja materialna wnioskodawcy, charakteryzująca się niskimi dochodami z działalności gospodarczej, brakiem oszczędności i majątku ruchomego, a także ponoszeniem zwiększonych kosztów leczenia i rehabilitacji, uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Stan faktyczny
Wnioskodawca W.N. złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego i jednocześnie wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wskazał, że jego miesięczny dochód wynosi 550,00 zł brutto, nie posiada oszczędności ani wartościowych przedmiotów ruchomych, a ponosi zwiększone koszty leczenia i rehabilitacji. Posiada współwłasność domu i działki.
Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 26 listopada 2009 roku. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W.N. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych /-/ Robert Talaga Dnia 24 września 2009 roku W.N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], Nr [...] utrzymujący w mocy postanowienie Dyrektora I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w P. z dnia [...], Nr [...] w sprawie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. W skardze zawarty został wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów od skargi. Na tej podstawie skarżący został wezwany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, co uczynił w zakreślonym terminie. We wniosku wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się ze środków uzyskiwanych z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w kwocie 550,00 zł brutto miesięcznie. Nie posiada żadnych oszczędności, akcji, udziałów, obligacji, ani innych papierów wartościowych oraz przedmiotów ruchomych o wartości przekraczającej 3000 euro. Wnioskodawca jest natomiast właścicielem domu o powierzchni 90 m² (współwłasność z siostrą) oraz działki o powierzchni 512 m². Dodatkowo zaznaczył, że ze względu na długotrwałą chorobę ponosi zwiększone koszty leczenia i zakupu lekarstw, a dodatkowo wymaga rehabilitacji. Zgodnie z przepisami art. 245 §1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przepis art. 246 §1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W przedmiotowej sprawie analiza oświadczeń złożonych przez wnioskodawcę uzasadnia wniosek, iż jego sytuacja materialna nie pozwala na wygospodarowanie środków na uiszczenie w niniejszej sprawie kosztów sądowych przy ograniczeniu wydatków do granic koniecznych nakładów służących zaspokojeniu niezbędnych i uzasadnionych potrzeb życiowych. Należy bowiem zwrócić uwagę, iż źródła dochodu wnioskodawcy wynoszą 550,00 zł brutto i w całości są przeznaczane na koszty bieżącego utrzymania oraz leczenia jakiego wymaga stan zdrowia wnioskodawcy. Poza tym wnioskodawca nie posiada żadnego majątku ruchomego, zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych, przedmiotów wartościowych), których mógłby użyć, aby uiścić opłaty sądowe. Przedstawiona sytuacja materialna pozwala zatem przyjąć, że możliwości finansowe wnioskodawcy nie pozwalają na poniesienie pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla niego i jego rodziny. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 245 §1 i §3, art. 246 §1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ Robert Talaga T.M.d

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło