III SA/Po 822/09
PostanowienieWSA w Poznaniu2009-11-18
Skład orzekający: Robert Talaga
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, prowadząca trzyosobowe gospodarstwo domowe z łącznymi miesięcznymi dochodami wynoszącymi 15.100,00 zł brutto, może zostać zwolniona od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnym, pomimo posiadania zadłużenia?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych został odmówiony, ponieważ wnioskodawczyni, pomimo posiadania zadłużenia, dysponuje znacznymi dochodami gospodarstwa domowego (15.100,00 zł brutto miesięcznie), które pozwalają na poniesienie kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Instytucja prawa pomocy ma na celu wsparcie osób w trudnej sytuacji materialnej, a kryterium przyznania jest wykazanie takiej sytuacji.Stan faktyczny
Skarżąca V. B. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu dotyczącą ustalenia podatku od nieruchomości za 2005 rok. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni podała, że prowadzi trzyosobowe gospodarstwo domowe, posiada dom i dwa samochody, a jej dochody wynoszą 2.100,00 zł brutto, podczas gdy dochody męża to 13.000,00 zł brutto miesięcznie. Wskazała również na znaczące zadłużenie.Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić przyznania prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 18 listopada 2009 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 listopada 2009 roku wniosku V.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi V. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ustalenia podatku od nieruchomości za 2005 rok postanawia odmówić przyznania prawa pomocy /-/ Robert Talaga
Dnia 6 października 2009 roku V. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza M. z dnia [...], nr [...] uchylającą decyzję ostateczną nr [...] z dnia [...] i ustalającą K. F., A. F., C.F., L. F. oraz V. B. podatek od nieruchomości na 2005 rok w kwocie 4.832,20 zł.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu w wysokości 194,00 zł, skarżąca złożyła wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
We wniosku wskazała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem i córką, posiada dom o powierzchni 90,00 m² oraz dwa samochody osobowe: Peugeot 407 (rok produkcji 2005) oraz Peugeot 206 (rok produkcji 2006). Jednocześnie wnioskodawczyni wskazała, że utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości 2.100,00 zł brutto, a jej mąż zarabia miesięcznie 13.000,00 zł brutto. Wnioskodawczyni zaznaczyła także, że posiada do spłacenia kredyt w wysokości 30.000,00 zł oraz zadłużenie na karcie kredytowej w wysokości 8.500,00 zł, a także inne pożyczki na łączną kwotę 5.400,00 zł. Poinformowała również, że wniosła do Sądu trzy sprawy, w których została wezwana do uiszczenia opłat sądowych.
Zgodnie z przepisami art. 245 §1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej jako p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przepis art. 246 §1 pkt. 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie dostępu do sądu osobom, którym uniemożliwia to brak środków finansowych. Oznacza to, że prawo pomocy stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które ze względu na trudną sytuację nie są w stanie bez dodatkowego wsparcia poprowadzić swoich spraw przed sądem. Jedynymi kryteriami przyznania prawa pomocy jest więc wykazanie przez osoby zainteresowane ich trudnej sytuacji materialnej, finansowej i rodzinnej.
Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że V. B. prowadzi trzyosobowe gospodarstwo domowe, które jest utrzymywane z miesięcznych wynagrodzeń za pracę w łącznej kwocie 15.100,00 zł. Przy tak znacznych dochodach jakimi co miesiąc dysponuje gospodarstwo domowe wnioskodawczyni należy uznać, że w granicach jej możliwości finansowych pozostaje poniesienie kosztów sądowych w rozpatrywanej sprawie, pomimo znacznego zadłużenia, którego obsługa w żaden sposób nie jest zagrożona. Z powyższych względów nie można przyjąć, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny i dlatego nie znajduje uzasadnienia jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w związku z art. 245 §1 i §3, art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ Robert Talaga
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło