III SA/Po 827/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Kosewska po rozpoznaniu w dniu 23 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni M. na uchwałę Rady Miejskiej M. z dnia ... lutego 2014 r. nr ... w przedmiocie wzoru deklaracji o wysokości miesięcznej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właściciela nieruchomości postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę ... zł (słownie: ... złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 101 § 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.; dalej: u.s.g.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym (art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2013r., poz. 267 ze zm.). W związku z powyższym należy wskazać, że w okolicznościach analizowanej sprawy przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżąca powinna była wezwać Radę Miejską M. do usunięcia naruszenia prawa wywołanego uchwałą z dnia ... lutego 2014 r., nr ..., a następnie złożyć skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że skarżąca nie wniosła do wspomnianego organu administracyjnego wezwania, które by dotyczyło uchwały z dnia ... lutego 2014 r., nr .... Natomiast pismem z dnia ... kwietnia 2014 r. strona skarżąca wezwała Radę Miejską M. do usunięcia naruszenia prawa wywołanego nieobowiązującą już uchwałą z dnia ... kwietnia 2013 r., nr .... Tym samym należy stwierdzić, że skarżąca wniosła skargę na uchwałę z dnia ... lutego 2014 r., nr ..., bez uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. W tym stanie rzeczy, wobec niespełnienia przez stronę skarżącą wymogu z art. 101 § 1 u.s.g w zw. z art. 52 § 2 p.p.s.a., skargę należało uznać za niedopuszczalną. Z powyższych względów Sąd orzekł, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kwoty trzystu złotych uiszczonej tytułem wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.