III SA/Po 831/16

Dnia 01 grudnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 01 grudnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi B. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2014 roku Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym i określenia jego wysokości za miesiąc lipiec 2010 roku; postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia skargi. Pismem z dnia 11 lipca 2016 roku, za pośrednictwem skarżonego organu, B. T. wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi od decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2014 roku Nr [...], którą utrzymano w mocy rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] czerwca 2013 roku, nr [...] W uzasadnieniu wniosku Skarżąca podała, że w 2009 roku wykryto u niej chorobę nowotworową. W dniach od 17 do 22 marca 2010 roku przebywała w szpitalu na zabiegu chirurgicznym. Po opuszczeniu szpitala kontynuowała dalsze leczenie (chemioterapia). Wnioskodawczyni wyjaśniła, że walka z nowotworem spowodowała pominięcie innych aspektów życia, w tym zaniedbania w prowadzeniu firmy. Z tych też względów nie odebrała skierowanej do niej decyzji Dyrektora Izby Celnej. Skarżąca zaznaczyła, że dopiero 4 lipca (strona nie określiła roku zdarzenia) mogła zapoznać się z decyzją. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie wniosku o przywrócenie terminu i odrzucenie skargi. W ocenie organu Skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminowi do złożenia skargi, bo ograniczyła się do opisu choroby wskazując na lata 2009-2010. Tymczasem skarżona decyzja został wydana w 2014 roku. Z kolei w czerwcu 2013 roku B. T. zainicjowała postępowanie przed organem odwoławczym i wówczas nie podnosiła kwestii stanu swojego zdrowia. Organ zaznaczył przy tym, że Skarżąca w żaden sposób nie udokumentowała swojej choroby i nie przedstawiła zaświadczenia lekarskiego, na które powołuje się we wniosku. Pismem z dnia 21 października 2016 roku wnioskodawczyni została wezwana do uprawdopodobnienia okoliczności powołanych w treści wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi poprzez wskazanie czy w okresie od marca do kwietnia 2014 roku była poddawana zabiegom leczniczym wymagającym hospitalizacji, pod rygorem rozpatrzenia wniosku w oparciu o dotychczas zgromadzoną dokumentację. W odpowiedzi na wezwanie Wnioskodawczyni przedstawiła zaświadczenie lekarskie z dnia 28 lipca 2016 roku. Aktualnie, po przebytym leczeniu operacyjnym, Skarżąca pozostaje pod kontrolą Poradni Onkologicznej oraz kontynuuje leczenie uzupełniające. Z treści zaświadczenia nie wynika, kiedy Wnioskodawczyni przeszła zabieg operacyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 §1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna - art. 85 P.p.s.a. Jeżeli jednak strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu – art. 86 §1 P.p.s.a. Analiza akt sprawy ujawnia, że decyzja została doręczona stronie w dniu 25 marca 2014 roku (doręczenie zastępcze). Trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upłynął z dniem 24 kwietnia 2014 roku. Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi wpłynął do organu w dniu 13 lipca 2016 roku (data stempla pocztowego to 11 lipca 2016 roku), a więc wniosek o przywrócenie terminu został złożony z ponad dwuletnim uchybieniem terminu do wniesienia skargi. Skarżąca utrzymuje, że przyczyna uchybienia terminu ustała z dniem 04 lipca 2016 roku, gdyż wówczas zapoznała się z decyzją organu odwoławczego. Sąd przyjął, że skoro w aktach sprawy nie ma dowodów uzasadniających stanowisko, że wniosek o przywrócenie terminu jest spóźniony w rozumieniu art. 88 P.p.s.a., to żądanie Skarżącej podlega merytorycznej ocenie. Okoliczności kontrolowanej sprawy wskazują na brak podstaw do uwzględnienia wniosku. Skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi. Sąd nie podziela stanowiska, że rzeczywistą okolicznością uchybienia terminowi do złożenia skargi do sądu administracyjnego była choroba skarżącej, a w szczególności hospitalizacja oraz dalsze leczenie obejmujące chemioterapię. Powołane okoliczności, w ocenie Sądu, nie mogą być przyczyną braku podjęcia korespondencji zawierającej decyzję organu odwoławczego, bo miały miejsce co najmniej trzy lata przed datą osobistego zainicjowania przez stronę postępowania przed organem II instancji. W aktach administracyjnych znajdują się także pisma Skarżącej datowane na kwiecień 2013 roku, a kierowane do Naczelnika Urzędu Celnego w K.. Korespondencję kierowaną do skarżącej podejmowali dorośli domownicy lub pracownik strony postępowania (sekretarka). Wyjaśnić zatem należy, że nierzeczywiste okoliczności powołane jako przyczyna uchybienia terminowi do złożenia skargi nie mogą prowadzić do uwzględnienia wniosku, nawet jeśli mogłyby być potraktowane jako przypadek wyjątkowy w rozumieniu art. 87 §5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 85 oraz art. 86 §1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.