III SA/Po 834/16
PostanowienieWSA w Poznaniu2016-12-02
Skład orzekający: Marek Sachajko
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do przywrócenia terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, jeśli strona uchybiła terminowi z powodu choroby nowotworowej i leczenia, ale nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu w okresie doręczenia decyzji?Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi, ponieważ strona skarżąca nie uprawdopodobniła skutecznie, że w okresie doręczenia decyzji organu II instancji przebywała na leczeniu szpitalnym i nie mogła wnieść skargi osobiście lub za pomocą osób trzecich. Pomimo choroby i leczenia, strona nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu w sposób wymagany przez przepisy.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z października 2013 r. w sprawie podatku akcyzowego, twierdząc, że nie mogła odebrać decyzji z powodu choroby nowotworowej i leczenia. Sąd wezwał stronę do uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu w okresie doręczenia decyzji. Strona przedłożyła zaświadczenie o leczeniu onkologicznym, jednak sąd uznał, że nie wykazała ona skutecznie braku winy w uchybieniu terminu.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 2 grudnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Sachajko po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym i określenia jego wysokości za miesiąc październik 2010 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Decyzja organu II instancji została doręczona skarżącej (w trybie art. 148 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa) w dniu [...] października 2013r.
Pismem z dnia [...] lipca 2016 r. strona wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Strona podniosła, że decyzja II instancji była awizowana, ale nie mogła jej odebrać na poczcie ze względu na stan zdrowia. W 2009 wykryto u skarżącej nowotwór, w 2010 r. leczyła się z tego powodu w szpitalu. Po wyjściu ze szpitala strona przechodziła kilkukrotnie chemioterapię. Nie była w stanie zajmować się sprawami swojej firmy. Skarżąca wskazała, że o wydaniu decyzji dowiedziała się [...] lipca 2016 r.
Zarządzeniem z dnia [...] października 2016 r. wezwano stronę skarżącą do uprawdopodobnienia wniosku o przywrócenie terminu poprzez wskazanie, czy w okresie od października do listopada 2013 r. była poddawana zabiegom leczniczym, (hospitalizowana, poddawana leczeniu w inny sposób itd.) – w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przywrócenia terminu.
Wezwanie doręczono stronie w dniu [...] października 2016 r. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca pismem nadanym w dniu [...] listopada 2016 r. przedłożyła zaświadczenie, że przebywa pod stałą kontrolą Poradni Onkologicznej [...] w P. po przebytym leczeniu operacyjnym z powodu raka piersi. Aktualnie kontynuuje leczenie farmakologiczne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. – Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Zaznaczyć trzeba, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Brak winy powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. postanowienie SN z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I CKN 556/98, postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1999 r., sygn. akt II UKN 667/98). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. wyrok NSA z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 1999 r., sygn. akt I SA/Ka 1609/97).
Analizując przedmiotową sprawę w zakresie powyższych przesłanek ustawowych Sąd stwierdził, że wniosek strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie był zasadny.
Skarżąca uzasadnia uchybienie terminowi tym, że decyzja organu II instancji była awizowana, ale nie mogła jej odebrać na poczcie ze względu na stan zdrowia. W 2009 wykryto u skarżącej nowotwór, w 2010 r. leczyła się z tego powodu w szpitalu. Po wyjściu ze szpitala strona przechodziła kilkukrotnie chemioterapie. Nie była w stanie zajmować się sprawami swojej firmy. O wydaniu decyzji dowiedziała się w dniu [...] lipca 2016 r.
Zarządzeniem z dnia [...] października 2016 r. wezwano stronę skarżącą do uprawdopodobnienia wniosku o przywrócenie terminu poprzez wskazanie, czy w okresie października - listopada 2013 r. (termin do wniesienia skargi na decyzję organu II instancji) była poddawana zabiegom leczniczym, hospitalizowana itd. – w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przywrócenia terminu.
Wezwanie doręczono stronie w dniu [...] października 2016 r. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca pismem nadanym w dniu [...] listopada 2016 r. przedłożyła zaświadczenie, że przebywa pod stałą kontrolą Poradni Onkologicznej [...] w P. po przebytym leczeniu operacyjnym z powodu raka piersi. Aktualnie kontynuuje ona leczenie farmakologiczne.
Strona nie wykazała zatem skutecznie – mimo wyraźnego wezwania Sądu w tym zakresie, że w okresie doręczenia decyzji II instancji przebywała ona na leczeniu szpitalnym i nie mogła wnieść skargi – osobiście lub za pomocą osób trzecich.
Jednocześnie wskazać należy, że wbrew twierdzeniom skarżącej, decyzja organu Ii instancji nie została doręczona w trybie tzw. podwójnego awizo, lecz została doręczona skarżącej (na ręce pracownika).
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło