III SA/Po 838/11

Dnia 23 maja 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak (spr.) Sędziowie WSA Beata Sokołowska WSA Walentyna Długaszewska Protokolant: stażysta Anna Zys-Ruszkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2012 roku przy udziale sprawy ze skargi K. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2011 roku nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011 rok postanawia I. odrzucić skargę, II. przyznać doradcy podatkowemu R. Sz. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu kwotę 295,20,- (dwieście dziewięćdziesiąt pięć i 20/100) złotych uwzględniającą podatek od towarów i usług w kwocie 55,20,- (pięćdziesiąt pięć i 20/100) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu. W treści skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze w [...] w przedmiocie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za rok 2011, K. M. zawarł zarzuty dotyczące postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] o odmowie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011 rok. Skarżący wskazał, że jego wniosek o zawieszenie postępowania był uzasadniony, gdyż bezsprzecznie spełniony został wymóg z art. 201 §1 pkt 2 ustawy - Ordynacja podatkowa, ponieważ, ż powództwa skarżącego przeciwko Miastu i Gminie [...] toczy się przed sądem powszechnym postępowanie o zapłatę kwoty 374.000. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 28 października 2001 roku rozdzielono skargi i zarejestrowano: - skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] dnia [...] lipca 2011 roku nr [...], - skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2011 roku nr [...]. Samorządowego Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Organ wskazał, że spór o zapłatę przed sądem cywilnym nie jest zagadnieniem wstępnym dla ustalenia zobowiązania podatkowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Merytoryczne badanie przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu jest możliwe wówczas, gdy skarga na ten akt jest dopuszczalna. Zgodnie z art. 52 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 poz. 270, dalej p.p.s.a.) warunkiem zaskarżenia określonego aktu jest wyczerpanie środków zaskarżenia. Przez wyczerpanie środków zaskarżania należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie. Stosownie do art. 201 §3 w związku z art. 239 oraz art. 221 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. nr 8, poz. 60 ze zm.) na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania wydane przez organ drugiej instancji służy zażalenie. Skarżący nie skorzystał z tego środka zaskarżenia. Zatem skarga na zaskarżone postanowienie jest z innych powodów niedopuszczalna. W konsekwencji, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 i §3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia. Zaskarżone postanowienie zawiera błędne pouczenie o prawie złożenia skargi do sądu administracyjnego. Wskazać jednak należy, że wyrokiem z dnia 23 maja 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2011 roku nr [...] poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...]. Skarżący zachowuje prawo wystąpienia z wnioskiem o zawieszenie postępowania w postępowaniu administracyjnym wywołanym uchyleniem wskazanych rozstrzygnięć organów podatkowych.