III SA/Po 844/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 8 września 2009 r., nr [...] w przedmiocie określenia prawidłowej kwoty długu celnego postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 lutego 2010 r. (sygn. akt III SA/Po 844/09). /-/ B. Koś WSA/post.1 – sentencja postanowienia Wyrokiem z dnia 12 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę R. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 8 września 2009 r. w przedmiocie określenia prawidłowej kwoty długu celnego. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 11 marca 2010 r. Postanowieniem z dnia 31 marca 2010 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. W dniu 14 maja 2010 r. wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w Poznaniu pełnomocnik – r. pr. F. K. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku wraz ze sporządzoną przez siebie skargą kasacyjną. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, że informacja Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o przyznanym skarżącemu prawie pomocy oraz pismo Okręgowej Izby Radców Prawnych w Poznaniu o wyznaczeniu dla skarżącego pełnomocnika z urzędu zostały doręczone pełnomocnikowi w dniu 4 maja 2010 r. Natomiast w dniu 10 maja 2010 r. skarżący dostarczył pełnomocnikowi stosowne pełnomocnictwo i z tym dniem – zdaniem pełnomocnika, ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Termin ten liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, który w przypadku ustanowienia pełnomocnika w ramach prawa pomocy winien być liczony od dnia, w którym ustanowiony pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, co ma miejsce z chwilą uzyskania informacji o wyznaczeniu go pełnomocnikiem w ramach prawa pomocy. Stosownie bowiem do art. 244 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym od dnia 10 kwietnia 2010 r. ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. Już zatem z chwilą powzięcia wiadomości przez pełnomocnika o wyznaczeniu go pełnomocnikiem w ramach prawa pomocy ma on obiektywną możliwość zapoznania się z aktami sprawy i złożenia wniosku o przywrócenie terminu wraz z czynnością procesową, która nie została dokonana w ustawowym terminie i to bez potrzeby uzyskania wymaganego w poprzednim stanie prawnym dokumentu pełnomocnictwa. Należy przy tym dodać, iż ustawa z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 10 marca 2010 r. Nr 36, poz. 196), mocą której znowelizowano wyżej powołany art. 244 § 2 p.p.s.a., nie zawiera przepisu przejściowego w odniesieniu do stosowania art. 244 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu nadanym tą ustawą, wobec czego, zważywszy iż przepis ten ma charakter proceduralny – zgodnie z ogólną regułą bezpośredniego działania nowej ustawy, znajduje on zastosowanie od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej, tj. 10 kwietnia 2010 r. także w sytuacji, gdy tak jak w niniejszej sprawie ustanowienie pełnomocnika w ramach prawa pomocy nastąpiło przed tym dniem. W przedmiotowej sprawie – jak wskazał ustanowiony w ramach prawa pomocy pełnomocnik skarżącego, uzyskał on informację o wyznaczeniu go pełnomocnikiem dla skarżącego w dniu 4 maja 2010 r., a zatem od tego dnia zaczął biec termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Termin powyższy upłynął więc z dniem 11 maja 2010 r. W konsekwencji wniosek o przywrócenie terminu złożony w niniejszej sprawie dopiero w dniu 14 maja 2010 r. należało odrzucić jako spóźniony, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 88 p.p.s.a. /-/ B. Koś