III SA/Po 847/11

Dnia 16 listopada 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi t na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2008 postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 27 września 2011 r. strona skarżąca poinformowała o tym, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. stwierdziło nieważność decyzji będącej przedmiotem skargi. W związku z tym spółka wniosła o umorzenie postępowania sądowego i zasądzenie kosztów sądowych. Jak wynika z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż cofnięcie skargi lub śmierć strony. Postępowanie sądowe staje się takie w przypadku, gdy w jego toku wystąpią zdarzenia, w których następstwie zakończy się sprawa sądowoadministracyjna, co oznacza, że przed wydaniem wyroku wygaśnie przedmiot zaskarżenia. Należało zatem ocenić, czy w dacie kontroli sądowej zaskarżona decyzja Kolegium nadal istniała w obrocie prawnym. Jeśli bowiem przed wydaniem orzeczenia sądowego, decyzji mającej być przedmiotem oceny by już nie było, to postępowanie stałoby się bezprzedmiotowe i należałoby je jako takie umorzyć. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Po stwierdzeniu nieważności zaskarżonej decyzji, została ona wyeliminowana z obrotu prawnego. Z tego tez powodu Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 orzekł, jak w punkcie I postanowienia. Jednocześnie Sąd w punkcie II postanowienia zasądził na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania. Stwierdzić bowiem należy, iż umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wynikało z uznania, iż wydanie decyzji w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji objętej skargą jest równoznaczne z uwzględnieniem skargi, o którym mowa w art. 54 § 3 p.p.s.a. Stwierdzając nieważność swojej decyzji, Kolegium dokonało swoistej samokontroli tej decyzji i stwierdziło, że jest ona sprzeczna z prawem i jako taka powinna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego. W przypadku umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., zgodnie z art. 201 § 1 tej ustawy, skarżącej przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania. Na zasądzone koszty postępowania składa się: wpis od skargi (2.000 zł), oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej (3.600 zł), zgodnie z § 2 pkt 1 lit. f rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003r. w sprawie wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075).