III SA/Po 851/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska Sędziowie Protokolant po rozpoznaniu w dniu 21 października 2008 r. przy udziale na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. i R. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [ ... ]r. Nr [ ... ] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia podziału nieruchomości postanawia : odrzucić wniosek M. D. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 06 marca 2008 r., sygn. akt III S.A./Po 851/07 /- Beata Sokołowska T.M.d WSA/post.1 – sentencja postanowienia Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego ( art. 175 ustawy ). Wnosi się ją przy tym do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie w terminie trzydziestu dni od doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem ( art. 177 §1 ustawy ). Wynika stąd, iż koniecznym warunkiem do skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej jest uprzednie złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku oddalającego skargę, a termin do złożenia tego środka zaskarżenia zaczyna biec od momentu doręczenia uzasadnienia. Wyrokiem z dnia 06 marca 2008 r. tutejszy Sąd oddalił skargę M. D. i R. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [ ... ] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia podziału nieruchomości ( sygn. akt III SA/Po 851/07 ). Skarżąca R. D. wniosła w ustawowym terminie o sporządzenie uzasadnienia wyroku, które otrzymała w dniu 14 kwietnia 2008 r. ( k. 43 akt ). Pismem z dnia 13 maja 2008r. radca prawny Ł. K. wniósł skargę kasacyjną w imieniu obojga skarżących ( działając na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez R. D. i M. D. w dniu 14 maja 2008 r. ). Ponieważ skarżący M. D. nie wnosił uprzednio w swoim imieniu o sporządzenie uzasadnienia wyroku i nie zostało mu one doręczone, należało uznać, iż nie wyczerpał obligatoryjnego trybu zaskarżenia wyroku sądu administracyjnego, wobec czego postanowieniem z dnia 11 czerwca 2008 r. orzeczono o odrzuceniu jego skargi kasacyjnej ( k. 70 ). Wnioskami złożonymi do Sądu w dniu 15 maja 2008 r. oboje skarżący wnieśli o przyznanie im prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika procesowego ( k. 49-56 ). Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2008 r. Referendarz sądowy ustanowił dla M. D. radcę prawnego ( k. 84-86 ). Pismem z dnia 2 września 2008 r. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych ustanowiła jako pełnomocnika obojga skarżących radcę prawnego W. W. ( k. 105 ), który otrzymał odpowiednie pełnomocnictwo od skarżącego M. D. w piśmie z dnia 24 września 2008 r. ( k. 113 ). Pismem z dnia 6 października 2008 r. radca prawny W. W. złożył wniosek o przywrócenie M. D. terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie wyroku Sądu z dnia 6 marca 2008 r. ( k. 121-124 ). Przyczyną uchybienia terminu do dokonania tej czynności procesowej miała być nieznajomość prawa przez skarżących, przekonanych, iż wniosek o sporządzenie uzasadnienia złożony przez jednego z małżonków stanowi wniosek złożony w imieniu ich obojga. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmian. ) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy , Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu do jej dokonania. Wniosek taki należy wnieść w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu , uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu ( art. 87 § 1 i § 2 ustawy ). Wniosek złożony po upływie ustawowego 7 dniowego terminu lub niedopuszczalny podlega odrzuceniu ( art. 88 ustawy ). W orzecznictwie sądowym podkreśla się, że w trakcie biegu terminu do dokonania danej czynności procesowej wymagającej udziału profesjonalnego pełnomocnika ( radcy prawnego czy adwokata ) strona może wnieść wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia takiego pełnomocnika. Złożenie przez stronę wniosku o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia danego środka zaskarżenia, a niemożność wniesienia w ustawowym terminie tego środka z przyczyn niezawinionych przez wyznaczonego pełnomocnika lub samą stronę może stanowić jedynie podstawę do żądania przywrócenia terminu ( patrz : postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 września 2001r. , sygn. akt II UZ 51/01, OSNP 2003/13/324 ). Należy przy tym zaznaczyć, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia środka zaskarżenia przez pełnomocnika ustanowionego przez Sąd ustaje w dniu, w którym dowiedział się on o wyznaczeniu go pełnomocnikiem (patrz m. in. : postanowienie SN z dnia 17 listopada 1998r., sygn. akt II UZ 122/98, OSNP 1999/22/736 oraz postanowienie SN z dnia 10 września 1971r. , I CZ 138/71, OSP 1972/3/50 ). Od tego momentu winno się zatem liczyć bieg 7 dniowego terminu do złożenia przez takiego pełnomocnika środka zaskarżenia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia ( art. 87 § 1 powyżej cytowanej ustawy ). Powyższe rozważania dotyczące możliwości faktycznego przekroczenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej ( ze względu na złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy ) dotyczą jednak wyłącznie czynności, do dokonania których ustawa przewiduje obligatoryjny udział profesjonalnego pełnomocnika procesowego. W niniejszej sprawie chodziło natomiast o czynność polegającą na złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, która może być dokonywana w toku postępowania przez samą stronę skarżącą. Nie ulega wątpliwości, iż skarżący M. D. w przepisanym terminie nie złożył wniosku o sporządzenie takiego uzasadnienia, ani też nie wnosił w tym terminie o ustanowienie radcy prawnego. Z tego względu należało stwierdzić, iż jego wniosek o przywrócenie terminu podlegał odrzuceniu, albowiem złożenie wniosku o ustanowienie radcy prawnego po upływie 7 dniowego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie mogło mieć wpływu na ewentualną możliwość późniejszego wniesienia żądania dotyczącego przywrócenia terminu. W przypadku czynności procesowych, które mogą być dokonywane przez same strony nie można bowiem uznać, iż wniesienie w ustawowym terminie do dokonania tych czynności ( czy tym bardziej po jego upływie ) wniosku o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika stanowi podstawę do ewentualnego domagania się przywrócenia terminu do dokonania tej czynności , na skutek późniejszego ustanowienia radcy prawnego lub adwokata. Wobec powyższego wniosek skarżącego jako niedopuszczalny podlegał odrzuceniu na podstawie art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i dlatego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ Beata Sokołowska T.M.d