III SA/Po 858/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Kosewska po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: odrzucić skargę kasacyjną /-/ M. Kosewska Wyrokiem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę A. W. z dnia [...]r. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania od pisma Starosty z dnia [...]r. nr [...] udzielającego skarżącemu wyjaśnień w związku z jego pismem z dnia [...]r. w sprawie żądania zapłaty wynikającej ze 100-letniej (scedowanej na niego) gwarancji hipotecznej na majątku S. gmina R., o obszarze [...] ha. Powyższy wyrok został doręczony skarżącemu – na jego wniosek – w dniu [...]r. W dniu [...]r. skarżący złożył pismo, w którym wskazał "Dotyczy: Kasacja -: rewizja od postanowienia WSA Poznań z dnia 13 marca 2008r.". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd uznał pismo skarżącego z dnia [...]r. jako skargę kasacyjną. Zgodnie bowiem z pouczeniem udzielonym skarżącemu na rozprawie w dniu 13 marca 2008r. od wyroku przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożona w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem za pośrednictwem tutejszego Sądu. Podkreślić jednak należy, że skarga kasacyjna, aby mogła zostać rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny musi zostać skutecznie wniesiona. Oznacza to, iż winna ona spełniać określone warunki - musi być w danej sprawie przewidziana przez ustawę, musi zostać wniesiona w terminie i musi spełniać wymogi formalne przewidziane dla pisma procesowego i dodatkowe wymienione w ustawie. Jeden z wymogów dopuszczalności skargi kasacyjne jest sformułowany w art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej w dalszej części p.p.s.a. Zgodnie z powołanym przepisem skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3. Z kolei § 2 art. 175 p.p.s.a. stanowi, że przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Skarga kasacyjna wniesiona przez skarżącego nie spełnia powyższego wymogu – nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a osobiście przez skarżącego. Dodatkowo skarżący nie należy do kręgu osób wymienionych w § 2 art. 175 p.p.s.a., które same skutecznie mogą sporządzić skargę kasacyjną. Podkreślenia wymaga fakt, że w pouczeniu udzielonym skarżącemu po ogłoszeniu wyroku na rozprawie w dniu 13 marca 2008r. wskazano, iż skarga kasacyjna pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, albo doradcą podatkowym - w sprawach obowiązków podatkowych lub rzecznikiem patentowym – w sprawach własności przemysłowej. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wobec faktu, iż skarga kasacyjna skarżącego nie została sporządzona przez jedną z osób, o których mowa w art. 175 p.p.s.a. jest ona niedopuszczalna i z tego powodu – na podstawie art. 178 p.p.s.a. – podlega odrzuceniu. Sąd dodatkowo zwraca uwagę, że w celu spełnienia powyższego wymogu dopuszczalności skargi kasacyjnej, skarżący mógł – zgodnie z art. 244 p.p.s.a. – zwrócić się do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego do sporządzenia skargi kasacyjnej. /-/ M. Kosewska D.W.d