III SA/Po 863/14
PostanowienieWSA w Poznaniu2014-10-02
Skład orzekający: Ireneusz Fornalik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym, ze względu na ryzyko wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, uznając, że jej wykonanie może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wskazano, że zapłata zobowiązania podatkowego w znacznej kwocie, w połączeniu z udokumentowanym zajęciem rachunków bankowych, może doprowadzić do utraty płynności finansowej, problemów z wywiązaniem się z innych zobowiązań, a nawet do likwidacji działalności gospodarczej skarżącej.Stan faktyczny
Skarżąca Spółka A. Sp. z o.o. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego określającą zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za okres od marca do września 2009 r. Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując trudną sytuacją finansową, brakiem wolnych środków, zajęciem rachunków bankowych uniemożliwiającym działalność gospodarczą oraz ryzykiem upadłości. Do wniosku dołączono dokumenty potwierdzające egzekucję, sprawozdania finansowe i odpis z KRS.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 2 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w B. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 12 maja 2014 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące od marca do września 2009 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji
Decyzją z dnia 12 maja 2014 r. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 12 kwietnia 2011 r. określającą skarżącej Spółce zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące od marca do września 2009 r. w łącznej kwocie [...] zł.
Skarżąca, reprezentowana przez adwokata, złożyła w dniu 12 czerwca 2014 r. (data wpływu do Izby Celnej) skargę na powyższą decyzję. Pismem z dnia 18 sierpnia 2014 r. skarżąca, reprezentowana przez adwokata, wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji w całości.
W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż jest w trudnej sytuacji finansowej, nie posiada wolnych środków finansowych, aby spłacić zobowiązanie podatkowe określone decyzją, natomiast zajęcie rachunków bankowych w ramach prowadzonej egzekucji do majątku skarżącej uniemożliwia dalszą działalność gospodarczą, co doprowadzi na skraj upadłości przez niemożność dokonywania zakupów w celu uzyskania przychodów ze sprzedaży – skarżąca prowadzi działalność handlową. Do wniosku skarżąca załączyła skany 2 tytułów wykonawczych oraz 7 zawiadomień o zajęciu, a także skany sprawozdań finansowych obejmujących lata 2010-2013 oraz sprawozdanie finansowe na dzień 30 czerwca 2014 r. oraz wydruk z KRS.
W dalszej części uzasadnienia skarżąca wskazała, iż zatrudnia 15 pracowników, natomiast prowadzona egzekucja doprowadzi do zaprzestania prowadzenia działalności, redukcji pracowników i ogłoszenia upadłości. Działalność ta jest prowadzona w nieruchomościach będących przedmiotem leasingu zwrotnego, których wartość przedstawia załącznik do wniosku. Skarżąca, zmuszona do zaprzestania działalności, straci pozyskanych przez lata działalności klientów, a pośrednictwo w sprzedaży paliw ciekłych jest zaledwie wycinkiem działalności skarżącej. Zajęcie rachunków bankowych i brak płynności finansowej skarżącej, w tym na spłatę rat leasingowych w kwocie 89.884,89 zł miesięcznie, uniemożliwi prowadzenie działalności i spowoduje likwidację skarżącej.
Ponadto pełnomocnik skarżącej podniósł, iż w skardze zawarł wniosek o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia pytań prejudycjalnych skierowanych przez WSA we Wrocławiu do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i gdyby takie orzeczenie zapadło również w rodzajowo zbliżonej sprawie skarżącej – czas oczekiwania na merytoryczne rozstrzygnięcie byłby znacząco długi, co dodatkowo skomplikowałoby sytuację finansową skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: P.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy rozpoznawaniu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody należy w szczególności przyjąć, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Wprawdzie świadczenie pieniężne, wokół spełnienia którego toczy się spór w niniejszej sprawie, jest z natury rzeczy świadczeniem odwracalnym, jednak rozważając skutki zapłaty należności, należało mieć na uwadze łączną wysokość zobowiązań, których dotyczą skargi złożone przez stronę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.
Biorąc pod uwagę wysokość zobowiązania podatkowego, przekraczającą [...] złotych, należy przyjąć, że jego zapłata może wywołać utratę przez skarżącą Spółkę płynności finansowej, prowadzącą do trudności w wywiązaniu się z ciążących na niej zobowiązań, a w konsekwencji nawet do likwidacji prowadzonej przez nią działalności gospodarczej.
W okolicznościach niniejszej sprawy o realności wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków świadczy udokumentowane wystawienie tytułów wykonawczych i zajęcie rachunków bankowych.
Wobec stwierdzonych okoliczności faktycznych, wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować poważne konsekwencje finansowe w majątku strony, co należy uznać za okoliczność powodującą powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło