III SA/Po 879/13

Dnia 4 grudnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S K na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P z dnia ... 2013 r. nr w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2011 rok postanawia: odrzucić skargę kasacyjną S P Postanowieniem z dnia 16 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę S K na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P z dnia ... 2013 r. nr ... . Orzeczenie to zostało doręczone stronie skarżącej i uczestnikom postępowania – w tym S P w dniu 25 października 2013r. wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem, że skarga kasacyjna pod rygorem odrzucenia winna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem, radcą prawnym bądź doradcą podatkowym (k. 20 i k. 25 akt sądowych). W piśmie z dnia 7 listopada 2013 r. (nadanym w dniu 22 listopada 2013 r.) S P wniosła do WSA w Poznaniu sporządzoną osobiście skargę kasacyjną (k. 34 akt sądowych). W powyższym piśmie uczestniczka postępowania nie zawarła podstaw kasacyjnych, ani ich uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym m. in. skargę kasacyjną niedopuszczalną. W świetle art. 173 § 1 p.p.s.a, od wyroków oraz postanowień kończących postępowanie w sprawie, wydanych przez wojewódzki sąd administracyjny przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do orzeczeń zaskarżalnych tym środkiem odwoławczym należy m. in. postanowienie o odrzuceniu skargi. Skarga kasacyjna jest najbardziej sformalizowanym środkiem prawnym przewidzianym w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Świadczy o tym zarówno istnienie tzw. przymusu adwokackiego, który oznacza, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona, tj. napisana i podpisana przez adwokata lub radcę prawnego (art. 175 § 1 P.p.s.a.), a także szczególne wymogi dotyczące formy i treści tego środka odwoławczego. Artykuł 176 p.p.s.a. stanowi, że skarga kasacyjna powinna czynić zadość - po pierwsze - wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym i - po drugie - zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części oraz przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, a także wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Powyższe wymogi formalne skargi kasacyjnej można podzielić na dwie zasadnicze kategorie: wymogi usuwalne, w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 178 p.p.s.a. - do których należą wymagania przewidziane w art. 46 - 47 i art. 215 § 1 p.p.s.a oraz wymogi nieusuwalne - wynikające z art. 176 p.p.s.a. Charakter nieusuwalny ma również wskazany przymus adwokacki. W okolicznościach niniejszej sprawy uczestniczka postępowania nie sformułowała w treści pisma obejmującego skargę kasacyjną konkretnych podstaw kasacyjnych, ani nie zawarła w nim ich uzasadnienia. Przede wszystkim jednak podkreślić należy, że wniesiona przez uczestniczkę postępowania skarga kasacyjna, pomimo prawidłowego pouczenia w piśmie sądowym o konieczności jej sporządzenia przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego), została sporządzona przez nią osobiście. Tym samym skarga kasacyjna strony zawiera brak, którego nie można usunąć w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a., co czyni ją niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.