III SA/Po 879/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska Sędzia WSA Marek Sachajko Asesor WSA Piotr Ławrynowicz (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 03 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych na automacie bez zezwolenia oddala skargę. Dyrektor Izby Skarbowej (DIAS) decyzją z [...] marca 2021 r. nr [...], na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, dalej O.p.) w związku z art. 2 ust. 3-5, art. 3, art. 89 ust. 1 pkt 1, ust. 4 pkt 1 lit. a, art. 90, art. 91 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2018 r., poz. 165, dalej: u.g.h.) w brzmieniu obowiązującym na dzień przeprowadzenia kontroli, tj. [...] marca 2018 r., po rozpatrzeniu odwołania A. M. od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] (NUCS) z [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia stronie kary pieniężnej w wys. [...] zł jako urządzającemu gry hazardowe bez koncesji bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia na automacie o nazwie [...] bez numeru, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzję tę wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym. Funkcjonariusze [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] ([...]UCS) [...] marca 2018 r. przeprowadzili działania w lokalu "[...]" przy [...] w [...], w którym działalność gospodarczą prowadziła A. M. ([...]). Ujawniono zainstalowane i gotowe do gry 2 automaty: 1. o nazwie [...] bez numeru oraz 2. [...] nr [...]. Z uwagi, że przedmiotowe urządzenia wyglądem i budową przypominały automaty do gier hazardowych funkcjonariusze [...]UCS powzięli podejrzenie, że na urządzeniach tych są urządzane gry automatach, o których mowa w u.g.h. W lokalu zastano prowadzącą działalność A. M. oraz osobę grającego na automatach W. M.. Na widok funkcjonariuszy A. M. odłączyła zasilanie automatów, co spowodowało ich zablokowanie. Po ponownym włączeniu zasilania na automacie [...] wyświetlał się komunikat "Automat zablokowany, Automat nie posiada wystarczającej ilości monet, Proszę przywołać obsługę, Napełnij Hopper". W automacie [...] wrzucanie monet i banknotów nie powodowało zwiększania ilości punktów kredytowych, niezbędnych do przeprowadzenia gier. Uniemożliwiło to przeprowadzenie eksperymentu procesowego z gier na automatach. Kontrolujący dokonali oględzin automatów i zajęli je celem przeprowadzenia oględzin przez biegłego sądowego. Funkcjonariusze w obecności A. M. dokonali przeszukania baru. Oprócz automatów ujawniono i zajęto również klucze do elektroniki i otwierania automatów (6 szt.), a także kartkę ze stanem liczników automatów (oraz kwotami w zł). Obsługująca lokal nie złożyła oświadczeń co do pochodzenia ww. rzeczy. Z uwagi na brak możliwości lokalowych i technicznych, podczas kontroli nie przesłuchano w charakterze świadków ww. osób. Ustalenia udokumentowano stosownymi protokołami i notatką urzędową (z [...].03.2018 r.). Powołany przez organ biegły sądowy z zakresu informatyki mgr inż. W. K. w ekspertyzie z [...] stycznia 2019 r. stwierdził, że gry na ww. automacie [...] wyczerpują definicję gier na automatach w rozumieniu u.g.h. W związku z postępowaniem prowadzonym pod sygn. [...] przesłuchano w charakterze świadków A. M. ([...]07. i [...].11.2018 r.) oraz W. M. ([...].10.2018 r.). A. M. zeznała, że [...] prowadzi od 5 lat. Wyjaśniła, że automaty do jej lokalu wstawiło pod koniec II 2018 r. dwóch mężczyzn, którzy przywieźli i podłączyli je, ale nie zostawili żadnych dokumentów, ani numeru tel. do osoby, którą należy powiadomić w razie awarii urządzenia. Zostawili tylko klucze do automatów. Na pytanie - kto płacił jej za dzierżawę powierzchni - odpowiedziała, że nie dostała żadnych pieniędzy. Podała, że nie wiedziała, czyją własnością są zatrzymane automaty do gier, a ona sama nie robiła niczego przy nich, nie używała do nich kluczy, nie zgłaszała nikomu awarii, nie wypłacała żadnych wygranych graczom, ani nie zapisywała wygranych. Automaty włączały się samoczynnie i "chyba same wypłacały" wygrane. W trakcie drugiego przesłuchania oświadczyła, że nie zna danych osób, które są właścicielami automatów i nie wie kto je serwisował. Na podstawie art. 183 K.p.k. świadek odmówiła odpowiedzi na dalsze pytania. W. M. zeznał, że zna panią A. ., która obsługiwała w barze, ponieważ czasem chodzi tam na obiady, dokładał do pieca lub grał na automacie. Dobrze znał i objaśnił zasady gry na ww. automatach. Nie pamiętał dokładnie od kiedy automaty stały w barze, ale gdy był na obiedzie w grudniu 2017 r. to 2 automaty tam były –"Automaty stały za drzwiami. Jeśli ktoś wiedział, że są to mógł na nich zagrać.". Podał, że kiedyś podczas gry na automacie zostały mu punkty "za jakieś [...] zł, to pani A. z baru wpisała w zeszyt i powiedziała, że jak następnym razem przyjadę, to da mi to [...] zł (...). Gdy przyjechałem, to dała mi te [...] zł.". Raz widział, jak "pani A. właścicielka baru otwierała automat i albo wkładała pieniądze, albo z niego wyjmowała", tzn., że mogła wtedy wkładać pięciozłotówki lub wyjmować banknoty. Dokumentację z ww. kontroli oraz dokumenty z akt sprawy przekazano do Działu Postępowania Podatkowego [...]UCS Delegatura w [...]. W konsekwencji NUCS postanowieniem z [...] października 2019 r. wszczął z urzędu wobec A. M. postępowanie w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w związku z urządzaniem gier na automacie o nazwie [...] bez numeru bez koncesji i zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia. Po dokonaniu analizy materiału dowodowego NUCS decyzją z [...] listopada 2019 r. wymierzył stronie karę pieniężną w wys. [...] zł jako urządzającemu gry hazardowe bez koncesji, bez zezwolenia lub z dokonania wymaganego zgłoszenia, na ww. automacie o nazwie [...] bez numeru. W odwołaniu od powyższej decyzji A. M. wniosła o jej uchylenie. W uzupełnieniu odwołania podała, że będąc jedynie dysponentem lokalu, w którym znajdował ww. automat nie może być uznana za urządzającego gry hazardowe na automacie. W dacie kontroli prowadziła jedynie działalność gospodarczą w zakresie baru piwnego i zaprzecza, jakoby wykonywała aktywnie czynności, które można byłoby uznać za urządzanie gier hazardowych na nielegalnym automacie. Nie była też właścicielką automatu i nie miała świadomości jego nielegalności. Nie miała też korzyści z tytułu działania automatu. Utrzymując w mocy decyzję organu I instancji (jak wskazano na wstępie) DIAS wyjaśnił, że spór sprowadza się nie tyle do kwestii, czy organ I instancji słusznie uznał, że gry urządzane na przedmiotowym automacie były grami na automatach w rozumieniu przepisów u.g.h., lecz czy w związku z powyższym, organ zasadnie uznał stronę za urządzającego na ww. automacie gry bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia i w konsekwencji, czy prawidłowo wymierzył jej karę pieniężną na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1, ust. 4 pkt 1 lit a) u.g.h. Organ odwoławczy przytoczył treść przepisów art. 3, art. 6 ust. 1, art. 14 ust. 1, art. 89 ust. 1 pkt 1, art. 90 ust. 1 i 2, art. 91 u.g.h., by skonstatować, że dla wymierzenia omawianej kary pieniężnej konieczne jest wystąpienie 3 elementów, tj. ustalenie podmiotu urządzającego gry na automatach, ustalenie sposobu charakteru tych gier, tzn. czy są to gry na automatach w rozumieniu u.g.h., a także ustalenie, że gry na automatach były urządzane bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia. Zdaniem DIAS nie ulega wątpliwości, że strona nie legitymowała się w dniu kontroli koncesją na prowadzenie kasyna gry, nie była podmiotem wykonującym monopol państwa w zakresie gier urządzanych w salonach gier na automatach, a lokal, w którym stwierdzono obecność przedmiotowego automatu do gier nie był ani kasynem gry, ani salonem gier na automatach. Jakkolwiek w odwołaniu strona nie kwestionuje charakteru losowego gier urządzanych na kontrolowanym automacie, to organ odwoławczy, posiłkując się ustaleniami biegłego zawartymi w sporządzonej w sprawie ekspertyzie, szeroko wyjaśnił, dlaczego uznano, że gry urządzane na przedmiotowym automacie były grami na automatach w rozumieniu u.g.h. Następnie DIAS stwierdził, że spełniona została też przesłanka organizowania gier na automatach w rozumieniu przepisów u.g.h. Gry na automacie były grami losowymi, urządzanymi w celach komercyjnych oraz toczyły się o wygrane (art. 2 ust. 3 i ust. 5 u.g.h.). Dlatego należało uznać, że NUCS w decyzji z [...] listopada 2019 r. wykazał, że gry na ww. automacie spełniają kryteria określone dla gier na automatach w rozumieniu u.g.h. W ocenie DIAS prawidłowo uznano A. M. za urządzającą gry hazardowe bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia, na ww. automacie. Wyjaśniono, że choć brak jest definicji pojęcia "urządzającego gry" użytego w treści art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h., to dla wykładni tego pojęcia koniecznym jest przeprowadzenie analizy jego znaczenia w kontekście całej ustawy. Z treści art. 4 u.g.h. można wywnioskować, że w przypadku urządzania gier chodzi o prowadzenie, bądź też uruchomienie działalności hazardowej w określonym miejscu. Urządzanie gry będzie zatem oznaczało układanie systemu gry, organizowanie jej, określenie wygranych, udostępnienie sprzętu, lokalu itp. Urządzanie gier nie może być utożsamiane wyłącznie z kwestią ich fizycznego prowadzenia i tym samym powinno być rozumiane w szerszy sposób. Pojęcie to, oprócz aspektów formalnych, obejmuje także m.in. kwestie posiadania i udostępniania sprzętu do gier, zarządzania nim oraz wykorzystania określonego oprogramowania. Warunkiem przypisania odpowiedzialności za "urządzanie gier" na automatach jest wykazanie, że dany podmiot aktywnie uczestniczył w procesie urządzania nielegalnych gier hazardowych, a więc podejmował określone czynności nie tylko związane z procesem udostępniania automatów, lecz także z ich obsługą oraz stwarzaniem technicznych, ekonomicznych i organizacyjnych warunków umożliwiających sprawne i niezakłócone funkcjonowanie samego urządzania oraz jego używanie do celów związanych z komercyjnym procesem organizowania gier hazardowych. Urządzającym grę na automatach będzie zatem każdy podmiot, który organizuje tę grę hazardową, bez względu na to czy obiektywnie jest zdolny do spełnienia jednego z warunków uzyskania koncesji w postaci odpowiedniej, ustawowo określonej formy prawnej prowadzonej działalności regulowanej. Przepis art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. nie uzależnia bowiem zastosowania kary w sytuacji urządzania gier na automatach od formy prawnej podmiotu urządzającego taką grę. Zdaniem DIAS zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, iż A. M. urządzała gry na automatach. Zeznała: "Prowadzę działalność gospodarczą w postaci baru piwnego w [...] przy [...]. (...) ten bar prowadzę około 5 lat. Sprzedaję tam napoje alkoholowe i jest tam mała gastronomia. (...) Pracuję tam sama." W odpowiedzi na pytanie funkcjonariusza o to, czy w okresie działalności baru wzywała policję potwierdziła, że czasem, gdy były potańcówki zdarzały się przypadki naruszenia porządku i wtedy wzywała firmę ochroniarską "[...]". Ponadto z danych z CEIDG wynika, że stałe miejsce wykonywania przez nią działalności gospodarczej pod nazwą A. M. [...]" mieści się pod adresem: [...], [...]. W. M. (klient baru i gracz na automatach) określił panią A. "która obsługiwała w barze" jako właścicielkę lokalu. Pomimo, iż strona nie odpowiedziała na wezwanie organu (z [...].06.2018 r.) i nie przedłożyła umowy najmu powierzchni ww. lokalu ani żadnych dokumentów dotyczących automatów do gier wstawionych w barze [...], to z uwagi na zebrane dowody organ II instancji uznał, że strona posiadała tytuł prawny do lokalu, w którym były urządzane gry na automacie. Będąc dysponentem ww. lokalu wstawiła do tego lokalu 2 automaty do gier (m.in. automat [...]) i urządzała na nich gry. Nie ma znaczenia, czy wstawienie ww. automatu było dokonane przez odwołującą i na jej rzecz, czy odbyło się z inicjatywy "dwóch nieznanych mężczyzn", o których strona wspomniała w trakcie przesłuchania (co nie znajduje potwierdzenia w pozostałym materiale dowodowym). Karą pieniężną nie jest objęty bowiem automat, lecz wymierza się ją urządzającemu gry hazardowe. Ponadto W. M. podał, że odwiedzał często [...] (jako klient, gracz na automatach lub jako osoba pomagająca przy piecu). Jego zeznania wskazują na to, że władająca lokalem "pani A. " wyposażyła swój lokal w ww. automat, przeznaczając dla niego miejsce za drzwiami sali głównej lokalu, zapewniła jego zasilanie energią elektryczną, umożliwiała na nim grę graczom, sprawowała co najmniej nadzór nad eksploatowanym automatem, prowadziła (w zeszycie) zapisy dotyczące stanu punktów na urządzeniu i wysokości wygranych, pośredniczyła w wypłacie wygranych, jeżeli w automacie zabrakło pieniędzy - pięciozłotówek - na wygrane (np. świadkowi strona wypłaciła wygrane przez niego [...] zł podczas jego następnej wizyty w lokalu). Ponadto, posiadając klucze do automatu, otwierała go w celu uzupełniania pieniędzy lub wyjmowania z niego pieniędzy wpłaconych przez grających. O uczestnictwie strony w urządzaniu gier na automacie świadczy również to, że kontrolujący w trakcie przeszukania lokalu zabezpieczyli 6 szt. kluczy do elektroniki i otwierania automatów oraz zapiski w postaci kartki ze stanem liczników automatów (w barze pracowała tylko A. M.). Nadto strona utrudniła funkcjonariuszom przeprowadzenie kontroli lokalu poprzez celowe wyłączenie zasilania elektrycznego ujawnionych automatów i uniemożliwienie przeprowadzenia na nich eksperymentu procesowego. Strona przesłuchiwana w charakterze świadka (w dniu [...].11.2018 r.), na podstawie art. 183 § 1 K.pk., skorzystała z prawa do odmowy odpowiedzi na zadane jej pytania. Skorzystanie przez nią z tego prawa sugeruje, że zdecydowała się nie ujawniać okoliczności związanych z legalnością urządzania gier na automatach w swoim lokalu, co jeszcze bardziej uwiarygodnia zeznania W. M.. Wobec powyższego DIAS za niewiarygodne uznał zeznania A. M. (z [...].07.2018 r.) nie tylko w części dotyczącej wskazania, że automaty do gier zostały wstawione do [...] pod koniec II 2018 r. ale także, iż nie wykonywała ona żadnych czynności związanych z tymi automatami, nie używała znajdujących się w lokalu kluczy do automatów, nie zapisywała wygranych uzyskiwanych przez graczy na urządzeniach i nie wypłacała ich. Zeznania strony są niewiarygodne w konfrontacji z pozostałym materiałem dowodowym, zwłaszcza z zeznaniami W. M. oraz faktem zabezpieczenia w barze zapisków zawierających stany liczników automatów oraz kluczy do elektroniki i otwierania automatów. Nadto ustalenia organu I instancji pokrywają się z ustaleniami dokonanymi w postępowaniu karnym o sygn. akt II K 275/19 przez Sąd Rejonowy w [...] Wydział II Kamy, który [...] czerwca 2019 r. wydał wyrok nakazowy uznając A. M. za winną tego, że w okresie od stycznia 2018 r. do [...] marca 2018 r., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu tego samego zamiaru, prowadziła gry m.in. na automacie [...] bez zewnętrznych oznaczeń numerycznych w przedmiotowym lokalu, poza kasynem gry i bez posiadanej koncesji, tj. wbrew przepisom art. 6 ust. 1 i art. 14 ust. 1 u.g.h. Ustalenia te w ocenie DIAS przeczą twierdzeniom odwołującej o braku świadomości, że urządzanie gier na ww. automacie działającym w jej lokalu było nielegalne. Strona musiała być świadoma odpowiedzialności i ewentualnych skutków z tytułu urządzania gier hazardowych bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia na automacie. Powszechnie wiadomo, że urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach jest działalnością koncesjonowaną, a więc podlegającą ścisłej kontroli państwowej oraz, że dozwolone jest wyłącznie na zasadach określonych w u.g.h. Każda inna działalność w tym zakresie jest działalnością nielegalną. Szeroko nagłaśniane i komentowane przez media są działania Służby Celnej, a od [...] marca 2017 r. Służby Celno-Skarbowej, zmierzające do zwalczania nielegalnej działalności polegającej na urządzaniu i prowadzeniu gier hazardowych na nielegalnych automatach. Strona musiała więc zdawać sobie sprawę z ryzyka, jakie niesie zgoda na wstawienie automatu do gier do użytkowanego przez nią lokalu. Wystarczającą podstawą do wymierzenia kary pieniężnej z art. 89 u.g.h. jest zaś konkretne zachowanie sprawcy czynu zabronionego z punktu widzenia treści normy prawnej. W takim przypadku mamy do czynienia z tzw. obiektywną odpowiedzialnością spowodowaną zaistnieniem okoliczności faktycznych określonych w przepisach prawa. Wobec powyższego DIAS nie znalazł podstaw do zakwestionowania prawidłowości zaskarżonej decyzji. W skardze skierowanej do tutejszego Sądu na powyższą decyzję A. M. zarzuciła DIAS: 1) błąd w ustaleniach faktycznych mający istotny wpływ na treść decyzji polegający na nieprawidłowym ustaleniu, że jestem osobą urządzającą gry hazardowe na przedmiotowym automacie, w sytuacji gdy w lokalu prowadziła małą gastronomię, ponadto nie wskazano jak dokładnie miałaby urządzać ww. gry, a w konsekwencji nie zachodzą łącznie przesłanki z art. 89 u.g.h. uzasadniające wymierzenie jej kary; 2) naruszenie przepisu postępowania art. 6, art. 7 i art. 77 K.p.a., szczególności poprzez niedozwolone ustalenie stanu faktycznego sprawy poprzez wyciąganie wobec niej negatywnych konsekwencji z uwagi na skorzystanie z prawa do odmowy odpowiedzi na pytania, które zgodnie pouczeniami procedury karnej, miały mieć charakter ochronny, nie dopuszczając do interpretowania faktu skorzystania przez świadka z tego prawa jako uznanie przez organ wprost jako okoliczności obciążającej oznaczającej ukrywanie swojej odpowiedzialności karnej lub karnoskarbowej. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. W motywach skargi podniosła, że organy orzekające błędnie ustaliły stan faktyczny sprawy w zakresie, w jakim przypisuje się jej urządzanie gier hazardowych na przedmiotowym automacie. Okoliczności tej nie zbadano we właściwy sposób. Bezpodstawna jest interpretacja przesłanki "urządzania" gier hazardowych przyjęta przez organy. Analiza zaskarżonej decyzji daje przekonanie, że każdy kto zastępowałby skarżącą pod jej nieobecność w obowiązkach w prowadzonym przez nią lokalu może spowodować jej odpowiedzialność, ponieważ - jak wskazuje organ - można tego dokonać poprzez organizowanie - co zrozumiałe, ale także udostępnienie lokalu itp. Takie rozumienie przepisu jest nieuprawnione, jako zbyt ogólne i zbyt szerokie. Niedostateczne jest przytaczanie orzeczeń zapadłych w innych sprawach bez wskazania w jakich stanach faktycznych one zapadały. Strona wskazała, iż ma świadomość, że istnieje tzw. linia orzecznicza, która z pewnością zaprzeczyła by wyrokom przytoczonym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Pozostaje więc wątpliwość czy udostępnienie lokalu bez jej wiedzy jest równoznaczne z jej odpowiedzialnością. Zdaniem skarżącej wyjaśnienia wymaga okoliczność, że organ powziąwszy wątpliwości, czy zabezpieczone maszyny są automatami do gier hazardowych, za niezbędną uznał wiedzę biegłego (czemu poświęcono aż 3 str. uzasadnienia decyzji), a jednocześnie arbitralnie przyjął, że skarżąca miałaby to wiedzieć. Powyższe okoliczności nie wynikają z uzasadnień decyzji. Uchybienie to jest o tyle istotne, że ustalenia wymagają wszystkie przesłanki łącznie. W przeciwnym razie nie można uznać, że wyczerpana jest dyspozycja art. 89 u.g.h. Skarżąca za niedopuszczalne uważa postępowanie organu w zakresie oceny zgromadzonego materiału dowodowego. Zgodnie z przepisami postępowania administracyjnego, organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa, stoją na straży praworządności, podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Zdaniem skarżącej organ nie działał praworządnie. W rozumieniu tego pojęcia leży także poszanowanie przepisów i zasad innych niż administracja dziedzin prawa. Organ zaś czyniąc ustalenia, które następnie stały się podstawą do wydania zaskarżonej decyzji, pogwałcił podstawowe prawa świadka w postępowaniu karnym. Wskazał bowiem, pomimo braku innych dowodów w sprawie, że za bezprawnym postępowaniem skarżącej stać miała odmowa odpowiedzi na poszczególne pytania, o którym to prawie została pouczona podczas przesłuchania. Uprawnienie to jest zbliżone do prawa podejrzanego - do odmowy składania wyjaśnień. Udzielenie takiego prawa świadkowi jest jednak świadomym i celowym działaniem ustawodawcy. Skorzystanie z tego uprawnienia nie pociąga za sobą negatywnych skutków prawny. Tymczasem w niniejszej sprawie stanowi wygodne uzupełnienie braku ustaleń organu pozwalających na obciążanie skarżącej odpowiedzialnością. Działanie to jest nie tylko niesłuszne, ale i bezprawne. Wobec powyższego uznać należy działania organu za niezgodne z przepisami prawa, co oznacza przekroczenie granic praworządności, a w konsekwencji nieprawidłowe przeprowadzenie procesu oceny zgromadzonego materiału dowodowego. W odpowiedzi Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na wniosek skarżącej referendarz sądowy tutejszego Sądu postanowieniem z [...] sierpnia 2021 r. zwolnił skarżącą od kosztów sądowych. Pismem z [...] września 2021 r. pełnomocnik organu wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, o czym zawiadomiono skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Sąd na wstępie wyjaśnia, że sprawę rozpoznano w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.), albowiem wniósł o to organ, a skarżąca nie zażądała przeprowadzenia rozprawy. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, albowiem zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji wydano zgodnie z prawem. Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z [...] marca 2021 r. utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z [...] listopada 2019 r. o nałożeniu na A. M. kary pieniężnej w kwocie [...]zł za urządzanie gier hazardowych bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia na automacie o nazwie [...] (brak nr). Z ustaleń faktycznych organów wynika, że A. M. w stanie na dzień [...] marca 2018 r. prowadziła działalność gospodarczą pod nazwą [...]" pod adresem [...] [...], a faktycznie prowadziła samodzielnie [...]" pod tym adresem. Funkcjonariusze [...]UCS w trakcie kontroli tegoż lokalu przeprowadzonej [...] marca 2018 r. stwierdzili istnienie dwóch zainstalowanych i gotowych do gry 2 automatów do gier, w tym objętego niniejszym postępowaniem automatu o nazwie [...] (bez numeru). Lokal nie stanowił kasyna gry i nie był objęty zezwoleniem na prowadzenie działalności w zakresie gier hazardowych. Wynik możliwych do rozegrania na stwierdzonym w lokalu urządzeniu typu [...] gier był nieprzewidywalny i niezależny od woli ani zręczności uczestnika gry, co potwierdziły ustalenia zawarte w ekspertyzie biegłego W. K. z [...] stycznia 2019 r. wyczerpująco przywołane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Automat był wykorzystywany do komercyjnego organizowania gier losowych. Tym samym organy administracji skarbowej przyjęły, że zaistniały przesłanki do wymierzenia skarżącej kary pieniężnej na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h., w brzmieniu obowiązującym na dzień przeprowadzonej kontroli (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 165, dalej: u.g.h.). Wyjaśnienia wymaga, iż przepis art. 3 u.g.h. ustanawia ogólną zasadę, w myśl której urządzanie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier w karty i gier na automatach oraz prowadzenie działalności w tym zakresie jest dozwolone na podstawie właściwej koncesji, zezwolenia lub dokonanego zgłoszenia. Grami na automatach, zgodnie z art. 2 ust. 3 i 5 u.g.h. są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości (ust. 3), a także gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, organizowane w celach komercyjnych, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy (ust. 5). Wygraną rzeczową w grach na automatach jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużania gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze (art. 2 ust. 4 u.g.h.). Do uznania urządzenia za automat do gry wystarczające jest, że cechą przeprowadzanej na nim gry jest organizowanie jej w celach komercyjnych i że gra ma charakter losowy. Taka zaś działalność ma charakter koncesjonowany, nawet jeżeli w grze nie występuje wygrana pieniężna lub rzeczowa polegająca choćby na przedłużeniu czasu gry bez wpłaty dodatkowej stawki, czy rozpoczęcie nowej gry poprzez wykorzystanie wygranej (punktów) z poprzedniej gry. Przepis art. 6 ust. 1 u.g.h. uszczegóławiający powołaną wyżej regułę wyrażoną w art. 3 u.g.h., określa, że działalność w zakresie m.in. gier na automatach może być prowadzona po uzyskaniu koncesji na kasyno gry, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 1 i 1b oraz art. 6a ust. 2. Wedle regulacji art. 5 ust. 1 u.g.h. prowadzenie działalności w zakresie m.in. gier na automatach poza kasynem gry jest objęte monopolem państwa. Przepisy art. 5 ust. 1b u.g.h. i art. 6a ust. 2 u.g.h. nie odnoszą się zaś do urządzania gier na automatach, albowiem regulują urządzanie gier hazardowych przez sieć Internet (art. 5 ust. 1b u.g.h.) oraz organizowania gier w pokera (art. 6a ust. 2 u.g.h.). Jednocześnie przepisy art. 15 ust. 1a i n. u.g.h. zezwalają na instalowanie automatów do gier w salonach gier na automaty, ale pod pewnymi ściśle określonymi warunkami. Jednymi z nich jest uprzednie uzyskanie decyzji dyrektora izby administracji skarbowej zatwierdzającej lokalizację salonu gier na automatach (art. 15 ust. 15 ust. 1c u.g.h.). W kontekście przywołanych przepisów, zważywszy na ściśle reglamentowane przez Państwo urządzanie działalności hazardowej, ustawodawca w rozdziale 10. u.g.h. przewidział system sankcji administracyjnych (kar pieniężnych) za nieprzestrzeganie wymogów u.g.h. Do takich sankcji zalicza się m.in. kara pieniężna określona w art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. nakładana na urządzającego gry hazardowe bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia. Przepis art. 89 ust. 4 pkt 1 u.g.h. stanowi, że wysokość kary pieniężnej w przypadku gier na automatach wynosi [...]. zł od każdego automatu. W ocenie Sądu w świetle powołanych przepisów prawa materialnego stwierdzić należy, iż organy orzekające prawidłowo ustaliły stan faktyczny, gromadząc niezbędne dowody i prawidłowo zastosowały właściwe przepisy u.g.h. wymierzając skarżącej jako urządzającej gry na automacie bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia, karę pieniężną w wys. [...] zł. Ocena organów – wbrew twierdzeniom skarżącej – nie ma cech dowolności. Prawidłowo - z zachowaniem reguł postępowania - wykazano, że przedmiotowe urządzenia umożliwiały grę na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3-5 u.g.h., a w uzasadnieniach wydanych w sprawie decyzji organy orzekające wszechstronnie i wyczerpująco przedstawiły motywy rozstrzygnięć. W tym miejscu Sąd pragnie wyjaśnić, że w niniejszej sprawie w zakresie postępowania wyjaśniającego nie miały zastosowania powołane w skardze przepisy art. 6, art. 7 i art. 77 K.p.a. Zgodnie bowiem z normą określoną w art. 91 u.g.h. do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (O.p.). Tym samym w sprawie organy administracji skarbowej zobowiązane były stosować reguły wynikające z Ordynacji podatkowej, nie zaś z Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepisy O.p. określające zasady gromadzenia i przeprowadzania dowodów oraz ich oceny mają zapewniać zgodność ustaleń faktycznych z prawdą (art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1 i art. 191 O.p.). Organy mają obowiązek podjąć wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy, dokonując na jego podstawie oceny, czy dana okoliczność została udowodniona. Podejmowanie przez organy kroków zmierzających do ustalenia okoliczności związanych z prowadzeniem gry wbrew u.g.h. należy uznać za postępowanie wypełniające przesłanki z art. 122 O.p. Przepis ten stanowi o działaniach niezbędnych, a wynikający z art. 122 i art. 187 § 1 O.p. obowiązek organów gromadzenia materiału dowodowego nie jest nieograniczony i bezwzględny. Obciąża on organy jedynie do momentu uzyskania pewności co do stanu faktycznego. W ocenie Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwalał na poczynienie ustaleń faktycznych, stąd zarzut co do jego niekompletności jest niezasadny. Sąd uznał, iż organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wykazał, że gry na automacie o nazwie [...] bez numeru, użytkowanym w [...]" zlokalizowanym w [...] przy ul. [...] spełniały przesłanki z art. 2 ust. 3-5 u.g.h., albowiem były grami losowymi, toczyły się o wygrane rzeczowe i pieniężne oraz organizowane były w celach komercyjnych, tzn. dla osiągnięcia zysku. Z uwagi na niemożność przeprowadzenia przez funkcjonariuszy [...]UCS w dniu kontroli eksperymentu procesowego spowodowane wyłączeniem przez skarżącą z zasilania przedmiotowego automatu, organ I instancji posiłkował się dowodem z opinii biegłego sądowego W. K. i pozostałymi dowodami zebranymi w toku postępowania przygotowawczego nr RKS [...] prowadzonego przeciwko A. M. o przestępstwo skarbowe określone w art. 107 § K.k.s. Biegły w opinii z [...] stycznia 2018 r. precyzyjnie wyjaśnił, że automat ten posiada cechy automatu do gier, o których mowa w art. 2 ust. 3-5 u.g.h. DIAS w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wszechstronnie wykazał zaś sposób działania tegoż automatu, losowy charakter gier na nim zainstalowanych oraz istotną cechę, iż gry te toczyły się o wygraną pieniężną lub rzeczową, a zatem organizowane były w celach komercyjnych. W tym miejscu wyjaśnić należy, iż wskazana ekspertyza biegłego, jak i pozostałe dowody zebrane w toku postępowania o przestępstwo karno-skarbowe zostały wykorzystane w niniejszej sprawie zgodnie z art. 180 § 1 O.p., który określa, że jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Ponadto zważyć należy, iż przepis art. 181 O.p. stanowi, że dowodami w postępowaniu podatkowym mogą być w szczególności księgi podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych, materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne dokumenty zgromadzone w toku działalności analitycznej Krajowej Administracji Skarbowej, czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej oraz materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe. Przepis ten znajdował zastosowanie w oparciu o przepis art. 91 u.g.h. Uprawnione było więc wydanie przez NUCS zarządzenia z [...] września 2019r. (k. 51 akt adm.) i uczynienie dowodami w niniejszej sprawie akt ww. sprawy, w tym najistotniejsze - ekspertyzy biegłego, protokołów przesłuchań świadków, dokumentacji fotograficznej, protokołu przeszukania lokalu, nośnika z nagraniem oględzin urządzenia. Podkreślenia wymaga, że wnioski sporządzonej po przeprowadzeniu gier testowych opinii biegłego odpowiadają ustaleniom funkcjonariuszy [...]UCS dokonanych [...] marca 2018 r. w toku kontroli [...] i znajdującego się w nim automatu [...]. Stwierdzono bowiem, że urządzenie posiadało typowe dla automatów do gier elementy: charakterystyczny wygląd obudowy, dwa ekrany, wrzutnik monet, akceptor banknotów, panel sterujący, taca na wygrane monety. Nie można zgodzić się zaś z twierdzeniem skarżącej, jakoby organ I instancji musiał powołać biegłego, aby ustalić, czy ma do czynienia z automatem do gier w rozumieniu przepisów u.g.h., co miałoby uzasadniać niewiedzę strony w tym zakresie. Co do zasady, o ile jest to możliwe, funkcjonariusze celno-skarbowi w trakcie kontroli lokali, w których zlokalizowane są urządzenia mogące stanowić automaty do gier hazardowych, na podstawie art. 64 ust. 1 pkt 14 ustawy z dnia [...] listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1947 ze zm.) lub art. 211 ustawy z dnia [...] czerwca 1999 r. Kodeks postępowania karnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1904 ze zm.), przeprowadzają eksperyment, doświadczenie lub odtworzenie możliwości gry na automacie. Zważywszy jednak, że w trakcie kontroli [...] A. M. prowadząca ów bar utrudniła przeprowadzenie ww. czynności procesowych przez odłączenie zasilania elektrycznego, co spowodowało wyłączenie przedmiotowego automatu i jego zablokowanie, automat został zajęty przez funkcjonariuszy i poddany ekspertyzie przez powołanego biegłego. Ponadto organy wykazały, że zeznania świadków – skarżącej i W. M. potwierdziły, że przedmiotowe urządzenie służyło do gier i umożliwiał uzyskanie na nim wygrane, które automat bezpośrednio wypłacał w monetach o nominale [...] zł. Odnośnie spornej kwestii, czy skarżącej można było przypisać przymiot "urządzającego gry" na przedmiotowym automacie i wymierzyć przedmiotową karę pieniężną na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 pkt 1 lit. a) u.g.h. Sąd w pełni podziela stanowisko organu odwoławczego w zakresie zarówno ustaleń stanu faktycznego, jak i wykładni zastosowanych przepisów prawa. Otóż DIAS wziął pod uwagę, że w stanie na dzień [...] marca 2018 r. (jak wykazały wyniki kontroli funkcjonariuszy [...]UCS) A. M. prowadziła działalność gospodarczą pod nazwą [...] przy [...] w [...], w którym to lokalu prowadziła działalność w zakresie gier na automatach (automat o nazwie [...] bez numeru). Organ odwoławczy trafnie zwrócił uwagę, że przepisy u.g.h. nie definiują pojęcia "urządzającego gry". Niemniej w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że w tym zakresie należy odwołać się zarówno do językowego znaczenia tego pojęcia, jak i wykładni funkcjonalnej przepisu art. 89 ust. 1 u.g.h. Pojęcie "urządzanie gier" w języku polskim rozumiane jest jako synonim takich pojęć, jak: "utworzyć, uporządkować zagospodarować", "zorganizować, przedsięwziąć, zrobić" (Słownik poprawnej polszczyzny, PWN, W-wa 1994). Według zaś Słownika języka polskiego pod red. M. Szymczaka (PWN, W-wa 1981 r.) urządzić to m.in. zorganizować jakąś imprezę, jakieś przedsięwzięcie, itp. W tym kontekście "urządzanie gier" obejmuje niewątpliwie podejmowanie aktywnych działań, czynności dotyczących zorganizowania i prowadzenia przedsięwzięcia w zakresie gier hazardowych (eksploatacji automatów), w znaczeniu art. 2 ust. 3 i ust. 5 u.g.h. Natomiast "urządzający gry" w rozumieniu art. 89 ust. 1 u.g.h. to podmiot realizujący (wykonujący) te działania, czynności. Urządzanie gier na automatach obejmuje zatem w szczególności zachowania aktywne polegające na zorganizowaniu i pozyskaniu odpowiedniego miejsca do zamontowania urządzenia, przystosowania go do danego rodzaju działalności, umożliwienie dostępu do takiego automatu nieograniczonej liczbie graczy, utrzymywanie automatu w stanie stałej aktywności, umożliwiającej jego sprawne funkcjonowanie, wypłacanie wygranych, związane z obsługą urządzenia czy zatrudnieniem odpowiednio przeszkolonego personelu. Urządzanie gier na automatach to nie tylko udostępnianie swojego urządzenia, ale także umożliwianie grającym korzystanie z niego, nawet jeżeli stanowi ono cudzą własność. Warunkiem przypisania odpowiedzialności na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. jest wykazanie, że dany podmiot aktywnie uczestniczył w procesie urządzania nielegalnych gier hazardowych, a więc podejmował określone czynności nie tylko związane z procesem udostępniania automatów, lecz także z ich obsługą oraz stwarzaniem technicznych, ekonomicznych i organizacyjnych warunków umożliwiających sprawne i niezakłócone funkcjonowanie samego urządzania oraz jego używanie do celów związanych z komercyjnym procesem organizowania gier hazardowych. Nie wyklucza to oczywiście możliwości współdziałania wielu podmiotów w nielegalnym procederze urządzania gier, którzy na podstawie zawartej umowy dokonują podziału zadań i funkcji związanych z procesem organizacji gier (por. np. wyrok WSA w Poznaniu z 29 czerwca 2017 r., sygn. III SA/Po 111/17; wyrok WSA w Łodzi z 22 stycznia 2021 r. sygn. III SA/Łd 846/19, wyrok NSA z 27 lipca 2020 r., sygn. II GSK 3728/17, dostępne w bazie orzeczeń: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). DIAS zasadnie przyjął więc, że A. M. była "urządzającym gry" w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. Warunkiem przypisania skarżącej odpowiedzialności na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. było wykazanie, że uczestniczyła ona w procesie urządzania nielegalnych gier hazardowych na automacie zlokalizowanym [...] marca 2018 r. w przedmiotowym lokalu poprzez podejmowanie aktywnych czynności związanych z procesem udostępniania automatu, a także z jego obsługą oraz stwarzaniem warunków umożliwiających jego funkcjonowanie oraz używania go do celów związanych z komercyjnym procesem organizowania gier hazardowych. Ustalono zaś, na podstawie zeznań A. M., że prowadzi ona ów lokal od około 5 lat, pracując tam sama. Świadek W. M. będący klientem baru, grywającym na przedmiotowym automacie określił panią A. "która obsługiwała w barze" jako właścicielkę lokalu. Organ I instancji ustalił zaś na podstawie danych z CEIDG, że stałym miejscem wykonywania przez skarżącą działalności gospodarczej pod nazwą A. M. [...]" jest [...], [...]. Tym samym skarżąca prowadząca przedmiotową działalność w tymże lokalu wstawiła do niego m.in. automat o nazwie [...] bez numeru ujawniony podczas kontroli i urządzała na nim gry, udostępniając go osobom trzecim - w tym klientom baru. DIAS wyjaśnił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że wyraz temu dały zeznania W. M. obecnego w trakcie kontroli [...] marca 2018 r. Podał on gdy był w barze na obiedzie w grudniu 2017 r., to dwa automaty już w nim były. Wyjaśnił, że przedmiotowy automat został usytuowany za drzwiami sali głównej lokalu. O urządzaniu gry na tymże automacie świadczy również okoliczność, że skarżąca zapewniła zasilanie tego automatu energią elektryczną, umożliwiała na nim grę graczom, sprawowała co najmniej nadzór nad eksploatowanym automatem, prowadziła (w zeszycie) zapisy dotyczące stanu punktów na ww. urządzeniu i wysokości wygranych, a także pośredniczyła w wypłacie wygranych, jeżeli w automacie zabrakło pieniędzy - pięciozłotówek - na wygrane (np. W. M. strona wypłaciła wygrane przez niego [...] zł podczas jego następnej wizyty w lokalu). Ponadto, posiadając klucze do automatu skarżąca otwierała automat w celu uzupełniania pieniędzy lub wyjmowania z niego pieniędzy wpłaconych przez grających. Ponadto DIAS wyjaśnił, że aktywny udział skarżącej w urządzaniu gier na automacie potwierdza również treść protokołu przeszukania lokalu (z [...].03.2018 r.), z którego wynika, że podczas dokonywanych czynności kontrolujący ujawnili w ww. lokalu i zabezpieczyli 6 sztuk kluczy do elektroniki i otwierania automatów oraz zapiski w postaci kartki ze stanem liczników automatów. DIAS podkreślił przy tym, że skarżąca w przedmiotowym barze pracowała sama. W świetle powyższego prawidłowo zdaniem Sądu organ II instancji uznał za niewiarygodne zeznania A. M. w części dotyczącej wskazania, że automaty do gier zostały wstawione do [...]" dopiero pod koniec lutego 2018 r., jak i że skarżąca nie wykonywała żadnych czynności związanych z tymi automatami, nie używała znajdujących się w lokalu kluczy do automatów, nie zapisywała wygranych uzyskiwanych przez graczy na urządzeniach i nie wypłacała ich. Reasumując powyższe rozważania Sąd nie podziela stanowiska skarżącej w kwestii bezpodstawnego przypisania jej przymiotu "urządzającego gry" na przedmiotowym automacie. Twierdzenie organu w tym zakresie opiera się bowiem na wiarygodnym materiale dowodowym. W rezultacie Sąd nie przychylił się również do pozostałych zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów proceduralnych, tj. art. 6, art. 7 i art. 77 K.p.a. poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego rozpatrywanej sprawy. Sąd wyjaśnił już wyżej, że przepisy K.p.a. nie miały w sprawie zastosowania. Pomimo, że skarżąca niewłaściwie wskazała na naruszenie przepisów K.p.a., zamiast O.p., zważyć należy, że z uzasadnienia skargi wynika, jakie okoliczności sprawy wskazują w ocenie skarżącej, na uchybienia procesowe organu i powodują przyjęcie przez stronę, że zaskarżona decyzja narusza zasady postępowania podatkowego – legalizmu i prawdy obiektywnej i zasady postępowania dowodowego wynikające z przepisów art. 120, art. 122 i art. 187 § 1 O.p. W ocenie Sądu postępowanie organów administracji skarbowej zostało przeprowadzone zgodnie z powołanymi zasadami. Organy orzekający zebrały w sprawie wystarczający materiał dowodowy by uznać, że skarżąca w przedmiotowym lokalu urządzała gry na automatach w sposób niezgodny z przepisami u.g.h. Ponadto zwrócić należy uwagę, że skarżąca w toku postępowania nie przedstawiła dowodów na poparcie stanowiska, że nie była "urządzającą gry" na przedmiotowym automacie. Co więcej nie odpowiedziała na wezwanie NUCS z [...] czerwca 2018 r. w sprawie karno-skarbowej, nie przedłożyła umowy najmu powierzchni ww. lokalu ani żadnych dokumentów dotyczących automatów do gier użytkowanych w [...]" w [...]. Również w trakcie kontroli nie wyjaśniła swej roli w nielegalnym urządzaniu gier na przedmiotowym automacie. Również w trakcie kontroli utrudniła funkcjonariuszom przeprowadzenie eksperymentu procesowego wyłączając zasilania elektryczne ujawnionych automatów, co w rezultacie uniemożliwiło w trakcie kontroli przesłuchanie świadków na okoliczność działania przedmiotowego automatu i okoliczności urządzania na nim gier hazardowych. Nie można przy tym zgodzić się z twierdzeniem skarżącej jakoby o uznaniu jej za urządzającą gry na automacie przesądziła okoliczność skorzystania z prawa odmowy odpowiedzi na pytania funkcjonariuszy na podstawie art.183 § 1 K.p.k. Choć DIAS w uzasadnieniu decyzji okoliczność tę przywołał, to miało to na celu, po gruntownym uprzednim przeprowadzenia toku rozumowania opartego na zebranych w sprawie dowodach, podkreślenie, że i ta okoliczność dodatkowo uwiarygodnia zeznania W. M. i pozostałe ustalenia. Zebrane w sprawie dowody były na tyle wystarczające, że kwestia powołania się przez organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji na omawianą okoliczność nie mógł mieć wpływu na wynik sprawy. Reasumując Sąd uznał, że prawidłowo organy orzekające przyjęły, iż zgromadzony materiał dowodowy nie pozostawia wątpliwości, że skarżąca winna podlegać karze, o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 1, ust. 4 pkt 1 lit. a) u.g.h. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.