III SA/Po 880/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak (spr.) Sędziowie WSA Małgorzata Górecka WSA Walentyna Długaszewska Protokolant: st. sekr. sąd. Damian Wojtkowiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2010 r. przy udziale sprawy ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2009 roku nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2008 I. oddala skargę II. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) na rzecz r.pr. M. M. kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa i 80/100) złotych, w tym VAT w kwocie 52,80 (pięćdziesiąt dwa i 80/100) złote, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wnioskiem z dnia [...] maja 2008 roku J. M. złożył w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosek o płatności do gruntów rolnych oraz pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Skarżący zadeklarował łącznie 93,54 ha w ramach Jednolitej Płatności Obszarowej, 0,88ha w ramach Uzupełniającej Płatności Obszarowej do powierzchni upraw podstawowych, 87,66ha w ramach Uzupełniającej Płatności Obszarowej do powierzchni upraw traw na trwałych użytkach zielonych przeznaczonych na susz paszowy oraz płatności uzupełniającej do roślin przeznaczonych na materiał siewny kategorii elitarny i kwalifikowany – deklarowana powierzchnia trwałych użytków zielonych. Do wniosku załączono 6 egzemplarzy załączników graficznych oraz oświadczenie, iż zadeklarowane przez J. M. trawy na gruntach ornych położonych na działce rolnej A, B oraz C o łącznej powierzchni 87,66 ha zostaną przeznaczone na susz paszowy. W dniu 04 września 2008 roku przeprowadzono w gospodarstwie J. M. kontrolę administracyjną, którą zweryfikowano w dniu 23 października 2008 roku poprzez dodatkową kontrolę. W toku kontroli inspektorzy terenowi ustalili ostatecznie, iż dla działki A (JPO) stwierdzono błąd DR13 + - informujący, iż na działce nastąpiło zawyżenie powierzchni deklarowanej (39,43 ha) w stosunku do stwierdzonej; na działce A (UPO) kod DR 13- 39,43 ha w stosunku do 11,32 powierzchni stwierdzonej; na działce D (JPO) stwierdzono błąd DR13+ - 1,33ha w stosunku do 0,72ha pow. stwierdzonej; na działce D1 (UPO) stwierdzono błąd DR13+ - 1,33ha w stosunku do 0,72 pow. stwierdzonej; na działce E (JPO) stwierdzono kod DR18 -informujący o zaniechaniu działalności rolniczej oraz kod DR14 informujący o braku przestrzegania norm na obszarze 2,85 ha; na działce F (JPO) stwierdzono kod DR18 informujący o zaniechaniu działalności rolniczej oraz kod DR 14 informujący o braku przestrzegania norm na obszarze 1,51 ha. Po dokonanych kontrolach, w dniu 28 listopada 2008r. J. M. zgłosił się osobiście w Biurze Powiatowym ARiMR i dokonał korekty wniosku z dnia 19 maja 2008 roku. Mianowicie zmniejszył powierzchnię działki rolnej D/D1 do 0,61 ha, działki E do 2,85 ha, F do 1,51 ha, potwierdził spójność działki rolnej C. Również 28 listopada 2008 roku złożył zmianę w zakresie zmniejszenia deklarowanych powierzchni działki rolnej A dla płatności JPO z 30 ha do 11,32 ha, dla płatności ONW z 30 ha do 11,32 ha, działki rolnej A1 dla płatności UPO z 30 ha do 11,32 ha. W dniu [...] marca 2009 roku Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wydał decyzję o nr [...], w której odmówił przyznania płatności w zakresie Jednolitej Płatności Obszarowej ze względu na stwierdzoną różnicę między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną, która przekroczyła 30%, lecz nie była wyższa niż 50%. Producent zadeklarował łącznie 93,54 ha, natomiast w trakcie kontroli stwierdzono 69,59 ha. W zakresie Płatności Uzupełniającej także odmówiono przyznania płatności wobec przedeklarowania powierzchni powyżej 50%. W tym przypadku producent zadeklarował 88,54 ha, natomiast w trakcie kontroli stwierdzono 0,61 ha. Ponadto pomimo deklaracji o przeznaczeniu upraw zadeklarowanych na susz paszowy ustalono, iż J. M. nie znajduje się na wykazie sporządzonym przez Agencję Rynku Rolnego, który dotyczy zatwierdzonych przetwórców oraz dostawców suszu paszowego. Ponadto organ odmówił rozpatrzenia zmiany do wniosku o przyznanie płatności złożonego w dniu 28 listopada 2008 roku, uznając iż złożona ona została po powiadomieniu beneficjenta o wadliwej deklaracji dla działek A/A1 protokołem czynności kontrolnych 184 178 257. W odwołaniu od powyższej decyzji J. M. podniósł, iż dopiero w dniu 8 października wyznaczył pełnomocnika do prowadzenia swoich spraw, a ten z kolei dopiero w dniu 28 listopada mógł wprowadzić korekty. Dalej podniósł, iż tylko z powodu choroby nie skosił w terminie działki A, A1, B i C, a plony z tych działek zostały zebrane przez jakąś osobę na potrzeby żywieniowe zwierząt gospodarskich. Pomyłka wynikająca z wniosku była następstwem faktu, iż nie został on sporządzony przez producenta rolnego. Natomiast za brak dobrej kultury rolnej na działce A i A1 odpowiada osoba, która zbierała plony z tych działek. W dniu 04 czerwca 2009 roku organ administracyjny przekazał J. M. zawiadomienie o możliwości zapoznania się z aktami oraz wypowiedzenia, co do zebranych dowodów. W odpowiedzi na powyższe J. M. wyjaśnił, iż po 14 maja 2008 roku był zdrowy i mógł pracować w gospodarstwie, ale w dniu 4 lipca 2008 roku choroba odnowiła się i aż do 6 października 2008 roku był pod stałą kontrolą lekarza. Producent wyjaśnił, iż próbował w dniu 6 października 2008r złożyć poprawki, ale nie miał czasu, bo udawał się na operację. Poprawki naniósł dopiero w dniu 28 listopada 2008 r., gdy mógł się względnie poruszać. Wyjaśnił też przyczyny nieobecności w trakcie dwukrotnej kontroli inspektorów terenowych oraz dlaczego grunty nie były utrzymywane w dobrej kulturze rolnej. Załączył również historię choroby. Decyzją z dnia [...] września 2009 roku, o nr [...] Dyrektor ARiMR utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ przyjął, iż producent zadeklarował we wniosku o przyznanie płatności działki rolne niezgodnie ze stanem faktycznym. Za nieprawidłowości uznano zgodnie z art. 2 pkt 10 Rozporządzenia Komisji Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 roku ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009 oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. UE L 141 z 30. 04. 2004 str. 18 ze zm.) każdy przypadek nieprzestrzegania stosownych zasad przydzielania rozpatrywanej pomocy. Zgodnie więc z art. 50 ust. 3 cyt. rozporządzenia odmówiono przyznania płatności. Na podstawie raportów z kontroli ustalono, iż obszar zatwierdzony, dla którego spełnione zostały wszystkie warunki określone w zasadach przyznawania pomocy wynosi 69,59 ha w ramach Jednolitej Płatności Obszarowej, 0,61 ha w ramach Uzupełniającej Płatności Obszarowej. Podkreślono, iż producent miał możliwość, w przypadku gdyby nie zgadzał się z ustaleniami kontroli zgłosić umotywowane zastrzeżenia, czego jednak nie uczynił. Wskazał także, że pomimo, iż producent zadeklarował płatność uzupełniającą do traw uprawianych na trwałych użytkach zielonych przeznaczonych na susz paszowy nie był on podmiotem, który zawarł umowy dostawy, co wykluczyło z płatności działki A1, B1 oraz C1 o pow. 87,66 ha. Organ uznał dalej, iż nie mógł uwzględnić dokonanej w dniu 28 listopada 2008 roku korekty, gdyż rolnik nie wykazał, że nie jest winny powstałych nieprawidłowości, zaś odnośnie zmian powierzchni organ przyjął, iż rolnik został poinformowany o nieprawidłowościach w złożonym wniosku i został też poinformowany o przeprowadzonej kontroli, więc jeśli kontrola ujawniła nieprawidłowości zgłoszone zmiany nie mogą zostać już uwzględnione. Organ wyjaśnił również, dlaczego w przypadku J. M. nie może znaleźć zastosowania art. 68 Rozporządzenia Komisji Nr 796/2004 stanowiący o wyjątkach od stosowania obniżek i wyłączeń. Ustosunkowując się do twierdzeń rolnika o przeciwnościach natury zdrowotnej organ wyjaśnił, iż to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek informowania AR i MR o wszelkich zmianach wykorzystywania gruntów rolnych i wykazania niezdolności do prowadzenia gospodarstwa. Natomiast fakt wypełniania wniosku przez osobę trzecią nie zwalnia rolnika od odpowiedzialności za dane, które zostały w nim zawarte. Wskazano, że ustawodawca enumeratywnie wymienił dowody potwierdzające działanie siły wyższej lub wystąpienie nadzwyczajnych okoliczności, o których mowa w art. 40 ust 4 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 i w Rozporządzeniu Ministra Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2007 roku w sprawie rodzajów dowodów potwierdzających działanie siły wyższej lub wystąpienie nadzwyczajnych okoliczności. W zakresie pozostałych twierdzeń J. M. odnośnie jego sytuacji osobistej i zdrowotnej organ podniósł, iż to na rolniku ciążący obowiązek udowodnienia takich twierdzeń, czego jednak odwołującemu w toku postępowania administracyjnego nie udało się dokonać. J. M. skorzystał z prawa wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W skardze podtrzymał argumenty zawarte w odwołaniu, a dodatkowo poinformował o fakcie podjęcia starań o uzyskanie zaświadczenia o czasowej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik, wyznaczony z urzędu dla J. M. w dniu 18 października 2010 roku złożył pismo procesowe, w którym stwierdził, iż w przypadku jego mandanta zostały spełnione przesłanki zastosowania przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2007 roku w sprawie rodzajów dowodów potwierdzających działanie siły wyższej lub wystąpienie nadzwyczajnych okoliczności tj. wystąpienie właśnie nadzwyczajnych okoliczności związanych z czasową niezdolnością do pracy oraz wykonywaniem kary pozbawienia wolności. Pełnomocnik wniósł również o przeprowadzenie w niniejszej sprawie dowodu z opinii biegłego na okoliczności niezdolności do pracy J. M. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153,poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Prawnymi podstawami systemów wsparcia bezpośredniego podlegającymi uwzględnieniu w ramach prowadzonego postępowania są: rozporządzenie Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiające wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30 kwietnia 2004 r., str. 18 ze zm.), rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1973/2004 ustanawiające szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców (Dz. Urz. WE Nr L 345 z 20 listopada 2004 r., str. 1 ze zm.), rozporządzenie Komisji (WE) Nr 796/2004 ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30 kwietnia 2004 r. , str. 18 ze zm. ). Prawo krajowe w tym zakresie stanowi ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 170 z 2008 r., poz. 1051 ze zm.), rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2007r. w sprawie dowodów potwierdzających działanie siły wyższej lub wystąpienie nadzwyczajnych okoliczności (Dz. U. Nr 46, poz. 308). W pierwszej kolejności podkreślić należy, iż materiał dowodowy zebrany w sprawie jest wyczerpujący i oceniony przez organy prawidłowo. Skarżący w istocie kwestionuje działania organu dopiero w odwołaniu od decyzji. W trakcie trwającego postępowania pomimo szeregu wezwań oraz dwukrotnych kontroli nie podnosił żadnych uwag czy zastrzeżeń co do przebiegu postępowania. Niezależnie przecież od zmian i korekt, które złożył w dniu 28 listopada 2008 roku mógł złożyć zastrzeżenia do protokołów kontroli, gdyby ich treść nie zgadzała się w jego ocenie ze stanem faktycznym. Zgodnie bowiem z treścią art. 31 ust. 7 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. - O płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 35 poz. 217 ze zm.) - w przypadku, gdy rolnik nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w raporcie może zgłosić umotywowane zastrzeżenia na piśmie co do ustaleń w nim zawartych w terminie 14 dni od dnia doręczenia raportu, chyba, że bezpośrednio po zakończeniu kontroli rolnik, który był obecny podczas kontroli zgłosił takie zastrzeżenia co do ustaleń zawartych w raporcie osobie, która go sporządziła. Jednakże co istotne w tym miejscu- wszelkie zmiany i korekty z dnia 28 listopada 2008 wiernie odzwierciedlały wyniki kontroli. Nie ulega przy tym wątpliwości, iż o kontroli z dnia 4 września 2008 i 23 października 2008 J. M. był poinformowany przez matkę. Podkreślić należy, iż nie tylko wynik kontroli sprawdzającej z 23 października 2008 roku, ale także tej pierwotnej z 04 września 2008 roku przekazano rolnikowi 22 września 2008 roku listem poleconym; także do tego raportu J. M. nie wniósł zastrzeżeń. Z załączonej dokumentacji lekarskiej nie wynika, aby w tym czasie przebywał w szpitalu; wynika z niej jedynie, iż korzystał z konsultacji lekarskich ze wskazaniem, że może chodzić. Skarżący w dniu 28 listopada 2008 skorygował swój wniosek o dopłaty zmniejszając powierzchnie działek rolnych D/D1, E i F oraz potwierdził spójność działki C. Odnośnie dokonanej korekty wniosku stwierdzić należy, iż przepisy prawa wspólnotowego Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 (Dz. U. L 141z 30. 04. 2004) z dnia 21 kwietnia 2004 roku ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009 oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. UE L 141 z 30. 04. 2004 str. 18 ze zm.) w art. 68. 2 zakładają wyjątki od stosowania obniżeń i wyłączeń stanowiąc, iż rolnicy, którzy w jakimkolwiek momencie powiadomią właściwe władze krajowe o nieprawidłowościach występujących we wnioskach pomocowych, nie podlegają zmniejszeniom płatności lub wykluczeniom bez względu na powód nieprawidłowości pod warunkiem, że rolnik ten nie został powiadomiony przez właściwe władze o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu, i że władze nie poinformowały go wcześniej o wykrytych nieprawidłowościach. Rolnik mógł więc bez względu na przyczynę błędu skorygować swój wniosek, tak jak to uczynił w dniu 28 listopada, ale tylko z zastrzeżeniem podanym w cyt. przepisie, czyli zarówno przed powiadomieniem o nieprawidłowościach, jak i przed kontrolą, czy też informacją o niej. W niniejszej sprawie rolnik dwukrotnie został powiadomiony o zamiarze kontroli, czemu sam nie przeczył podając, iż matka informowała go o wizycie kontrolerów, lecz przede wszystkim już w dniu 4 sierpnia 2008 roku został powiadomiony przez ARiMR o wykrytych nieprawidłowościach. W wezwaniu do złożenia wyjaśnień organ już stwierdził nieprawidłowości na działkach o nr ewidencyjnym 43/21/34,1/35 oraz działce C. I to właśnie korekty tych działek dokonał w dniu 28 listopada 2008 roku. Rację więc należy przyznać organowi, iż uznał, że brak podstaw do zastosowania wobec rolnika dobrodziejstwa art. 68 ust. 2 cyt. Rozporządzenia i że to na rolniku ciąży obowiązek deklarowania prawidłowych powierzchni. Rolnik nie wykazał również braku możliwości dokonania korekty w terminie. Niespornym jest, że w okolicznościach sprawy opisana nieprawidłowość została stwierdzona w wyniku kontroli organu, a wnioskujący nie zmienił wniosku przed dniem powiadomienia go przez organ o stwierdzonych nieprawidłowościach. Konsekwencją winny być więc sankcje, które zostały przez organ nałożone. Podobnie za spóźnioną uznać należy zmianę wniosku pierwotnego, którą rolnik wniósł w dniu 28 listopada 2008 roku, a dot. zmniejszenia deklarowanej powierzchni działki A dla płatności JPO i ONW, dla działki A1 dla płatności UPO. Zgodnie bowiem z treścią art. 15 ust. 2 rozporządzenia Komisji Nr 796/2004 - jeśli rolnik został poinformowany o nieprawidłowościach w złożonym wniosku lub został powiadomiony o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu i jeśli ta kontrola ujawni nieprawidłowości, zgłoszone zmiany nie będą uwzględnione w odniesieniu do działek rolnych, w przypadku których wykryto te nieprawidłowości. Kwestionowanie dopiero w odwołaniu ustaleń kontroli w zakresie dobrej kultury rolnej i przerzucanie odpowiedzialności na inne osoby użytkujące zdaniem Skarżącego sporne działki zasadnie nie mogły znaleźć akceptacji w rozstrzygnięciu organu. Zwłaszcza, iż (co podkreślono w decyzji organu II instancji) sam Skarżący podaje sprzeczne dane tak co do przyczyn jak i stanu działek, jak również nie przedłożył żadnego dowodu na poparcie swojego stanowiska. Natomiast odnośnie stanu zdrowia uniemożliwiającego należytą dbałość o działki rolne to podkreślić wypada, iż mając już od lutego 2008 świadomość przewlekłej choroby, potwierdzonej zabiegiem w październiku 2008 rolnik winien dostarczyć stosowne dokumenty w tym zakresie, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rozwoju i Wsi z dnia 12 marca 2007 roku – W sprawie rodzajów dowodów potwierdzających działanie siły wyższej lub wystąpieniem nadzwyczajnych okoliczności (Dz. U. z 2007 Nr 46 poz. 308 ze zm.). Podkreślić należy, iż praktycznie do 28 listopada 2008 roku rolnik w żaden sposób nie informował organu o swojej sytuacji zdrowotnej. Sąd zauważa, iż to na rolniku ciążył obowiązek udowodnienia sowich twierdzeń w powyższym zakresie. Zgodnie bowiem z brzmieniem § 3 ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. – o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 170 z 2008r, poz. 1051 ze zm.) w związku z art. 4 ustawy z dnia 29 lutego 2008r – O zmianie ustawy o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej oraz ustawy o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 44 z 2008, poz. 262) - strony zobowiązane są przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, a ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. W ocenie Sądu argumenty rolnika zawarte w odwołaniu i dodatkowym piśmie z dnia 26 czerwca 2009 r. wszechstronnie rozważone i uzasadnione w decyzji organu budzą wątpliwości. Sam rolnik podaje sprzeczne informacje tak co do osoby wypełniającej wniosek o dopłaty, jak i okoliczności jego wypełnienia. Skoro - jak twierdzi był w stanie ustanowić pełnomocnika dzień po operacji, to odpowiednio wcześniej mógł to również zrobić wiedząc i spodziewając się kolejnej operacji. Słusznie organ przyjął, iż choroba nie zwalnia producenta rolnego od zachowania staranności i obowiązku informowania o tym organu administracji. Natomiast jeśli było tak, jak twierdzi J. M. w piśmie z dnia 26 czerwca 2009 roku, iż po 14 maja 2008 roku był zdrowy i mógł pracować w gospodarstwie - to w żaden sposób nie wyjaśnia to przyczyny niesporządzenia wniosku przez niego osobiście, jak również braku dbałości o uprawy, w tym ewentualnego zlecenia usług w tym zakresie. Nie sposób też podzielić zarzutów skargi, bowiem jest rzeczą oczywistą i taka była intencja organu zawarta w wezwaniu z dnia 10 lipca 2009 roku, aby załączyć zaświadczenie o czasowej niezdolności do pracy, w sytuacji, gdyby rolnik posiadał takową w okresie dotyczącym wniosku pomocowego. Uzyskanie takowego zaświadczenia odnośnie okresu po złożeniu skargi nie może już mieć wpływu na rozpatrywanie wniosku, a co za tym idzie na treść decyzji, tym bardziej, iż Skarżący sam twierdzi, że od dnia 27 lutego 2008 roku był niezdolny do prowadzenia gospodarstwa z powodu choroby. Załączenie dopiero do odwołania kserokopii zaświadczeń lekarskich nie jest spełnieniem warunków §1 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2007 roku, tym samym Skarżący nie może oczekiwać od organów dowodzenia okoliczności, które winny być wykazane przez niego samego. Podobnie odnieść należy się do pisma pełnomocnika skierowanego do Sądu w dniu 18 października 2010 roku. Przesłanki, które zdaniem pełnomocnika przemawiają za przyjęciem wystąpienia nadzwyczajnych okoliczności, o których mowa w Rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi dotyczyć muszą okresu związanego z wnioskiem o dopłaty. Fakt tymczasowego aresztowania czy też pozbawienia wolności już po dokonanych kontrolach i korektach pozostaje bez wpływu na treść decyzji. Ponadto rolnik w postępowaniu administracyjnym w ogóle takiej okoliczności nie podnosił. Z akt wynika, iż korekt i zmian z 28 listopada 2008 roku dokonywał osobiście; również odwołanie z dnia 1 kwietnia 2009 zostało sporządzone przez rolnika, nadane w urzędzie pocztowym w [...] i opatrzone pieczęcią jego Gospodarstwa Rolnego. Podzielić także należy stanowisko organu odnośnie niespełnienia przesłanek dla przyznania płatności dla traw przeznaczonych na susz paszowy. Otóż bezpośrednie zastosowanie w sprawie miały przepisy wspólnotowe regulujące pomoc finansową z tytułu suszu paszowego zawarte w Rozporządzeniu Rady nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007r. ustanawiającym wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (Dz. UE. L 299 z 16. 11. 2007r str. 1) oraz rozporządzeniu Komisji (WE) nr 382/2005 z dnia 7 marca 2005r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady nr 1786/2003 w sprawie wspólnej organizacji rynku suszu paszowego (Dz. UE L 61 z 8. 03. 2005 str. 4 ze zm.). Natomiast Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009 (Dz. U. Nr 40,poz. 326) w § 5 wprost stanowi, iż płatność uzupełniająca do powierzchni upraw traw na trwałych użytkach zielonych przysługuje do powierzchni uprawy, z której pochodzą pasze objęte umowami lub deklaracjami dostaw, o których mowa w art. 14 i 15 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 382/2005. Ponieważ pomimo złożonego przez rolnika oświadczenia o przeznaczeniu traw na susz paszowy nie dostarczył on ani nie zadeklarował dostaw, o których mowa w cyt. przepisach zasadnie organ odmówił przyznania płatności na zadeklarowanych działkach. Sama sankcja również znajduje uzasadnienie w obowiązujących przepisach prawa, bowiem z systemem pomocy z tytułu produkcji suszu paszowego związane jest także rozporządzenie Komisji WE nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 ustanawiające (...) z ustanowionymi w nim sankcjami. W konsekwencji Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja jest prawidłowa, nie narusza prawa, w tym prawa unijnego. Tak dokonanej oceny sprawy nie zmieniają zarzuty skargi, które Sąd w całości uznał za bezpodstawne. Jednocześnie Sąd w tym miejscu zauważa, iż Skarżący formułując zarzuty nie wskazał żadnego przepisu prawa, który w jego ocenie zostałby w sprawie naruszony, zaś dołączone do skargi pismo z dnia 8 września 2009 roku pozostaje bez żadnego wpływu na wynik postępowania. Wobec powyższego Sąd skargę oddalił, a o kosztach orzekł na podstawie art. 250 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).