III SA/Po 884/16

Dnia 16 listopada 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka Sędziowie WSA Mirella Ławniczak (spr.) WSA Marek Sachajko Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2016 roku przy udziale ze skargi G. P. na informację Zarządu Województwa z dnia [...] sierpnia 2016r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia protestu od negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego bez rozpatrzenia stwierdza że: 1. pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa, 2. zasądza od Zarządu Województwa na rzecz skarżącej kwotę 200,- (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych Sygn. akt III SA/Po [...] UZASADNIENIE G. P. złożyła wniosek o dofinansowanie w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w przedmiocie wzrostu konkurencyjności i innowacyjności poprzez wprowadzenie nowych i udoskonalonych usług. W dniu 3 czerwca 2016 roku Departament Wdrażania Programu Regionalnego poinformował G. P. o negatywnej ocenie projektu. Przyczyną była relatywnie niska liczba punktów przyznawana za poszczególne kryteria wartościujące. Informacja wysłana została na adres wskazany we wniosku i w całości korespondencji. W dniu 30 lipca 2016 roku wnioskodawczyni skierowała do organu protest w związku z negatywną oceną merytoryczną. W dniu 5 sierpnia 2016 roku Dyrektor Departamentu Polityki Regionalnej , na mocy art. 59 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 roku - O zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej na lata 2014-2020, pozostawił protest bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ wskazał, że pismo o negatywnej ocenie wniosku zostało wysłane pod adres wskazany przez beneficjenta, nie podjęto jednak przesyłki pomimo dwukrotnego awizowania. Ostatecznie operator zwrócił przesyłkę do nadawcy w dniu 4 lipca 2016 r. Adresat natomiast odebrał przesyłkę osobiście w dniu 18 lipca 2016 r., przy czym protest złożył w dniu 31 lipca 2016 r. Zdaniem organu termin na wniesienie protestu winien być liczony od dnia 4 lipca 2016 r., a nie od dnia 18 lipca 2016 r., w którym to dniu skarżący osobiście przesyłkę odebrał. Tym samym organ uznał, że protest złożony został po terminie. Strona skorzystała z prawa skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W skardze podniosła, że wielokrotnie podjęła próby uzyskania informacji telefonicznej o wyniku oceny projektu. Informację odebrała osobiście córka skarżącej w dniu 18 lipca 2016 roku i zgodnie z pouczeniem złożyła protest w terminie 14 dni. Zarzuciła organom naruszenie art.9 i 11 Kpa tj. zasady należytego informowania stron oraz zasady wyjaśniania przesłanek swoich rozstrzygnięć. Zdaniem skarżącej winna ona być poinformowana o sposobie dalszego postępowania. Podkreślono, że ponieważ strona nie otrzymała awizo złożyła skargę do Poczty Polskiej, a protest złożyła w terminie otwartym od dnia odebrania pisma. Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko. W odpowiedzi na skargę podniesiono, że 14 dniowy termin wymieniony w art.46 § 6 Kpa upłynął jeszcze przed nawiązaniem przez skarżącą kontaktu telefonicznego z organem. Do odpowiedzi załączono całość dokumentacji związanej z korespondencją z G. P. uzyskaną u operatora pocztowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U.2016.1066) i art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. 2016.718 ze zm.), określanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym związany, co do zasady, zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Na podstawie art.3 § 3 ustawy p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. 2016.217, zwanej dalej u.z.r.p.s), które określają m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a., z wyłączeniami, o których mowa w art. 64 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z art. 61 ust. 1 u.z.r.p.s, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia , w tym w przypadku o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może stosownie do art. 61 ust 8: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3). Istotą sporu w niniejszej sprawie jest prawidłowość doręczenia stronie informacji o negatywnej ocenie merytorycznej, a co za tym idzie dochowanie przez skarżącą terminu do złożenia protestu. Zgodnie z treścią art. 59 ustawy wdrożeniowej protest pozostawia się bez rozpatrzenia , jeżeli mimo prawidłowego pouczenia , o którym mowa w art.46 ust.5 został on wniesiony po terminie. W niniejszym postępowaniu strona została prawidłowo pouczona o sposobie i terminie złożenia protestu. Artykuł 67 cyt. ustawy stanowi z kolei, że do procedury odwoławczej nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników , doręczeń i sposobu obliczania terminu. W konsekwencji w trakcie tej procedury zastosowanie znajduje przepis art.44 Kpa, który reguluje kwestię doręczenia tzw. zastępczego w sytuacji, gdy przesyłki nie doręczono osobie fizycznej osobiście bądź w sposób określony w art.43 Kpa. Zgodnie z treścią art. 44 §1 – w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art.42 i 43: 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r – Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego 2) pismo składa się na okres 14 dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. § 2 zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub gdy nie jest to możliwe na drzwiach mieszkania adresata , jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. § 3 w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2 pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Przesłanką skuteczności doręczenia przewidzianego w art.44 Kpa jest przechowanie pisma przez okres 14 dni w placówce pocztowej operatora pocztowego. Niespornym jest ,iż w niniejszej sprawie przesyłka była przechowywana zgodnie z wymogami tego przepisu w okresie do 17 czerwca 2016 roku do 4 lipca 2016 roku. Nie spełniono natomiast kolejnej przesłanki, a mianowicie właściwego zawiadomienia strony o pozostawieniu pisma z informacją o możliwości odbioru pisma w terminie 7 dni w placówce pocztowej. Na danych uwidocznionych przez doręczającego na kopercie z dnia 17 czerwca 2016 r. widnieje tylko fakt awizo z powodu niezastania adresata i miejsce pozostawienia przesyłki w urzędzie pocztowym Nr [...] w P.. Brak jednak informacji o miejscu umieszczenia awizo, a przede wszystkim informacji, czy stronę zawiadomiono o terminie przechowania przesyłki. Fakt, iż formularz dowodu doręczenia nie zawiera rubryki na uczynienie wszystkich wymaganych przepisem art. 44 Kpa adnotacji o sposobie zawiadomienia adresata o pozostawieniu korespondencji w placówce pocztowej nie stanowi okoliczności uzasadniającej przyjęcie, że doszło do skutecznego doręczenia przesyłki. Co więcej, z zapisów na kopercie i zwrotnym potwierdzeniu nie wynika, czy w ogóle doręczono stronie powtórne awizo. Doręczający ma obowiązek powtórnego zawiadomienia zgodnie z art.44 § 2 Kpa, jeśli adresat pisma nie podjął w terminie 7 dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w art.44 § 1. Z wydruku elektronicznego śledzenia przesyłek wynika, że powtórne awizo doręczone zostało 27 czerwca 2016 roku, tymczasem na załączonej kopercie brak w ogóle takiej daty, jak i odnotowania faktu powtórnego awizo. W tym miejscu podkreślić należy, że dołączenie do akt wydruku elektronicznego śledzenia przesyłek Poczty Polskiej nie może stanowić podstawy do oceny prawidłowości doręczenia i nie może zastąpić wymaganych przepisem art. 44 Kpa adnotacji doręczyciela. Wbrew stanowisku organu, nie sposób jednoznacznie przyjąć, że doręczenie przesyłki było prawidłowe i odniosło skutek doręczenia. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ uwzględni powyższe uwagi i przeprowadzi postępowanie w celu ustalenia, czy i w jakim terminie skarżącej została doręczona przesyłka. Winien uwzględnić przy tym fakt, iż strona w skardze zakwestionowała fakt otrzymania awizo oraz uruchomiła procedurę reklamacyjną w celu wyjaśnienia prawidłowości doręczenia. Organy powinny ponownie określić datę złożenia protestu, jej termin początkowy i ocenić, czy zachowano termin, zgodnie w wymogami art. 57 Kpa. Pozostawienie protestu bez rozpatrzenia stosownie do unormowania art.59 ust.1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej uzasadniają wyłącznie jednoznaczne, nie budzące wątpliwości ustalenia w przedmiocie uchybienia terminu przez wnioskodawcę. Biorąc powyższe pod uwagę, sąd na podstawie art.61 ust.8 pkt 1 lit. b ustawy wdrożeniowej orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. Zwrot kosztów uzasadnia przepis art.200 ustawy p.p.s.a.