III SA/Po 892/09

Dnia 28 stycznia 2010 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku B.C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi B. C. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej i odmowy przyznania płatności z tytułu wspierania gospodarowania na terenach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2006 postanawia odmówić przyznania prawa pomocy /-/ R. Talaga W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu w wysokości 200,00 zł B.C. złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2010 roku referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy skarżącemu we wnioskowanym zakresie. Dnia 18 stycznia 2010 roku B. C. odebrał osobiście postanowienie w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy. Dnia 20 stycznia 2010 roku uiścił natomiast wpis w wysokości 200,00 zł, a następnie dnia 25 stycznia 2010 roku wniósł kolejny wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy tym razem w zakresie ustanowienia adwokata. We wniosku wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną i synem. Wnioskodawca posiada mieszkanie własnościowe o powierzchni 48,10 m², nieruchomość rolną o powierzchni 9,22 ha (przeliczeniowe 4,023 ha), a także rekreacyjny ogródek rodzinny, który po wycięciu drzewek owocowych i krzewów stanowi działkę budowlaną o powierzchni 700 m². Wnioskodawca oświadczył również, że posiada samochód osobowy marki Volkswagen Passat (rocznik 2004) oraz lokatę pieniężną w wysokości 50.000,00 zł z przeznaczeniem na studia geodezyjne syna P. Natomiast jego syn dodatkowo posiada własną lokatę dewizową w wysokości 3.700,00 euro z przeznaczeniem, jak zaznaczył wnioskodawca, na wyjazdy zagraniczne podczas studiów. Wnioskodawca oświadczył, że pobiera emeryturę w wysokości 1551,53 zł, a jego żona emeryturę w wysokości 1354,88 zł, a ponadto utrzymują się z oszczędności zgromadzonych przez lata pracy zawodowej. Nadwyżki finansowe przeznaczają natomiast na edukację syna. Zgodnie z przepisami art. 245 §1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej jako p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przepis art. 246 §1 pkt. 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że B. C. prowadzi trzyosobowe gospodarstwo domowe, które jest utrzymywane z miesięcznych świadczeń emerytalnych w łącznej kwocie 2.906,41 zł. Wnioskodawca posiada dodatkowo oszczędności (lokatę w wysokości 50.000,00 zł), a jego syn posiada własną lokatę w wysokości 3.700,00 euro. Posiadanie oszczędności w zasadzie wyklucza przyznanie prawa pomocy, gdyż pomoc państwa może być przyznana jedynie ze względu na trudną sytuację osób, które nie są w stanie bez dodatkowego wsparcia poprowadzić swoich spraw przed sądem. W rozpatrywanej sprawie należy uznać, że wnioskodawca jest w stanie pokryć koszty postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla niego samego oraz rodziny oraz pokryć koszty honorarium profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, gdyż posiada znaczne oszczędności, bez względu na ich zadeklarowane przeznaczenie. W tej sytuacji nieuzasadniony jest wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Jednocześnie należy zaznaczyć, że wcześniejsze uiszczenie wpisu sądowego nie pozbawia skarżącego prawa do dochodzenia jego praw na drodze sądowej w rozumieniu art. 45 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w związku z art. 245 §1 i §3, art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Talaga